Redactor - Marcos Fernández

Javi López (Atlético Escairón): “A chegada de Charlie foi moi importante para nós”

O Atlético Escairón remataba o pasado curso coa satisfacción de ser o equipo revelación do campionato, logrando un moi meritorio sexto posto. Pero as cousas non tardaron en torcerse, e preto de comezala pretemporada, o adestrador Alberto López deixou o banco ao non sentirse identificado coa idea de clube que propuxo a nova directiva. Con Anxo Valcárcel no banco comezaron a competición, pero os resultados non eran os desexados e o equipo transitaba pola zona baixa da clasificación. Actualmente é o sarriano Charlie o inquilino do banco do conxunto do Saviñao.

Agora o equipo ten 14 xornadas por diante para acadalo obxectivo da permanencia, e que O Saviñao goce un ano máis do fútbol da Preferente Norte. No último encontro puxeron a primeira pedra, logrando o primeiro triunfo fóra da casa. Foi no Baleato ante o Dubra.

Para achegarnos as claves da temporada do Atlético Escairón, falamos co seu porteiro, Javi López. O do Incio, pese a contar con 31 anos é un trotamundos do noso fútbol, xa que defendeu a porta nas últimas temporadas do Lalín, Boiro, Chantada, Castro e agora é un dos importantes no Escairón.

Javi López, indiscutible na porta do Escairón.
Foto: LVG

FUTBOLINLUGO: O pasado domingo lograstes un triunfo vital para poder saír do descenso no campo do Dubra. Como foi o partido?

JAVI LÓPEZ: Foi un triunfo importantísimo. A primeira victoria fora da casa e ante contra un rival da entidade do Dubra. Fixemos unha primeira parte moi sólida en defensa, está a costarnos moito crear ocasións polo que todo pasa por non encaixar. Na segunda metade, nun erro noso encaixamos, pero a diferencia doutros partidos soubemos repoñernos e démoslle a volta ao resultado. Gran traballo de todos, corpo técnico, once inicial e os que saíron desde o banco.

FIL: Como ves ao equipo de cara ao último tramo de competición?

JL: Véxoo ben. A chegada de Charlie, aínda que os resultados non acompañaran foi moi importante para nós. O equipo estaba mal físicamente e sen confianza e o míster está a cambiar todo esto e ao final ten que dar os seus froitos.

FIL: Alami, David Calo, Quique…o equipo reforzouse no mercado invernal. Que poden aportar os novos fichaxes?

JL: Reforzarse era primordial, e sobre todo con xogadores deste nivel que melloren o que hai e que axueden a sumar. Entre todos temos que sacar isto adiante, temos equipo para facelo e a última victoria ten que reforzarnos sobre todo anímicamente. Os novos fichaxes, aparte de aportarnos calidade, van aportarnos experiencia que para a situación na que estamos é importantísima, xogadores que asuman a responsabilidade, que queiran o balón e que non se escondan.

FIL: Logo da temporada realizada o ano pasado, esperabades estar ahí na pelexa por evitalo descenso ou a previsión era unha temporada máis cómoda?

JL: Sabiamos que a temporada pasada era moi complicado repetila. Evidentemente contabamos estar máis arriba, pero esta Preferente ten máis nivel que a do ano pasado, e para min que a dos últimos anos. Ademáis a nosa pretemporada foi un pouco atípica e iso pasa factura.

O capitán Iván González é outra das pezas clave do conxunto do Saviñao

FIL: O cambio de adestrador xusto cando ía comezala pretemporada, como cres que afectou ao equipo?

JL: A marcha de Alberto López en pretemporada aféctanos, a maioría dos xogadores fomos fichados por él e estábamos a morte con él. E o peor é que ao non estar él, moitos xogadores deciden non continuar, e os fichaxes non chegaban. Todo isto a poucos días de comezala pretemporada.

FIL: A loita por evitalo descenso prevese complicada ata o final. Como ves ao resto de rivais?

JL: A pelexa vai estar interesante ata o final, ademáis cos posibles arrastres vai ser unha incógnita. Tódolos equipos que estamos ahí abaixo estamos moi igualados, pero eu creo que nós temos equipo para quedar na metade da táboa e se sacamos dous ou tres resultados positivos nas vindeiras xornadas non imos a ter problema.

FIL: A nivel persoal…estás a xogalo todo esta temporada. Como te atopas?

JL: Atópome moi ben. Estou xogándoo todo, e iso para un porteiro é moi importante, a nivel de confianza para un mesmo e para os compañeiros. Estou moi contento en Escairón, a carón da casa e con moitos compañeiros e amigos no vestiario, e moi involucrado en salvar a este clube do descenso.

 

O partido da xornada . . . U.D. Pastoricense – C.D. Foz: o líder visita o difícil campo do Acebreiro

Once xornadas sen perder. Trinta e un puntos logrados dos últimos trinta e tres posibles. Eses son os números do líder da Primeira Autonómica. O C.D. Foz está a facer unha campaña sobresaínte, logo de xa raiar a moi bo nivel o pasado ano. Malia a ter números que asustan, comparte liderato con outro dos grandes da categoría, a S.D. Sarriana, polo que cada partido é unha final polo ascenso.

A U.D. Pastoricense intentará facer valor o “factor Acebreiro” para derrotar ao líder

Este domingo, ás 16:15 h. no Acebreiro terán un rival que chega coa moral reforzada: U.D. Pastoricense, que ven de gañar, tras remontar un 2-0 adverso a un rival directo na loita por evadir os postos de perigo como o C.D. San Ciprián, no partido adiado por mor da cicloxénese Ana. Según José Luis Folgueira “Farra”, referencia ofensiva do conxunto do Acebreiro “foi un encontro que se nos puxo moi complicado tras chegar ao descanso con dous goles en contra, marcador algo abultado para o visto no campo. Na segunda metade propuxemos un xogo moito máis directo e acadamos a remontada. Tres puntos que nos saben a gloria despois de como se puxera o encontro“.  Os pupilos de Víctor López “Vitín”, quererán seguir sumando para acadar a permanencia o antes posible, e non verse arrastrados por posibles descensos de categorías superiores. “Necesitamos os puntos o antes posible para que non haxa sorpresas de última hora”, apunta Farra. Para o dianteiro da U.D. o encontro ante o líder “é un deses encontros que a todos nos gusta xogar, chegamos con moitas ganas. Foz e Sarriana son os máximos favoritos ao ascenso, pero sen descartar os equipos que veñen detrás“.

Manuel Mendes “Manolo”, o 9 do conxunto focense advirte da dificultado do encontro, “é un equipo moi forte físicamente e que sabe moi ben o que fai en cada momento do partido, ademáis os encontros no Acebreiro fanse longas e eles apretan moito“. Pero é consciente do bo momento do seu equipo “chegamos moi ben, nun gran momento e con confianza para facer un moi bo partido“. A ariete focense cre que a loita polo ascenso será igualada ata o final “somos seis equipos que estivemos compartindo os primeiros postos desde o comezo de liga e creo que será así ata o final. Sarriana, Riotorto, Chantada, Lemos, Xove Lago…non descarta a ningúen. Levamos unha racha moi boa e queremos que continue, pero co paso das xornadas os partidos son máis complicados

Manolo é a referencia en ataque dos de focenses, pero Asier e Ibán Gayol completan un tridente de gran nivel

 

ESTA FIN DE SEMANA TAMÉN PODES VER . . .

Terceira División

Racing Villalbés – C.D. Barco (Domingo ás 16:30 h. na Madalena): Cuarto contra terceiro. Os de Gilsanz, logo do meritorio empate nas Somozas quererán afianzar o posto de playoff ante un dos equipos máis fortes da categoría, que este ano están dando o mellor de si mesmos.

Villares, un dos indiscutibles no Racing Vilalbés

Preferente Norte

Viveiro C.F. – Polvorín S.D. (Domingo ás 16:30 h. en Cantarrana): Importantísimo encontro para os dous conxuntos. Os mariñáns teñen que confirmar que os dous últimos encontro non foron un espellismo e están en condicións de saír dos postos de perigo, mentras que o filial lucense, tras derrotar ao líder quererá seguir sumando para consolidalo posto de ascenso a Terceira.

Moitas das opcións do Viveiro pasarán polas botas de Xaime

Ribadeo F.C. – Agrupación Estudiantil (Sábado ás 16:30 h. no Pepe Barrera): partido entre equipos en racha. Os de Fiz, tras sete encontros sen perder, buscan recurtar diferencias cos equipos en ascenso, mentras que os visitantes, tras un mal comezo de liga, chegan situados na metade da táboa.

Primeira Autonómica

C.F. Riotorto – Club Lemos (Domingo ás 17 h. na Veiga): partido entre aspirantes ao ascenso, aos que lles costa seguir os ritmo de Foz e Sarriana. O que salla derrotado terá moi complicado voltar a engancharse aos postos cabeceiros.

O Lemos, un dos favoritos ao ascenso, obrigado a gañar nun feudo complicado

A.D.C. Valadouro – Ferreira C.F. (Domingo ás 16:15 h. no Árbol): os pupilos de Julio César Castro, moi irregulares nas últimas xornadas non poden permitirse errar no seu campo para evitar complicacións de última hora, mentras que os de Pantón, en descenso, intentarán acadar tres puntos que lles permitan seguir soñando coa permanencia.

