Celta Barreiros: un ascenso que se fixo agardar

Máis de sete anos pasaron xa desde o último encontro do Celta Barreiros en Segunda Autonómica. Foi un 29 de abril de 2012 no campo do Candelaria onde o cadro celeste dixo adeus a unha categoría, á que contaba voltar moito antes.

O paso do tempo mermou as esperanzas de plantillas que eran competitivas e de adestradores que viron como non se cumplían as expectativas marcadas ao comezo de cada curso. O último tramo da temporada 2017/2018 marcou un punto de inflexión: malos resultados e falta de compromiso dunha parte dos xogadores, o que provocou a saída de Moñita, adestrador ata daquela.

Equipo titular do Celta Barreiros no encontro da primeira volta ante o Alfoz

Ahí colleu as rendas da dirección deportiva unha das persoas claves do resurxir do Celta Barreiros: Víctor Couto. Formara parte do plantel, pero unha lesión fíxolle replantexarse o seu papel no clube, e malia perder un activo no campo, a súa decisión foi acertada. Foi o artífice principal de conformar un grupo unido de xogadores e corpo técnico co gran obxectivo de lograr, dunha vez por todas o ansiado ascenso. E este chegou, como non podía ser doutra maneira, logo dunha temporada chea de dificultades. Pero logo dunha clasificación in extremis para o play off, o cadro barreirense amosouse intratable na promoción. O 5 de maio, no campo da Canteira ante un Catro Roldas que foi un duro rival, o Celta Barreiros certificou o ascenso a Segunda Autonómica

Víctor Couto sustituíu a Fran Vázquez no banco celeste na baixa deste

VÍCTOR COUTO. O ARQUITECTO

A elaboración da plantilla. “Tivemos a gran sorte de atopar a Fran, que aínda que non tiña experiencia en equipo senior quería adestrar. Logo comezamos a falar con xogadores que sabíamos que nos coñecían, e cando vimos que xente como Álvaro, Jorge, Hugui, Insua, Aaron, Joserra, Iff, Damián, Congui, Dani Pico, etc se unían ao proxecto sabíamos que podíamos pelexar na zona alta”.

A temporada. “Comezamos cunha racha moi boa, pero logo de seis xornadas o equipo foi perdendo gas e démonos conta de que algo tiñamos que facer. Rastreamos o mercado e chegaron xogadores contrastados como Xián, Máquina, Roberto Blanco, Celeiro ou Dani Chin. A falta de catro xornadas estábamos a sete puntos do play off, e logo de perder na Fonsagrada os ánimos estaban baixos. Pero vimos que por calendario había opcións e pelexamos cada partido ao máximo nivel. Sabiamos que se chegabamos á promoción, co equipo que tiñamos, íamos ascender case fixo, como así foi”.

O ascenso. “Se hai unha palabra que o resuma é emoción. O día do ascenso no campo do Catro Roldas ver a xente da directiva, que o dan todo polo clube nun mar de lágrimas…non hai quen pague iso”.

O retorno a Segunda. “Debemos ser conscientes do cambio. Foron moitos anos en Terceira e debemos ter os pes no chan. A prioridade clara é manterse loxicamente, pero creo que co equipo que estamos facendo estaremos máis preto da zona media-alta que da baixa”.

Derbi asegurado. “Creo que nos tarda máis a nós que a eles (risas). Estaban acomodados porque eran os que estaban arriba, pero agora a realidade xa non é esa e Barreiros xa volve ser celeste”.

Outra peza importante no proxecto do Celta Barreiros é o seu míster”. Un home apegado á base no Santiago de Foz, sen experiencia no fútbol senior ata este pasado ano. Fran Vázquez foi a aposta do clube para logralo ascenso. E saiu á perfección. A directiva soubo confiar nel cando os resultados menos acompañaron e o equipo enderezou o rumbo.

FRAN VÁZQUEZ. O DIRECTOR

A primeira campaña de Fran Vázquez no fútbol senior non puido rematar de mellor maneira

A primeira temporada no fútbol senior. “Foi unha gran campaña. Todo é máis fácil cun grupo de xogadores como o que tivemos. Tamén contei coa axuda do meu segundo adestrador, que foi a voz nos adestramentos cando me tiven que operar. Terei que ir pulindo defectos pouco a pouco, pero daríalle un aprobado ao meu primeiro ano”.

