Nuria Louzao (SD Antas): «Tomo o fútbol con compromiso, pero para desfrutar»

No corpo, a ansia de competir; na mente, a frustración de que todo non vai como unha pensa. Nuria Louzao García (Antas de Ulla, 06 – 05 – 1989) porta o brazal de capitá do equipo do seu pobo. Afeccionada ao fútbol dende que arrincaba a cabeza das bonecas para xogar con elas como se dun balón se tratase. Na pista ou na herba, sempre amosou a súa potencia. Aínda que sobre o parqué formou parte dun Monterroso de fútbol sala que fixo historia cun campionato estatal en categoría infantil. O confinamento colleu o Antas tamén na súa particular corentena. Na segunda temporada consecutiva na Primeira Galega a permanencia segue sendo o gran obxectivo. E polo momento cúmprese. Pero no fondo desa meta, está o propósito de que a salvación sexa a longo prazo. Que o que chegou hai uns anos a Antas non se perda. O compromiso que ten Nuria non impide que lle aparezan as dúbidas.

Futbolinlugo: Botas de menos o fútbol neste confinamento?

Nuria Louzao: Eu prefería seguir xogando, pero non se pode. E creo que non se vai volver retomar a competición. Vaise acabar así.

Fil: Está sendo unha temporada difícil…

NL: Digamos que foi un ano un pouco complicado. Algo que se viu acrecentado coas lesións. Estabamos indo aos partidos moi xustas. Con once ou, incluso, con dez xogadoras a algúns encontros. Nos adestramentos non pasamos de cinco ou seis compañeiras.

Fil: Que pasou para que se chegara a esta situación?

NL: Na pretemporada o equipo parecía que contaba cunhas vinte fichas. Pero houbo rapazas que deron o si e despois, por motivos persoais ou polo que fose, non seguiron.

«Se chegamos a ser as mesmas do ano pasado, creo que o Antas estaría entre os seis primeiros»

María, Iria, Angeles ou Nuria Louzao participaron no I All Star Futbolinlugo representando ao Antas.

Fil: O curso anterior conseguistes a permanencia xusto ao final. Hai moitas diferenzas esta campaña con respecto á pasada?

NL: Penso que nesta tempada temos menos equipo ca o ano pasado. Sobre todo a nivel físico. O curso anterior estabamos moitísimo mellor. Se hai rapazas e se compromoten, o nivel dámolo. Se chegamos a ser as mesmas do ano pasado, creo que o Antas estaría entre os seis primeiros. Pero se non se adestra e non se traballa é imposible. Neste caso a Primeira quedase moi grande porque non podes ir adestrar só con cinco ou seis mulleres.

Fil: Que parte de culpa ten o compromiso?

NL: Para min o compromiso éo todo. Se podo, vou ata o final. Perdinme só un partido por lesión este ano. Non puiden ir a Mos. O resto xogueino todo.

Fil: E a escaseza de xogadoras ou o número de equipos na contorna?

NL: O coordinador comentara no verán que falara con 70 ou 80 rapazas e ningunha quixo vir xogar. Se as hai, non veñen ou non se queren comprometer. E si prefería que houbese menos clubs e máis nivel. Na nosa categoría os equipos de arriba métenche oito ou nove goles. A diferenza é moi grande.

Fil: Que supón para ti xogar ao fútbol no Antas?

NL: Eu encantada. Son de aquí. Tiven algunha oferta. Incluso de superior categoría. Eu tomo o fútbol con compromiso, pero para desfrutar. Ao final é o que te levas.

Fil: O que levas tamén son máis de 15 goles esta tempada dos 25 que marcou o equipo…

NL: A nivel ofensivo si que o conxunto depende un pouco de min. É unha pena. Iso é malo.

Fil: E canto percorrido lle pode quedar a Nuria no fútbol?

NL: Estou chegando xa o final. Xa me costa bastante adestrar. Este ano tamén regresei ao fútbol sala no Monterroso FS e o domingo xa chego con menos forzas.