Taboada C.F. – S.D. Chantada (Domingo ás 16:15 h. na Medela): os locales, logo dunha mala racha de resultados que os descolgaron dunha posible loita polo ascenso tentarán gañar o derbi ante un Chantada que agarda reducir diferencias cos dous líderes da categoría.

A afección do Taboada quererá celebrar o triunfo no derbi

Segunda Autonómica

Guitiriz S.D. – S.D.C. Roupar (Domingo ás 16:15 h. no Suso Cruz): os de Delfín Romero, intratables na primeira volta, nas últimas xornadas amosaron a súa peor cara. Malia iso, seguen en posto de ascenso. Reciben a un Roupar que só perdeu un dos sete últimos encontros.

O Guitiriz precisa dos goles de Tanketín

S.D. Oural – S.D. Chantada B (Sábado ás 16:15 h. no Luis Pallín): unha derrota na última xornada relegou dos postos de ascenso ao Oural, en favor do seu rival deste sábado. O filial chantadino loitará por seguir ocupando posto de privilexio.

Terceira Autonómica

C.D. Corgo – C.D.Goiriz (Domingo ás 17:15 h. no Municipal do Corgo): Loita polo liderado da fase de ascenso entre os dous equipos máis en forma. Os locales continúan invictos.

Segunda División Feminina

Ribadeo F.C/A Pontenova – S.C.D. Pastoriza (Domingo ás 12 h. na Mina): as ribadenses enfróntanse ao único equipo que conseguiu derrotalas neste ano do seu debut. Se as de Nacho Pérez acadan o triunfo métense de cheo na loita por un ascenso que parecía utópico alá polo mes de setembro.

Marzán (S.D. Sarriana): “Somos unha piña, hai un gran ambiente no vestiario”

Nas últimas semanas estámonos acostumando a que un xogador faga un hat trick sen ser un “9”. A calidade dos xogadores da provincia fai que a xente do mediocampo sexa capaz de anotar con facilidade. Se a semana pasada foi Marino, do Castro na Preferente Norte o que anotou tres tantos ante o Dumbría, nesta foi o turno dun clásico do noso fútbol: Marzán. O de Escairón marcou por partida triple, e servíronlle ao seu equipo, a S.D. Sarriana para sumar tres importantes puntos na Ribela ante o A.C.D. Valadouro.

Jorge Teijeiro “Marzán é unha peza clave no engranaxe do xogo do equipo adestrado por Julio Corral. Falamos con él, que nos contou como está a ser esta temporada na Sarriana, logo de xogar o pasado ano no Atlético Escairón e como prevé o final de campaña.

FUTBOLINLUGO: O pasado domingo tres goles para remontar ante o Valadouro e xa levas oito tantos. Números de dianteiro. Atópaste cómodo co estilo de xogo da Sarriana?

MARZÁN: A verdade é que tendo compañeiros con tanta calidade ao carón resulta todo moito máis sinxelo. Somos un equipo que creamos moitas ocasións e levamos os goles moi repartidos.

FIL: Tivestes que remontar un 0-2. Partido moi complicado?

M: Foi un partido complicado. Comezamos moi ben, pero non tivemos acertados de cara a portería contraria. Co paso dos minutos fomos desesperándonos un pouco e nunha boa xogada do Valadouro fixeron o primeiro. Nada máis arrancala segunda metade recibimos o segundo e púxose o partido moi costa arriba. Eles tiveron dúas contras moi claras, perdoaron e nós acertamos e levamos os tres puntos.

FIL: Os xogadores do Valadouro remataron facendo unha sentada como protesta ante a actuación arbitral. Como viviche esa polémica?

M: Non me pareceu moi normal, pero cada un é consecuente co que fai.

FIL: O equipo está en racha. Como afrontades o último tramo de liga?

M: Estamos tendo un bo momento de resultados. Afrontamos o que queda con moita ilusión de acadalo ascenso, aínda que vai ser moi complicado.

Marzán, na fila inferior o segundo pola dereita, antes de enfrontarse ao Lemos

FIL: Héctor, Marino, Marzán, Samos, Luisma . . . é posible que a Sarriana teña mellor equipo que o pasado ano en Preferente?

M: Como xa dixen antes, temos moi bos xogadores, pero con iso non se consegue ningún obxectivo, senón con moito traballo e un bo grupo humano, que é a clave ata agora. Somos unha piña, hai un ambiente espectacular no vestiario.

FIL: Sarriana, Lemos e Chantada na pelexa polo ascenso. Moita rivalidade?

M: É unha liga moi bonita a deste ano, con moitos derbis e equipos con moita historia. É moi motivante xogar contra Lemos e Chantada.

 

FIL: Logo de xogar no Atlético Escairón o pasado ano en Preferente, cales son as diferencias máis importantes que atopas entre unha e outra categoría?

M: A intensidade é a diferencia máis salientable. En Preferente tes que tomalas decisións moito antes, en cambio en Primeira tes máis tempo. É un xogo máis parado.

FIL: Por que equipos apostas para o ascenso a final de temporada?

M: Vexo todo moi igualado. A verdade é que dos que estamos ahí arriba ascenderá o que chegue mellor aos últimos encontros.

O partido da xornada . . . S.D. Burela – S.D.C. Cabreiros: diferentes realidades, mesmo obxectivo

Choque de trens, dous equipos en forma na procura dunha praza de ascenso á Primeira Rexional: S.D. Burela e S.D.C. Cabreiros. Será este domingo ás 15:30 h. no campo da Marosa. Os locales, son colíderes na clasificación empatados co Guitiriz, e non ocupaban ese postos desde a sexta xornada de liga. Pero a tan só un punto, terceiro está o Cabreiros, polo que se antolla un encontro de alta tensión.

A S.D. Burela, por pobo, historia e afección ten a obriga de ascender, logo de que o ano pasado non puidera mantela categoría. Pero no terreo de xogo as cousas son máis complicadas e o paso dos burelaos pola categoría non está a ser un camiño de rosas. A igualadade existente entre os equipos fai que cada encontro sexa trascendente, e moito máis se o enfrontamento é contra un rival directo. Pero chegados a este tramos de competición, o equipo está a responder ben, nove encontros sen perder e conta os últimos cinco por victorias. Unha das pezas clave do equipo é Javi Celes, autor de dez goles no que vai de liga. “Estamos no noso mellor momento, tanto por resultados como por estado de forma, temos que seguir traballando para non baixalo ritmo e seguir nos postos de ascenso” di o burelao. Para o ex da Candelario e Valadouro “nós non nos escondemos, loitamos por subir pero esto é moi longo e todos imos fallar de aquí ao final”. Do rival o próximo domingo “preocúpame a calidade individual dos xogadores do Cabreiros, a súa capacidade para sobrepoñerse é o que os mantén ahí arriba. Sabemos que van xogar replegados tentando perder tempo e aproveitarse de erros nosos ou do balón parado” confesa Javi Celes.

A Marosa albergará este encontro entre aspirantes a xogar o vindeiro ano en Primeira

O S.D.C. Cabreiros pola súa banda xoga sen a presión por ascender do seu rival, pero a competición situouno aos xermadinos por méritos propios na loita polos primeiros postos. Ata a pasada xornada, os pupilos de José Manuel eran os líderes, pero a derrota no seu campo ante o Pol, outro dos galos, colocounos terceiros. Para Borja Pellón, xogador do Cabreirospara nós este partido é vital, xa que para seguir enganchados arriba temos que puntuar ou gañar, e podemos facelo xa que o equipo está ben. O Burela tamén, están nunha boa xeira de resultados“. Para o encontro do domingo, a Pellóno que máis me preocupa é o campo, se está en boas condicións podemos facer un bo partido, pero será un encontro igualado con poucas ocasións e o que teña máis acerto levarase os tres puntos“. Para él a pelexa polo ascenso “é ir partido a partido e poder verse arriba tentando non perder cos que están na loita e gañándolle ao resto, na primeira volta o Gutiriz parecía que estaba ascendido e agora está todo igualado“.

 

ESTA FIN DE SEMANA TAMÉN PODES VER . . .

Preferente Norte

Polvorín S.D. – U.D. Paiosaco (Sábado ás 16:30 no Ceao): Duelo por todo o alto. Os de José Durán, logo do importante triunfo ante o Betanzos, reciben ao líder. O filial do C.D. Lugo pode situarse a un punto no caso de acadala victoria.

O meta Cacharrón será peza clave no encontro ante o líder

S.D. Outeiro de Rei – Ribadeo F.C. (Domingo ás 17 h. no Municipal): os locales tentarán resarcirse do varapao sufrido o pasado domingo en Cantarrana, mentras que os mariñáns quererán sumar pra seguir mirando de preto os postos de ascenso.

Primeira Autonómica: non hai liga esta fin de semana

Segunda Autonómica

S.D. Ourol – C.D. Alfoz (Domingo ás 16:15 en Trasvias): partido vital pola permanencia. O Ourol, que non coñece a victoria ten a derradeira oportunidade de engancharse á permanencia, mentras que o Alfoz, que só conseguiu dous dos últimos trinta puntos, tentará lograla victoria para asomala cabeza na táboa.

S.D. Chantada B – S.C.D. Milagrosa (Sábado ás 16 h. no Sangoñedo): A irregularidade o filial chantadino fíxolle perder o posto de ascenso en favor do Oural. Tratará de recuperalo ante unha Mila que necesita os puntos para non verse en apuros a final de temporada.