A importancia dos reforzos. “Cando os xogadores son da calidade de Celeiro, Xian, Roberto Blanco, Máquina, José Miguel e Dani Chin…sumado aos que estiveron desde o primeiro día e aportaron tanto, como Álvaro coa súa experiencia ou Jorge, Hugo, etc. Todo iso sumado ao traballo, ilusión, e sobre todo ao compromiso remátase por acadalos obxectivos”.

O alto nivel do grupo norte de Terceira. “Pensei que ía ser máis baixo, pero según ía avanzado a competición quedoume claro que non. Alfoz, Muimenta ou Fonsagrada podían competir en Segunda tranquilamente. É algo positivo, xa que, a propia competición obrígate a competir mellor. Tivemos momentos malos, como despois de perder na Fonsagrada, pero xuntámonos ao día seguinte, e coa ilusión e as ganas que se vían no equipo, saín do adestramento pensando no ascenso”.

Proxecto de continuidade en Segunda. “Estareille sempre moi agradecido ao clube por confiar en min e por seguir facéndoo e crendo nas miñas ideas. Día a día quero ir mellorando e sendo mellor adestrador. A plantilla pode dar moito máis do que deu en Terceira e vamos poñer todo da nosa parte para acadalo obxectivo da permanencia e quedar o máis arriba posible”.

En calquer equipo é clave un bo capitán. Un home que lidere o grupo, que calme os ánimos ou que os erga cando sexa preciso. E o do Celta Barreiros é Damián. De orixe laurentino, pero asentado en Foz, o experimentado zagueiro seguirá un ano máis defendendo as cores celestes, desta volta en Segunda Autonómica.

A clave do ascenso. “Foron moitas teclas as que se tocaron. Unha delas foi xuntar a moitos xogadores con experiencia, acostumados a competir dúas ou tres categorías por enriba, con xogadores novos con gañas e frescura, que á súa vez tamén viñan da dinámica dunha canteira como é a do Foz, e iso é mérito de Víctor e de Fran, que foron quen de unir esta plantilla. Outra tecla é maravillosa directiva e xente do clube, e tampouco nos podemos esquecer que tivemos a sorte de ter unha bestia de compañeiro como Álvaro, que marcou as diferencias e transmitiu moita seguridade ao resto do grupo”.

As pedras no camiño. “Xurdiron moitos obstáculos ao longo da temporada. Lesións largas, outras recurrentes, baixas…iso mermounos e entramos nun bache, pero caer ata a sétima praza non nos fixo dudar nin cuestionarnos. Nin logo do encontro na Fonsagrada ao que chegamos coa calculadora na man. Era un encontro a tumba aberta que rematamos perdendo. A directiva preparáranos un cocido para o remate do partido e as caras eran serias, pero desde ese día abandonamos a calculadora e adicámonos a gañar ao máis puro estilo Luis Aragonés”.

A nova temporada. “Afrontarémola coa humildade dun equipo recén ascendido, coas ilusións renovadas polas incorporacións, nova equipación e nova categoría, e coa obriga de darlle máis alegrías á nosa afección que nos vén ver ao Cascabeiro. Iremos pola permanencia, pero sen renunciar a nada”.

O encontro marcado ante o Iberia. “Buscaremos a data unha vez salla o calendario. Persoalmente levo moitos anos sen poder xogar un derbi en liga e foi no primeiro que pensei unha vez acadado o ascenso. Serán encontros moi bonitos para os afeccionados de Barreiros, con moita xente na grada. Teño amigos e ex compañeiros xogando no Iberia e sei que a súa motivación vai ser máxima tamén, así que tratarei de impregnar no vestiario o significado deses partidos. Ogallá sexan dous encontros bonitos, sen polémicas e rematemos todos tomando algo na cantina”.

Luca´s Grill
Moreno´s Pizza
Imagen por defecto
Marcos Fernández

Apaixoado do fútbol, en especial do modesto, que aínda mantén os verdadeiros valores do deporte

Artículos: 501

Deja un comentario

Los datos que proporciones mediante este formulario serán tratados por Futbolinlugo como responsable de esta web. La finalidad de la recogida de estos datos se realiza solamente para responder y moderar los comentarios. Estos datos estarán almacenados en los servidores de PROFESIONAL HOSTING, situados en la Unión Europea (política de privacidad de Profesional Hosting). Puedes ejercer tus derechos de acceso, rectificación, limitación y supresión enviando un correo electrónico a diegopolc8@gmail.com.