«Quédome co fútbol campo polas miñas condicións. O fútbol sala é máis técnico. Aí non me luzo tanto»

Nuria Louzao coas súas compañeiras da selección no sur no I All Star Futbolinlugo. A dianteira ullá marcou un dobrete na Marosa

Fil: Con que te quedas, co fútbol sala ou co campo?

NL: Xoguei desde pequena sempre ao fútbol sala. No colexio e despois no Monterroso FS e no Melide. Tamén chegara a xogar a fútbol campo no Muimenta (Lalín). Ata que despois se formou o Antas. E esta tempada que decidín volver tamén ao futsal. Quédome co campo polas miñas condicións. Destaco pola capacidade física, a potencia e o disparo. De feito, creo que o 20% dos goles son de lanzamentos de distancia. En cambio, o fútbol sala é máis técnico. Aí non me luzo tanto.

Fil: Como é logo que volviches ao futsal?

NL: O Monterroso FS tamén subiu de categoría (na Preferente, a máxima categoría do fútbol sala galego). E si que acompaña xogar con xente; por exemplo, xogar con Noelia Pires si que inflúe. Gústame máis xogar así, sabendo que compites. Do outro xeito, non o disfrutas tanto.

Fil: Con esta situación como ves a continuidade do proxecto do Antas?

NL: Vai ser dificil. É complicado competir con 11 ou 12 fichas. Pero ogallá se siga. Gustaríame que houbese fútbol todas as fins de semana. Este ano comprometinme acabar a tempada. Pero a min gústame competir. E coa cantidade de mulleres que imos adestrar eu sei que vou xogar. Gustariame loitar polo posto. E así están o resto das compañeiras. Sabemos que imos xogar seguro. Creo que esa é unha das razóns polas que non estamos ao 100%.

Fil: Aínda así, na curta historia do Antas xa hai momentos para o recordo como o ascenso á Primeira hai dúas tempadas. Como o lembras?

NL: Quédome co traballo que houbo. Non eramos un grupo que destacaramos tecnicamente, pero si a nivel traballo. Ese curso todas fomos de menos a máis. Tiñamos adestramentos de verdade todos os martes e venres. Non faltaba ninguén. Agora hai un pouco menos de compromiso e disciplina. E si é certo que as lesións de longa duración tamén condicionan.

Fil: E por onde pasa o futuro de Nuria?

NL: A estas alturas teño moitas dúbidas. Non estou desfrutando moito. E si que me vería nunha categoría superior. Pero todo depende.

Fil: E cando deixelo fútbol dentro de moitos anos, gustaríache seguir ligada a el?

NL: Todo o que sexa fútbol si que me gustaría, aínda que o traballo que teño tampouco me permite ter moito tempo para dedicarllo. Adestrar categorías base podería ser unha opción. E como directiva ao mellor tamén. Pensareino.

NURIA LOUZAO EN CURTO…

Nuria é a quinta máxima goleadora da Primeira Galega 19/20 vía Futgal. Foto: Fundación TIC

Un campo de fútbol da provincia: A Medela. Iso que nunca xoguei alí. Pero gústame o campo e o ambiente que hai.

Un momento do fútbol: Cando fomos campioas de España en Badajoz co Monterroso FS en categoría infantil.

Unha compañeira: Noelia Pires.

Gustariache volver xogar un All Star Futbolinlugo?: Por suposto!

Luca´s Grill
Moreno´s Pizza
Imagen por defecto
Iván Calaza

Criado no paraíso da Terra Chá. Fútbol, entre outras moitas cousas. Hai unha vida máis barata, pero iso non é vida nin é nada.

Artículos: 549

Deja un comentario

Los datos que proporciones mediante este formulario serán tratados por Futbolinlugo como responsable de esta web. La finalidad de la recogida de estos datos se realiza solamente para responder y moderar los comentarios. Estos datos estarán almacenados en los servidores de PROFESIONAL HOSTING, situados en la Unión Europea (política de privacidad de Profesional Hosting). Puedes ejercer tus derechos de acceso, rectificación, limitación y supresión enviando un correo electrónico a diegopolc8@gmail.com.