A Milagrosa tentará escalar postos na clasficación no que resta de liga

Terceira Autonómica

C.D. Goiriz – A.D. Catro Roldas (Sábado ás 16 h. no Ventiño): derbi por todo o alto na Promoción de Ascenso. O Goiriz é líder  e un triunfo situaríao nunha posición inmellorable, pero os de Román ben seguro que quererán afianzarse na parte alta.

O derbi vilalbés ben seguro que volve ateigar o campo do Ventiño

Muimenta S.D. – Celta Barreiros (Domingo ás 16:15 no Pichón): ningún dos dous equipos coñecen a derrota nesta segunda fase. Os locales queren dar caza ao líder, Friol B, ao igual que os barreirenses, que parecen ter superada a baixa da súa estrela Djibi.

 

 

Que foi de . . . Docobo: un porteiro de Primeira

Nos primeiros anos da década dos 90, cando comecei a ver fútbol case que compulsivamente, e dunha forma moi modesta lle pretendía dar unhas patadas ao balón, sempre tiven claro que a portería era o meu sitio. Malia que non cheguei nin a xogar máis alá do fútbol base, e sen moito éxito, un sempre busca un ídolo no que fixarse. Gustábanme os porteiros con personalidade moi marcada, Jorge Campos, Chilavert … eran as referencias.

De tódolos xeitos necesitaba a alguén máis próximo, máis cercano e ninguén mellor ca Docobo, que daquela era o gardameta dunha S.D. Compostela que comezaba a poñerse de moda. Ademáis, pra presumir cos colegas decíalles que fora na clase de miña nai no colexio, que por outro lado era certo. Así que, convertiuse para min na referencia máis próxima do que era un porteiro de primeira.

Docobo, xunto con Iru foron os gardametas do Compos en primeira.
Foto:www.todocoleccion.net

Ramón Ángel Fernández Docobo, nado en Ribadeo no ano 1962 pode presumir de ser o único ribadense na era moderna que chegou a debutar en Primeira (antes acadouno Lecube no ano 1928 xogando no Atlético de Madrid). Non foi un camiño curto nin doado, pero as gañas e a perseverancia fixeron que o lograse. Os seus primeiros pasos no fútbol comezaron na U.D. Xove Lagocon doce anos viñéronme buscar. Foi Silvestre Rúa, que era o seu presidente e fundador, que recorría a Mariña na búsqueda de xogadores para os equipos da base e un día apareceu na Rochela, na casa de meus pais, fun con él e alí pasei polos infantiles, cadetes e xuveniles“, recorda Docobo, que tamén xogou un ano no equipo sénior na daquela chamada Rexional Preferente “unha categoría aquel ano moi potente xa que só había un grupo en toda Galicia, non estaba dividida en Norte e Sur como actualmente“.

Previamente a dar o salto ao primeiro equipo do conxunto xovense, Docobo marchou un ano cedido ao Calasancio de Monforte. Según nos conta “nos xuveniles do Xove Lago xogamos unha promoción de ascenso á liga nacional xuvenil contra o Calasancio e perdémola pero ao ano seguinte conseguiron a miña cesión e xoguei con eles unha temporada na daquela máxima categoría xuvenil“.

Un ano máis tarde chegou a chamada do Deportivo da Coruña. Logo de pasar a pertinente proba, Docobo comezou a adestrar e a xogar co Fabril, onde estivo catro anos en Terceira División. Nese tempo, puido debutar co primeiro equipo en Segunda División, na temporada 81-82, froito dunha xornada de folga de futbolistas convocada pola AFE no mes de abril. O conxunto coruñés desprazou a Burgos aos xogadores do seu equipo filial, xogando así Docobo o seu primeiro partido en Segunda no Plantío ás ordes de Luis Rodríguez Vaz.

 

Logo de completalo seu periplo no Fabril, Ramón Ángel Docobo pasa a formar parte da primeira plantilla do Deportivo en Segunda División, tendo como adestradores a Aranguren e a Eusebio Ríos. Nesa etapa non gozou de moitos minutos e a cesión ao Lalín, daquela en Segunda B, foi unha gran saída, xa que dispuxo de minutos e acadaron unha gran clasificación na metade da táboa. Aquel ano militaban na categoría de bronce do fútbol español oito equipos galegos: Ourense, Pontevedra, Lugo, As Pontes, Bergantiños, Arousa, Arenteiro e o Lalín, que era adestrado por un xoven Fernando Vázquez que daba os seus primeiros pasos nos banquiños. Sirva como curiosidade que o gardameta suplente de Docobo aquela temporada era Luis César Sampedro, ex adestrador do C.D. Lugo e actualmente no Real Valladolid.

O seguinte ano retorna á plantilla do Deportivo para logo fichar pola S.D. Compostela na temporada 89-90. Esa temporada milita en Terceira División, acadando o ascenso á Segunda División B. Tan só un ano xogaron nesa categoría, xa que, a seguinte campaña case sen tempo para adaptarse voltan a acadalo ascenso a Segunda División. Esa temporada Docobo foi o xogador que máis minutos disputou, sendo un imprescindible para Fernando Castro Santos. “A etapa do Compostela foi moi bonita, para min algo histórico xa que empecei xogando en Terceira e logo logramos ascensos consecutivos polo que puiden debutar en Primeira, aínda que só fosen dous encontros

O debut en Primeira División de Docobo coa S.D. Compostela, logo da memorable promoción ante o Raio Vallecano no desempate en Oviedo, fíxose de rogar e non tivo lugar ata a xornada 37 de liga nun campo histórico como é Mestalla. Os santiagueses saíron derrotados 4-1 e faltáballes sellala permenancia no último encontro en San Lázaro ante o Tenerife. Fixérono, co ribadense na porta e con goles de Ohen e Christensen. “É un recordo que che queda para toda a vida, poder xogar na máxima categoría“, asevera Docobo.

Non duda en afirmar que non ten memoria pra lembrar anécdotas daqueles anos “aínda que se nos xuntamos uns cantos sairían centos delas“. Soamente recorda unha frase do presidente Caneda “hai que carburar“, “era unha expresión que usaba para case todo, tiñamos que carburar” recorda rindo Docobo.

O seu único equipo fóra de Galicia foi o Castellón na temporada 95-96, onde alternou titularidade e suplencia, pero que non lembra de xeito grato, “foi un ano complicado, ademáis a partir do nadal tivemos moitos problemas para cobrar, pero por sorte puidose arranxar a situación

A temporada 96-97 foi a da súa retirada. E fíxoo no equipo do seu pobo, no Ribadeo F.C. en Terceira División. Para Docobo “a mágoa foi non poder mantela categoría“.

 

Unha vez rematada a carreira profesional, foi adestrador do Ribadeo durante seis anos, en dúas etapas no equipo senior e na base, pero logo non seguiu nos banquiños “non teño o tempo nen a motivación suficiente para ser adestrador, é unha profesión á que lle hai que adicar moitas horas e non dispoño delas“.

Docobo, na súa tenda de deportes en Ribadeo

Desde a súa retirada dos terreos de xogo rexenta xunto coa súa muller “Deportes Docobo, unha tenda de material deportivo na Rúa Virxe do Camiño en Ribadeo. “Aproveitei que tiña aquí un local e puiden montar a tenda, e así sigo vinculado dalgún xeito co mundo do deporte, así o vexo eu, aínda que non é unha relación completa xa que se hai que adaptar a tódolos tipos de cliente. É un traballo que me gusta e que me serve para seguir adiante

 

Marino (C.D. Castro): “Imos dar guerra ata o final de temporada”

A finais de agosto, cando arrincou a temporada, o C.D. Castro era un dos equipos a ter moi conta na categoría. Malia facer unha gran temporada en Terceira División, non lles foi dabondo para manterse e retornaron á Preferente. O comezo do curso non foi o agardado, posiblemente polos trocos sufridos na plantilla e só lograron un punto nas tres primeiras xornadas.

Co transcurso da liga, o equipo foise adaptando á categoría e logo de tres victorias consecutivas antes Xallas, Atlético Escairón e Ordes asentáronse na parte media-alta da táboa clasificatoria. Os do Arturo Pereiro son sextos e teñen a tiro de pedra os postos de promoción de ascenso.

Unha das pezas claves do bo funcionamento do equipo é José Castro Vilarín “Marino”. O meirego, que xa foi un habitual no equipo o pasado ano, mantense a un gran nivel. Sen ir máis lonxe, o pasado domingo no contundente triunfo do Castro ante o Dumbría por 5-1, Marino logrou tres goles. Falamos con él.

FUTBOLINLUGO: Nen máis nen menos que un hat trick ante o Dumbría. Algunha vez fixeras tres goles nun partido?

MARINO: A verdade é que estando no Castro nunca o lograra, pero na miña etapa no Meira recordo un par deles.

FIL: Estás sendo un fixo no once titular, ao igual que o ano pasado en Terceira. Como valoras a temporada a nivel personal?

M: Pois a nivel persoal estoume atopando moi cómodo e contento. Levo catro anos en Castro e creo que xa coñezo bastante a categoría. O ano pasado tiven a sorte de poder xogar en Terceira contra xogadores que hoxe están en Segunda B e creo que me fixo medrar como xogador.

Marino, con Óscar Pinchi,no encontro ante o Fabril a pasada temporada

FIL: O partido ante o Dumbría, pode ser dos máis cómodos da temporada? Como o vistes desde dentro?

M: Non creo que fose un partido cómodo. Fomos ao descanso 0-0 pero tendo moitas ocasións de gol e facendo moi bo fútbol, de feito, creo que foi o mellor partido noso no que vai de temporada. Na segunda metade sabíamos que se metíamos un gol rápido eles ían acusalo e así foi.

FIL: Logo da derrota ante o Ribadeo e un bo empate no campo do Arzúa, estes tres puntos mantéñenvos na zona alta. Ves posible asaltalos postos de ascenso?

M: Si, eu creo que imos dar guerra ata o final de temporada. Levamos uns partidos facendo un moi bo fútbol. Ante o Ribadeo meremos un mellor resultado e contra o Arzúa penalizounos moito a expulsión de Edrosa, senón penso que non se nos escapaba o triunfo.

FIL: O próximo encontro é no campo do Sofán, equipo da zona media. Como o afrontades?

M: Vai ser un encontro moi difícil. Afrontámolo con ganas, xa que vimos nunha dinámica positiva e competindo moi ben contra tódolos equipos.

O Castro tentará traer de Carballo os tres puntos pra seguir na parte alta

FIL: A comezos de temporada parecía que as baixas de Xaime e Tichu entre outros, podían facervos perder potencial. Cal é a clave para seguir a ser dos punteiros da categoría?

M: Son dous grandes xogadores, que fixeron moito polo Castro, pero creo que a directiva soubo moverse e fixo un equipo moi bo e moi competitivo. Vimos de Terceira, e sabemos que contra nós tódolos equipos saen a tope.

FIL: Que equipos ves con máis opcións de acadalo ascenso a final de temporada?

M: Creo que calquera dos sete que estamos na parte alta da clasificación temos moitas opcións. Recordo que o ano que ascendemos o Arteixo sacábanos catorce puntos na primeira volta e ao final quedamos campións de liga. Espero e desexo que en maio o Castro poida ser equipo de Terceira de novo.

 

O partido da xornada . . . Viveiro C.F. – S.D. Outeiro de Rei: final anticipada pola permanencia

Dúas realidades distintas, dous equipos que comezaron o ano con obxectivos distintos, pero que con máis de media liga gastada teñen que afrontar un reto común: a permanencia en Preferente Autonómica. O vindeiro domingo día 4 de febreiro, ás 16:30 horas, Cantarrana será o esceario dun enfrontamento cara a cara entre Viveiro C.F. e S.D. Outeiro de Rei, por acadar tres puntos que poden ser de ouro.

O Viveiro chega a este partido nunha situación moi delicada. Penúltimo na clasificación con 20 puntos, non coñece a victoria nos últimos sete partidos, sumando só dous puntos en todos eles. Malia iso, a imaxe do equipo no último mes non foi mala, mellorando o fútbol realizado e cedendo os puntos nuns últimos minutos dos encontros que lles están a resultar fatídicos, como lle sucedeu en Castro ou ante o Arteixo. No último partido, os de Chusky perderon 3-1 no campo do Boimorto. Para Arturo, dianteiro do Viveiro “fixemos unha primeira parte boa, na que fumos superiores pero non acertamos as ocasións que tivemos, e eles aproveitáronse dos nosos erros“. O encontro ante o Outeiro de Reié moi importante, como o son todos os que nos quedan. A nosa mentalidade é afrontalos partidos a tope para poder saír desta situación” declara o viveirense, que pese á súa xuventude é un dos puntais dos de Cantarrana. Para él “o equipo merece unha alegría, xa que, os resultados non reflexan o bo traballo que estamos a facer durante a semana, un par de partidos gañando reforzaría a nosa confianza“. O rival do domingo “darao todo para intentar salvala categoría, levan moito tempo xogando xuntos e coñécense moi ben“, afirma Arturo.

Arturo, un dos homes de máis presente e futuro do Viveiro

O Outeiro de Rei é o pechacancelas da categoría con tan só 12 puntos. Conta os seus últimos seis encontros por derrotas e o partido de Cantarrana pode ser unha das súas últimas balas. Para Jorge Pereira, dianteiro do conxunto que dirixe Juan Peóné un partido moi importante pero non unha final, a Preferente é moi longa e todo pode dar moitas voltas, pero é clave cambiar esta dinámica na que estamos na que todo é negativo. Malia competir ben, ás veces por mala sorte, partidos que temos encarrilados rematámolos perdendo“. Para o ariete lucense “a Preferente é unha categoría moi complicada onde calquera pode gañar a calquera, por exemplo, o pasado domingo puxemos en apuros ao Paiosaco, polo un resultado positivo significaría revertila dinámica e daría un xiro a nosa situación“. Sobre o rival, Pereira di que “son un equipo que teñen xogadores con moita experiencia e que están moi curtidos na categoría, e saberán xestionar ben a presión que teñan por xogar ante nós“.

O Outeiro de Rei tentará que o encontro en Cantarrana sexa un punto de inflexión

 En Cantarrana, así como en tódolos campos da provincia, gardarase un minuto de silencia na memoria de Manuel Díaz Souto “O Neno”, presidente de honra da Comercial.


ESTE FIN DE SEMANA TAMÉN PODES VER . . .

Preferente Autonómica

Atlético Escairón – C.D. As Pontes (Domingo ás 16:30 h. no Municipal do Saviñao): os locales, logo de cinco encontros sen gañar, queren reencontrarse cun triunfo que os alonxe dos postos de descenso. O rival é un galiño, As Pontes, terceiro na clasificación co ascenso entre cella e cella.

Ribadeo F.C. – Boimorto C.F. (Domingo ás 17 h. no Pepe Barrera): Os de Fiz queren prolongala súa boa dinámica de resultados. Reciben a un rival incómodo como é o Boimorto, instalado na zona media da táboa.

Criss, referencia ofensiva do Ribadeo, será baixa por acumulación de tarxetas ante o Boimorto

 

Primeira Autonómica

Sporting Pontenova – A.C.D. Xermade (Domingo ás 16:15h. na Mina): Encontro importante na pelexa pola permanencia. O Sporting, coa baixa de Jorge Moirón, precisa a victoria pra non entrar en problemas serios e o Xermade, nun bo momento, aspira a saír dos postos de descenso.

S.D. Santaballés – Club Lemos (Domingo ás 16:15 h. na Liga): os chairegos, reis do empate, situados na zona cómoda da clasificación tentarán sumar tres puntos ante un Lemos ferido logo de ceder un empate na Pinguela ante o Ferreira.

O Santaballés recibe ao Lemos, un dos favorito ao ascenso

Segunda Autonómica

U.D. Folgueiro – E.D. Lourenzá (Domingo ás 17 h. no Municipal de Viveiro): os do Vicedo chegan logo de caer derrotados ante a S.D. Burela logo de sete encontros invictos. Porán a proba a gran racha dos de Diego Rego, que non perden desde a xornada 4 e ocupan posto de ascenso.

Guitiriz S.D. – S.D. Candelaria (Domingo ás 16:15 h. no Suso Cruz): os de Delfín Romero cederon o liderato logo de caer derrotados os tres últimos encontros e non quererán deixar máis puntos polo camiño, pero o Candelario non llo porá doado. Os de Rúa gañaron os catro últimos encontros e abandoaron os postos de perigo.

S.C.D Santa Comba – S.D. Chantada B (Domingo ás 16:15 no Tras do Novo): os lucenses son terceiros e aspiran a ocupar postos de ascenso tras catro xornadas gañando. Reciben precisamente ao segundo clasificado, o filial chantadino, que nas últimas xornadas está a ser irrugular.

Terceira Autonómica

O Incio Terra Brava C.F. – C.D. Goiriz (Sábado ás 16:15 no Carboeiro): dous dos equipos que comezaron con mellor pé a promoción de ascenso. O gañador dará un paso importante de cara ao obxectivo.

O Goiriz buscará os tres puntos no Carboeiro

 

 

Palabra de… José Carlos Díaz: “Quince anos baixo os paos”

Quince anos, ese foi o tempo que eu botei no Iberia CF, toda a miña vida futbolística!!! E debín ser tan malo que ningún outro equipo se fixou en min, xa que nunca tiven oferta algunha para cambiar de club.

Ainda que pareza raro logo de xogar 15 anos ó fútbol, tardei en coller a paixón por este deporte. De neno, mentres os outros rapaces de San Miguel xogaban ó fútbol na praza do Souto, eu prefería andar en bici ou xogar a outras cousas, ainda que teño botado moitas pachangas con tal de non estar só.

Máis adiante xa sendo un rapaciño, con 13 ou 14 anos, o meu gran deporte era o baloncesto. Cantas horas xogando no patio do colexio co meu amigo Vila e con Toni de Popeye!!!… pero o feito de que en San Miguel non houbera equipo de basket e pese á insistencia de Vila por seguir os seu pasos hacia Ribadeo, decidín entrar a forma parte das categorías inferiores do Iberia FC.

Empecei na recén inaugurada categoría infantil, que daquela debía incluir as idades de 14 e 15 anos. Tras unha temporada nesta categoría viñeron 3 en xuveniles para xa na última empezar a dar o salto á categoría de adultos. Lembro que o meu debut co primeiro equipo foi en Alfoz, nun partido de copa. Un debut moi fugaz propiciado por unha desafortunada lesión do porteiro titular aquel día, Manuel, pero ó pouco de entrar eu no campo (vaia nervios!!!!!), lesionouse o árbitro, co que houbo que suspendelo partido. Nin 5 minutos xogados e únicamente tocara o balón unha vez, pero aquelo soubera a gloria….

Xa rematando a miña última tempada de xuvenil penso que tivera algunha oportunidade máis para xogar no equipo adulto, pero non lembro cantas veces nin contra qué equipos.

Plantilla do Iberia na década dos 90

Foi na miña primeira tempada como adulto cando empecei a consolidarme. Avalado pola persoa que máis empeño puxo en que eu saíra adiante nesto do fútbol, o por aquel entonces adestrador do Iberia, o focense Arturo. O pouco que fun eu no mundo do fútbol débollo nun 99% a este gran home, e dende aquela este gran amigo. El foi o que apostou por un rapaz alto, de pelo longo e coa falla de experiencia dos recén cumplidos 18 anos.

Pois dende os 18 ata os 30 anos, temporada tras temporada, enfundeime a camiseta do Iberia CF, todo un privilexo poder xogar tantos anos no equipo do teu pobo e no equipo do teu corazón. Houbo de todo, momentos moi bos e outros non tanto, victorias, derrotas, loubanzas, críticas, paradas e cantadas… Incluso nun par de temporadas cheguei a xogar tódolos minutos.

Para min xogar no Iberia foi un orgullo, pois penso que nos primeiros anos eramos un equipo moi querido na zona e case que admirado, xa que a base do equipo era xente nova da canteira, pero non só do propio San Miguel nin do Concello de Barreiros, senón tamén da Devesa, Remourelle, Trabada, Lourenzá…. formabamos unha gran familia cunha sóa ilusión, xogar ó fútbol.

Cun presuposto mínimo, o Iberia chegou a codearse cos todopoderosos Ribadeo, Foz, Burela … ainda que nosoutros sabíamos que esa non era a nosa guerra, nós eramos conscientes que o noso sitio era a Primeira Rexional e manternos ahí era o gran obxetivo.

No que sí eramos a envexa de todos, era polo campo que tiñamos, As Valgas, feito por aportacións da xente do pobo e con moito traballo e ilusión. Foi durante moitos anos un dos mellores campos de fútbol da provincia, algo que para nós era un orgullo.

Anos máis tarde, o Iberia do pobo, o Iberia de todos, ese equipo modesto, sufriu un cambio de identidade coa chegada como presidente dun constructor da zona, coa idea de levalo Iberia ó máis alto das esferas futbolísticas da provincia e a pretensión do ascenso a Terceira división. Para o meu pouco entender, aquí se foi acabando o glamour do Iberia, os canteiráns foron sustituidos por foráneos con altas cotizacións monetarias, pero que á hora da verdade non amosaban no campo o que se esperaba deles. Dentro destes foráneos hai que salvagardar a varios xogadores, como Alberto Bermúdez, José Benito, os irmáns De Las Heras e algúns outros rapaces que si ven chegaron como grandes fichaxes, souberon enseguida o que era o “sentimento Iberia” e se adaptaron ó equipo como se fosen da casa.

Para min unha das chamadas á miña retirada foi cando na contorna nos empezaron a chamar “os galácticos“, non era a idea que eu tiña do meu club. Non sei si acertadamente ou non, notei que a miña etapa no Iberia e no fútbol como xogador debía chegar ó seu fin, polo que decidín colgar os guantes e pouco a pouco me fun alonxando dos estadios, incluso como espectador, xa que ir ver un partido ás Valgas e só coñecer un xogador, pois non era o que máis me chamaba, así que fun cambiando as rutinas.

De todos estes anos quédome cos amigos que fixen, con moita xente que coñecín, coa alegría que che dá que ainda hoxe xente que nin coñeces te recoñeza e se lembre que “eras o porteiro do Iberia“. Como partidos máis lembrados, cómo non!!!! o primeiro derbi contra o Celta Barreiros, un día de fin de ano no Campo do Cascabeiro, no que gañamos 0-2. E tamén un partido no Estadio de San Lázaro fronte ó filial do Compostela, no que estivéramos a punto de dala sorpresa ante un numeroso público.

Cousas malas tamén houbo, ainda que se esquecen máis rápido, quizáis o peor era cando un veciño che chamaba burro ou te insultaba por algún erro cometido, pero tamén foi algo que che ensinaba o que sería a vida e te curtía.

Algo que tamén me dá algo de mágoa, é os poucos recursos que tiñamos naquela época para poder sair adiante neste mundo. Había rapaces que se tieveran a sorte de nacer noutro sitio poderían chegar a ser grandes xogadores, pero esa lotería non tocou e ahí estabamos 20 tíos detrás dun “Mikasa” que para rematar de cabeza había que pensalo antes, porque era igual que pegarlle a un cañó.

Hoxe en día e logo do meu paso pola S.D. Ribadeo, durante 8 anos como adestrador dos “mini” nas categorías inferiores do fútbol, estou moi desconectado deste mundillo e máis centrado nos meus propios fillos e no seu deporte, o atletismo, tratando de axudarlles en todo o posible, ensinarlles o pouco que sei, tratar de que non cometan os meus erros e darlles as posibilidades que a miña xeneración non tivemos.

José Carlos Díaz, foi porteiro do Iberia CF e posteriormente adestrador de categorías inferiores da SD Ribadeo

Fiz Rodríguez (Ribadeo F.C.) “Debemos ser máis regulares se queremos ter opcións de chegar ao segundo posto”

O Ribadeo FC vén de colleitalo pasado domingo un novo triunfo ante o Ordes, que coloca aos mariñáns terceiros, en postos de promoción de ascenso, a tan só tres puntos dos postos que dan acceso á Terceira división.

A falta de regularidade do equipo, caendo ante os equipos da zona baixa da clasificación, impedíronlle ao Ribadeo achegarse aos postos altos durante a primeira volta de competición, pero agora xa comezada a segunda, e con catro triunfos consecutivos, dous deles a domicilio ante Xallas e Castro, situán ao conxunto dirixido por Fiz Rodríguez como un dos favoritos ao ascenso de categoría.

Fiz aspira a chegar ao último tramo de liga con opcións de ascenso

Falamos co adestrador da Pastoriza, que nos resume como se atopa o equipo, e como encaran o esixente tramo final de liga.

FUTBOLINLUGO: O partido ante o Ordes confirmou a boa liña na que está o equipo, aínda que non foi doado xa que tivestes que remontar. Cal che parece que foi a clave do encontro?

FIZ RODRIGUEZ: Non, non foi un partido doado, como non é ningún nesta categoría. Creo que foi fundamental darlle a volta ao marcador tan rápido, sen que tivesen tempo a asentarse tras poñerse por diante.

FIL: O próximo rival é o Arteixo. Na ida foi un partido difícil e tamén están nun gran momento. Que agardas dese partido?

FR: É unha saída moi complicada, teñen xogadores moi perigosos na parte ofensiva, moito potencial nas accións a balón parado e é un equipo que foi medrando co avance da competición, polo que será un rival difícil. Temos que ir coas ideas moi claras e ofrecer a nosa mellor versión para poder sacalos tres puntos.

FIL: Con máis de media liga gastada, que valoración fas da traxectoria do Ribadeo? Os equipos da zona baixa parece que son o voso tendón de aquiles.

FR: Boa. Creo que despois de 21 xornadas estamos entre os cinco primeiros por méritos propios. Sen dúbida o tendón de aquiles, e o que nos impide calificala temporada de moi boa foron os partidos cos equipos que están na parte baixa. De sete derrotas que levamos, unha foi en Ordes nunha tarde desastrosa, outra co Paiosaco facendo un gran partido e as outras cinco con equipos que están nos seis últimos postos, o que demostra a dificultade da categoria e nos indica claramente onde temos que mellorar.

Os equipos da zona baixa están a ser o gran problema dos ribadenses

FIL: A plantilla é moito máis ampla que a temporada pasada. Hugo, Pablo Rivas, Dani Prieto, Tichu…o acerto nos fichaxes unha das claves?

FR: É certo que o ano pasado tiñamos unha plantilla curta que nos condicionou en fases da temporada, e intentamos que este ano non nos pasara. Cando planificamos o plantel tiñamos claro que perfil de xogadores queriamos, e creo que acertamos, tanto nas renovacións como nas fichaxes. Os nomes que mencionas están sendo moi importantes, unha pena a lesión de Dani Prieto que estaba nun bo momento. Dos demáis, David Rodríguez se o respetan as lesións pode ser un xogador determinante no último tramo de competición e Aitor ten un gran potencial, está traballando moito, pero ten que queimar etapas e acabará sendo un xogador moi importante no Ribadeo.

Dani Prieto, unha das incorporacións desta campaña, chegado do Iberia

FIL: Con dezasete partidos por diante, que é un mundo, como ves as posibilidades de ascenso? Hai ilusión no plantel?

FR: Hai unha tremenda ilusión por competir e gañar cada partido. O grupo está moi unido e todos remamos na mesma dirección. Como ti comentas, dezasete partidos son un mundo, queremos competir cada semana, seguir sumando, disfrutar do camiño e intentar manternos no grupo dos mellores o maior tempo posible. Chegar ás cinco últimas semanas con opcións reais de ascenso certificaría unha gran temporada, sendo conscientes de que hai equipos con moito potencial e con moita máis obriga de ascender ca nós.

 

FIL: Coa igualdade que hai na clasificación, ata sete equipos poden estar ahí na pelexa. A quen ves máis forte?

FR: O Paiosaco fixo unha primeira volta sensacional e ten certa marxe, de como inicie esta segunda volta dependerán boa parte das súas opcións. O Polvorín é un equipo semiprofesional ou case profesional nunha liga de afeccionados, polo que é o gran favorito. O Arzúa é un equipo moi traballado que sabe o que quere e vai seguir na parte alta, e despois estamos unha serie de equipos que debemos ser máis regulares que na primeira volta se queremos ter opcións de chegar á segunda praza. Posiblemente haxa moita igualdade ata o final.

FIL: Xa se falou nos últimos tempos, pero volve a estar na palestra o debate pola falta de instalacións. Como vos está a afectar este aspecto á hora de adestrar?

FR: Temos moitas limitacións, porque o campo da Devesa está en moi mal estado e temos que buscarnos a vida en Friol, A Pontenova, Foz, Burela…Iso leva consigo a falta de certa estabilidade e un cambio nas superficies de adestramento constante, o que repercute negativamente en forma de lesións. Na Devesa non se pode facer unha sesión normal, estás condicionado ao que queres facer, é moi difícil darlle ritmo ás tarefas e a nivel ofensivo é imposible facer algo. En Ribadeo hai un déficit de instalacións e ademáis limítannos o acceso ás que hai. Desde o 16 de decembro que xogamos co As Pontes non pisábamos o Pepe Barrera, pedímolo o pasado venres, xa que non chovera durante a semana e o domingo xogabamos na casa e non no lo deixaron, e iso enfadoume bastante. O Concello está a facer un gran traballo en moitos ámbitos, pero aquí hai deficiencias e téñense que establecer prioridades para o uso das instalacións.

O Pepe Barrera convírtese nun barrizal cada ano durante o inverno

FIL: Dos equipos lucenses que loitan pola permanencia, a cales ves con máis opcións de acadala?

FR: A permanencia nesta categoría sempre está condicionada polos arrastres das categorías superiores e este ano non vai ser distinto. Creo que todos teñen opcións reais de salvarse, o Outeiro de Rei teno un pouco máis complicado, pero se enlaza un par de victorias pode engancharse e conseguilo, e ogallá o faga porque é un clube que esperta simpatía pola súa filosofía e polo trato coa xente. Ogallá acaden todos a permanencia polo ben do fútbol provincial.

O partido da xornada . . . C.F. Riotorto – S.D. Sarriana: o ascenso en xogo na Veiga

O domingo ás 16:15 a Veiga recibe a un dos grandes favoritos ao ascenso de categoría, a S.D. Sarriana. Un equipo recén descendido da Preferente, que é terceiro na clasificación a un punto dos postos de ascenso e cun partido menos. Pero o anfitrión é o C.F. Riotorto. Os locales son os inquilinos do segundo posto, e acadaron dez dos últimos doce puntos en xogo.

Esta é a carta de presentación dun encontro que comezará a dilucidar os postos altos da táboa, máis apretada ca nunca. Para Ramón Labrada, técnico do Riotortochegamos moi ben a este partido, posiblemente no mellor momento do ano“, sobre todo logo do triunfo nun campo complicado como Cerdeiriños. Para o míster do cadro local “teremos que xogar súper concentrados, porque ante un equipo do potencial da Sarriana se non o fas podes saír incluso goleado, pero na Veiga estamos a comportarnos moi ben e o lóxico e que lle podamos competir a este equipo“. Para Labrada “a Sarriana ten xogadores como Marino, Héctor, Samos ou Marzán son diferenciales nesta categoría“. O Riotorto contará coas baixas de Play por lesión e Fran Pastor por sanción, pero “temos a ilusión por competir neste tipo de encontros contra equipos que realmente sí que teñen o obxectivo de ascender que non é o noso caso, pero é bonito verse ahí arriba o maior tempo posible” afirma Ramón Labrada.

A S.D. Sarriana é un dos grandes favoritos ao ascenso

Pola súa banda, a S.D. Sarriana tamén afronta o choque con baixas. Raúl e Jacobo por motivos persoais, e Héctor  e Marzán será dúbida ata última hora. Para Julio Corral, técnico sarriao “son baixas importantes, chegamos mermados a este partido, pero intentaremos competir o mellor posible”. O míster non duda en afirmar que “o equipo está asentado xa na competición logo dun inicio un tanto complicado, o cal era lóxico, ao haber moitas incorporacións“. Do rival, “o que máis me preocupa é a súa seguridade atrás, encaixan moi poucos goles, polo que trataremos de atopar o camiño para crear ocasións e intentar contrarrestar o contragolpe“, nos di Corral, que logo de acadala ascenso a Primeira co Ferreira o pasado ano, buscará repetir coa Sarriana outro éxito máis.

 

 

ESTE FIN DE SEMANA TAMÉN PODES VER . . .

Preferente Autonómica

S.D. Residencia – Atlético Escairón (Domingo ás 17 h. na Cheda): Os capitalinos levan catro xornadas sen perder e chegan logo de gañar ao Polvorín, mentras que os do Saviñao tan só sumanron dous dos últimos doce puntos e úrxelles o triunfo para saír dos postos de perigo.

O Atlético Escairón visita a un rival incómodo no seu campo como é o Residencia

Primeira Autonómica

 – Club Lemos – Ferreira C.F. (Domingo ás 16:15 h. na Pinguela): os monfortinos, infalibles no seu campo, non poden permitirse outro tropezo pra seguir nos postos altos. Os seus veciños de Pantón, colistas, buscarán a reacción ante un dos galos.

A.C.D. Xermade – C.D. Foz (Domingo ás 16 h. no Municipal): os chairegos abandoaron o último posto e levan tres xornadas sen perder. Reciben ao líder, oito triunfos nos últimos nove encontros os pupilos de Gayol.

O Xermade atravesa o seu mellor momento da temporada

Segunda Autonómica

E.D. Lourenzá – Guitiriz S.D. (Sábado ás 16:30 en Santa Cruz): os de Diego Rego non perden desde a terceira xornada de liga. Os laurentinos quererán prologar a súa racha e asaltalo liderato dun Guitiriz que chega tras colleitalas dúas primeiras derrotas da temporada.

S.D. Burela – U.D. Folgueiro (Domingo ás 16 h. na Marosa): Un só punto de diferencia a favor dos burelaos na clasificación. Ámbolos conxuntos chegan tras sete xornadas sen perder e miran de reollo os postos de ascenso.

C.D. Brollon – Friol C.F.(Domingo ás 16 h. nos Medos): Chega o líder, cunha racha que asusta, a Os Medos, pero os de Rafa Casanova non o terán doado ante un Brollón que se fai forte no seu campo.

Terceira Autonómica

S.D Cervo Sargadelos – A.D. Catro Roldas (Domingo ás 16 h. na Bidueira): os cervenses recuperaron o terreo perdido na primeira xornada da fase de ascenso, mentras que o Catro Roldas fixo o camiño inverso. Encontro pra situarse na cabeza da táboa.

Segunda División Feminina

Antas S.D. – C.F. Rúa Valdeorras (Domingo ás 17 h. no Castro Seoane): Ás da Ulloa contan os seus encontros por victorias, e se gañan o domingo serán campioas de inverno. Ás da Rúa non serán un rival sinxelo, ocupan o quinto posto.

As rapazas adestradas por Melendo están a amosarse infalibles nesta temporada

 

José Durán (Polvorín S.D.): “O obxectivo do clube é subir este ano, pero a estas alturas non miramos a clasificación”

 

Pasado o ecuador da competición, tres equipos da provincia de Lugo como son Polvorín S.D., Ribadeo F.C. e C.D. Castro chegan a estas alturas de liga con serias opcións de loitar polo ascenso. É certo que falta unha eternidade para o final, pero chegar ao último tercio de temporada ben situado é unha das claves para que o obxectivo poda estar ao alcance.

O mellor situado é o Polvorín con 41 puntos, en posto de ascenso directo a tres puntos do líder, o Paiosaco, e catro por riba dos equipos que ocupan plaza de promoción. O filial do C.D. Lugo, logo de quedarse ás portas a pasada campaña, nesta fixa de novo o obxectivo no salto de categoría, o cal sería de suma importancia para estar en condicións máis ventaxosas de nutrir de xogadores ao primeiro equipo.

Durán, cando adestrou ao primeiro equipo. Foto: El Progreso

Falamos co seu adestrador, José Durán, un home da casa, que xa tivo a oportunidade de dirixilo primeiro equipo, e cumple a súa segunda temporada no filial.

FUTBOLINLUGO: Vides de gañar ante o Escairón, pero non resultou un encontro fácil. Que valoración fas do partido?

JOSÉ DURÁN: Nesta categoría non hai ningún partido fácil. Ademáis polas características do noso equipo resúltanos mais fácil xogar contra equipos que nos traten de ti a ti e queiran ir a pola victoria. Neste caso o Escairón dificultounos moito as cousas, xa que, daba a sensación que o empate lle era suficiente, por xogar fóra da casa, por vernos como un rival superior…e son un equipo que defensivamente traballa moi ben e dificulta o poder gañar. O partido non peligrou porque eles non lograron ocasións, pero tivemos que traballar moi duro para marcar e poder levar os tres puntos.

FIL: Ademáis chegabades logo de perder ante o Estudiantil, outro equipo que non está moi ben clasificado.

JD: Ese partido foi moi diferente, xa que, o Estudiantil sobre todo no seu campo propón un fútbol moi ofensivo. Tiveron algunha ocasión de gol e non a materializaron, nós tivemos moi boas ocasións e non as metimos e o partido resolveuse nun córner. Creo que merecimos máis do que conseguimos a nivel de resultado.

 

FIL: Sodes segundos na clasificación por detras do Paiosaco e por detrás vén un pelotón de equipos con gañas de poñervos as cousas complicadas. Como ves o camiño cara o ascenso nesta segunda volta?

JD: O obxectivo do clube é moi claro, lograr o ascenso e facelo este ano, pero sería un absurdo mirar para a clasificación a estas alturas. Polo que levamos loitando desde o comezo é por sumar cada domingo e que o noso casilleiro de puntos sexa alto. Por experiencia sei que aqueles puntos que non fagas, logo son moi difíciles de recuperar, chegar á segunda volta entorno aos 40 puntos é unha boa cifra pra afrontala con garantías. Non miramos a distancia co Paiosaco nen tampouco con Arzúa e As Pontes que van ser rivais moi directos e con moito potencial, só que cada domingo podamos conseguir os tres puntos para que ao final poidamos estar cos mellores.

FIL: O non logralo ascenso sería unha decepción demasiado grande?

JD: Neste momento non penso na consecucción do obxectivo. As valoracións hai que facelas a posteriori e chegará o momento para eso. Agora as valoracións facémolas de adestramento en adestramento, partido a partido, porque as conclusións que vaiamos sacando serán moi importantes para que o equipo vaia medrando e mellorando e sexa máis difícil de batir.

FIL: Dos rivais que están loitando con vós polo ascenso, cales ves máis fortes?

JD: Creo que os seis que estamos ahí nos primeiros postos seremos os que loitemos polo ascenso, salvo que algún decaiamos no rendimento. Paiosaco, Arzúa, As Pontes, Castro e Ribadeo, xunto con nós, están con opcións e coido que o estarán ata o final. Incluso hai equipos como o Arteixo, que fai un fútbol moi bo e compite moi ben e pode pelexar por estar entre os primeiros. Se algún falla en exceso na segunda volta e os equipos que están no sétimo ou oitavo posto encadenan uns partidos gañando vaise comprimir moito a clasificación.

Luis Díaz xa debutou co CD Lugo en competición oficial

FIL: Imaxino que para ti e o clube será un orgullo que xogadores que xogan en Preferente, como Cacharrón, Dani Escriche, Pedro ou Luis Díaz vaian regularmente convocados co primeiro equipo en Segunda División

JD: Por suposto. Estamos sempre falando do obxectivo do ascenso de categoría, que obviamente é moi importante, xa que un clube como o Lugo ten a necesidade de ter canto antes un filial en Terceira, pero é certo que outro dos grandes obxectivos agora mesmo estase cumplindo e é que os xogadores que están no Polvorín traballe moi duro para intentar botar unha man no primeiro equipo sempre que faga falta, ben sexa para adestrar, xogar ou cubrir convocatorias. Para os que estamos ahí é un orgullo que o noso traballo se vexa reflexado no rendimento dos xogadores que cada semana suben a adestrar co Lugo.

FIL: Dos equipos que loitan por escapar do descenso, como ves aos lucenses?

JD: É unha loita moi complicada a de loitar pola permanencia nesta categoría. Ata o final non sabemos o número de equipo que van baixar e se, como o ano pasado, baixan seis ou sete equipos son precisos moitos puntos, mesmo nós agora non estaríamos salvados! O Outeiro de Rei púxonos en dificultades no noso campo, é un equipo que defende e compite ben e fai cousas moi interesantes, pero o problema é a regularidade á hora de conseguir puntuar. O Viveiro non estivo ben contra nós, pero ten moi bos fútbolistas e tenta reforzarse e por historia e por clube vai pelexar ata o final e creo que vai conseguir salvarse. A Residencia é un equipo que me gusta moito con xogadores xóvenes e moi dinámicos, algúns tiven a ocasión de adestralos e teñen nivel para estar incluso en categorías superiores. E o Escairón é verdade que fóra da casa non está ben en canto a resultados, pero no seu campo compite moi ben e alí é moi complicado gañar, polo que se mellora un pouco a domicilio sairá dos postos de abaixo. Deséxolles a mellor das sortes!

O partido da xornada . . . U.D. Folgueiro – Guitiriz S.D.: o líder visita un dos equipos máis en forma

Non será en Boa Vista, pero ben seguro que os do Vicedo quererán facer valer de igual xeito o factor campo. Durante as obras de colocación da cuberta no campo, a entrada do camión no recinto deixou o céspede no estado que poden ver.  Polo tanto, o encontro será xogado o sábado día 20 ás 16 horas no campo de Beltrán, en Xove.

Estado do campo de Boa Vista

O Guitiriz chega a este encontro logo de colleitala primeira derrota da temporada. Foi como local ante o Meira F.C. Malia iso, os de Delfín Romero seguen líderes con catro puntos de ventaxa sobre o Cabreiros. “O rival xogou ben e aproveitou os nosos erros, polo que só queda seguir loitando e voltar á senda da victoria“, di o míster chairego, consciente de que o rival “é  un equipo moi bo que está moi ben na clasificación preto dos postos de ascenso, cun ataque do mellor da categoría, polo que teremos que estar moi atentos en defensa e intentar aproveitar as ocasións que teñamos“. No líder será baixa Diego, que cumple sanción.

Tanketín, a referencia ofensiva do Guitiriz

O conxunto local, a U.D. Folgueiro quizais sexa unha das agradables sorpresas da categoría. Os do Vicedo, levan cinco triunfos nos seus últimos seis encontros e tan só cederon un empate na última xornada ante o Pol, rival directo. “Entramos moi mal ao partido, pero estamos nesa dinámica na que saen as cousas. Estaba máis preto o terceiro gol do Pol, pero logramos empatar cun gol de Aurelio e outro de Fernando e acadar un punto moi importante“, afirma Anxo Fernández, adestrador do Folgueiro. Para o técnico mariñán “o Guitiriz é un equipo moi sólido ao que é moi difícil xerarlles ocasións, teñen o xogo memorizado, e arriba con Tanketín teñen moita pólvora“. Nos locales será baixa o central Fernando, xunto con Diego.
Este encontro vai ser un dos moitos enfrontamentos directos que faltan ata o final de temporada entre equipos que loitan polo ascenso, polo que os puntos son clave para posicionarse o mellor posible cara as últimas xornadas. Para Anxo Fernández “vexo improbable que neste grupo se rompa moito a clasificación. Nós non temos ningún tipo de presión por ascender pero tentaremos estar na loita ata o final. Guitiriz que vai líder, Pol que ven de reforzala zaga con Suso e Lourenzá que ten un grupo que xa leva anos xuntos van ser os favoritos“.  O Guitiriz mantén tres puntos de marxe co segundo pero “o ascenso está moi caro, nós perdemos un partido e xa están os rivais ahí. Noutra temporada cos puntos que fixemos na primeira volta estaríamos destacados, pero este ano a igualdade é moi grande, polo que prevese un final de liga moi bonito“, tal e como nos di Delfín  Romero.

 

ESTE FIN DE SEMANA TAMÉN PODES VER…
 Preferente Autonómica
 – S.D. Residencia – Polvorín S.D. (Domingo ás 17 h. na Cheda): Os locales queren escapar dos postos de perigo, pero non teñen enfronte a un rival sinxelo. O Polvorín é segundo e non quererá deixar puntos polo camiño.
Primeira Autonómica
 – S.D. Sarriana – Club Lemos (Domingo ás 16:30 h. na Ribela): Os de Sarria levan dous triunfos seguidos e aínda teñen por disputar o encontro adiado polo temporal, mentras que os monfortinos baixan o nivel lonxe da Pinguela.
 – C.D. Foz – Taboada C.F. (Domingo ás 16:15 no Martínez Otero): os de Gayol quererán manter o liderato e prolongala racha de oito encontros sen perder, pero o Taboada, con sete encontros invicto, aínda ten opcións de engancharse aos postos de cabeza se gaña na Mariña.

Iban Gayol será peza clave no C.D.Foz

– A.D Bóveda – A.C.D. Xermade (Domingo ás 16 h. no Hermanos Somoza): Partido clave na loita pola permanencia. Os de Cabanelas tras catro derrotas consecutivas reciben a un Xermade que sumou catro dos seis últimos puntos en xogo e que ve a permanencia posible.

Segunda Autonómica

– S.D. Burela – S.D. Pol (Domingo ás 16 h. na Marosa): outro dos encontros chamados a ir escollendo os equipos que se xogarán o ascenso. Os burelaos non poden fallar diante da súa xente, pero reciben a un Pol xa reforzado no mercado invernal.

Terceira Autonómica

C.D. Sober – S.D. Cervo-Sargadelos (Domingo ás 16:15 en Centeas): Dous equipos chamados a ocupar unha das prazas de ascenso a Segunda, e ámbolos dous pincharon na primeira xornada desta segunda fase.

 

 

Marcos (Iberia C.F.): “Xa se retiraron os fillos dos meus compañeiros de equipo nos comezos”

Hoxe en día xa non se ven moitos casos nos que un xogador comece e remate a súa carreira futbolística no mesmo equipo. Menos aínda que o fagan no equipo do seu pobo. E habería que buscar nas enciclopedias e nos libros de historia para atopar un caso semellante ao de Marcos Rodríguez Rañón.

Marcos ten 46 anos e xoga no Iberia C.F. desde aínda non cumplidos os 16, é decir, 30 anos ininterrumpidos vestindo a camisola azul e branca do equipo de San Miguel de Reinante, pobo que o viu nacer. Un verdadeiro home de clube, agora tamén directivo, curtido en moitas máis de mil batallas e coa ilusión de xogar cada domingo.

Marcos, nun encontro ante o Lourenzá

FUTBOLINLUGO: Como te sintes xogando cada domingo? Os anos pasan, pero segues a ser un indiscutible nas alineacións.

MARCOS: Noto que os anos pasan, pero o adestrar cada semana axúdame a manterme en forma. Os partidos fanse largos e remato con dores por tódolos lados, pero a ilusión e as ganas de xogar palían as cousas negativas.

FIL: É de supoñer que eres o referente do vestiario, a quen lle piden consello os máis novos

M: Si, é lóxico. Xa xoguei cos pais dalgúns rapaces que están este ano no equipo, e incluso, os fillos de xente coa que xoguei xa se retiraron! (risas).  Fíxanse en min e tamén aproveito para ir ensinándolles algunas cousas.

FIL: Ao remate de cada temporada, que é o que te motiva a seguir un ano máis?

M: Pois atópome agusto e é una válvula de escape ao meu traballo diario. Físicamente o meu corpo vaimo permitindo, e o que é máis importante, a miña familia tamén mo permite.

FIL: Por que sempre no Iberia? Seguro que tiveche ofertas doutros equipos en máis dunha ocasión.

M: Si, houbo ofertas. Nunha época cando aínda estaba estudiando estiven a piques de cambiar de aires, pero daquela meu pai freoume e díxome que o máis importante é que rematara a carreira. E a verdade é que lle estou agradecido porque puiden estudiar e cando xa me puxen a traballar xa non atopei motivos para cambiar. Sempre estiven agusto no Iberia e son de aquí, xogo coa xente de sempre, e nunca necesitei nada máis.

 

FIL: Xogache en Preferente, Primeira e Segunda Autonómica. Que temporada lembras máis especialmente?

M: Recordo cariñosamente unha na época de Preferente, éramos todos os xogadores da zona. Na primeira volta estábamos prácticamente descendidos, pero fixemos unha segunda volta espectacular, coa mesma xente, e logramos salvarnos. É a que recordó máis especialmente.

FIL: Logo chegou a época do Iberia dos “galácticos“.

M: Si, foi outra época bonita. Con Corral de presidente chegou xente con moita calidade e quedamos cuartos, xusto detrás dos tres equipos que subiron, Montañeros, SD Compostela e Cidade de Santiago, que os tres remataron xogando en Segunda B. Eses anos había moitísimo nivel na Preferente. É outro dos bos recordos que teño gravados.

FIL: Fora unha época de fichaxes de relumbrón. Chegou a xogar Martín Murado, Diego Louzao, Kiko Rey…

M: Totalmente. Eran xogadores de moito nivel, prácticamente fóra do noso alcance. Pero tamén ten moito mérito os anos que logramos salvarnos en Preferente coa xente da casa.

FIL: Cales son os grandes cambios que notas no fútbol modesto desde que comezache ata agora?

M: Non existe o compromiso que había antes. Os chavales novos teñen moitas outras cousas nas que entreterse. Hoxe están e mañá ao mellor non. Tamén noto que o fútbol non é tan físico, e iso gústame. Inténtase xogar máis o balón que fai anos.

Xusto antes do Iberia -Foz a pasada temporada. Marcos, de pé o quinto pola esquerda

FIL: Nesta temporada o Iberia estaba chamado a loitar polos postos altos da clasificación. A que se pensas que se debe que non o lograse?

M: Non comezamos como agardabamos. Chegou no verán bastante xente nova e nos primeiros partidos non saíron as cousas como tiñamos pensado. Costounos bastante acoplarnos como equipo e agora estamos na metade da tabla, esperamos subir algún posto e non dormirnos para non pasar ningún apuro.

FIL: Retirarse non é unha opción… ou si?

M: (Risas). Ás veces pásase pola cabeza, pero tampouco estou pensando neso a diario. Vou partido a partido, vendo como me atopo e aínda non sei que vou facer a temporada que vén.

EN CURTO…

A mellor temporada: a que che xa che comentei, salvándonos en Preferente nunha segunda volta espectacular.

O mellor adestrador: Non quería decir ningún…pero quédome con Arturo de Foz, que foi o que me fixo debutar.

O mellor xogador co que compartiche vestiario: Houbo moi bos xogadores no Iberia. Qúedome con Borja Prieto, de Vilalba, Rego, que actualmente está no As Pontes, e Diego Louzao que era un pedazo futbolista.

O mellor dianteiro que che tocou defender: Tampouco gardos moitos recordos (risas), non se me ocorre ningún a verdade.

O campo no que máis ilusión che fixo xogar como visitante: En San Lázaro. Xogamos contra o Vista Alegre xusto despois dun Compostela –  Atlético de Madrid e quedáronse dúas mil persoas a vernos.

O partido da xornada . . . C.D. Castro – Ribadeo F.C.: tres puntos para engancharse á cabeza

Domingo día 14 ás 16 horas no Arturo Pereiro. C.D. Castro e Ribadeo F.C. desputan o “partido da xornada” no fútbol provincial. Ámbolos conxuntos tan só están separados nun punto na táboa clasificatoria e os dous levan unha traxectoria similar no que vai de temporada.
O Castro é quinto clasificado a cinco puntos do Polvorín, que ocupa posto de ascenso directo. Os homes de Javi López chegan a este choque revitalizados logo do triunfo in extremis ante o Viveiro do pasado fin de semana, e quererán deixar claro que a derrota ante o Betanzos foi un mero accidente. A única ausencia previsible será a de Hugo Buide, que xa adestra co grupo pero aínda non está dispoñible.
Javichu, dono da banda esquerda do Castro, considera que “chegamos nun bo momento, comezamos algo dubitativos, pero vamos collendo confianza a medida que acompañan os resultados e mellora o xogo e se seguimos así creo que estaremos loitando ata final de temporada nos postos altos”. Para o de Portomarín “o Ribadeo ten xogadores con moitísima experiencia, Poratti, Rafa Casanova, Criss, Santi…xogaron en categorías superiores e calquera che pode complicalo partido”. Foron dúas temporadas as que Javichu xogou nas filas do Ribadeo e para él “é un partido especial xa que conservo moitos amigos e gardo moi bos recordos desta etapa, sobre todo da gran temporada que fixemos en Terceira, malia que na seguinte descendemos”.

 

O Ribadeo F.C., ao igual que o seu rival, chega a este encontro coa moral alta, logo do convincente triunfo logrado na Fontenla ante o Xallas. Con un un punto menos que os chairegos, os pupilos de Fiz Rodríguez ollan de preto os postos de ascenso, ao mesmo tempo que se laian dos moitos puntos perdidos ante rivais da zona baixa. Para este encontro, Poratti é probable que sexa da partida logo de perderse o anterior encontro por lesión.

Tichu regresa ao Arturo Pereiro

Outro que reaparece, logo de cumplir un partido de sanción é Tichu, que volve á que foi a súa casa as últimas campañas. “Despois de estar no Castro catro temporadas e media faráseme raro ter que cambiarme no vestiario visitante, pero a verdade é un dos encontros marcados no calendario, xa que, sempre nos gusta enfrontarnos a amigos dentro do terreo de xogo”, apunta o de Outeiro. Para o mediapunta do Ribadeo “o equipo chega con moitas ganas e confianza, xa que o triunfo ante o Xallas de forma tan clara e sen encaixar permítenos encarar o partido nunha boa situación. Para o equipo que gane vai ser un punto de inflexión, polo que imos moi mentalizados”. Considera que o rival “é un bloque sólido, sobre todo na casa, e foron o único equipo que lle gañou ao líder, o que di moito deles. Son moi perigosos a balón parado xa que teñen a xente moi poderosa como Diego Núñez ou Ruchi, pero tamén nas contras con xogadores como Marino ou Omar (ao que se lle queda pequena a categoría) que son moi rápidos, ou a calidade de Iván González…”.
ESTE FIN DE SEMANA TAMÉN PODES VER…
Preferente Autonómica
Polvorín S.D. – Atlético Escairón (domingo 14 ás 17 h. na Cheda): O filial lucense chega ferido logo de caer derrotado ante o Estudiantil, pero os de Charly tamén precisan os puntos pra fuxir dos postos de perigo.
Primeira Autonómica
Riotorto C.F. – S.D. Chantada (domindo 14 ás 16 h. na Veiga): os locales, logo do triunfo ante o Xove tentarán darlle outra alegría a afección ante un rival que non se pode permitir outro tropezo tras caer na Pinguela.
Club Lemos – S.D. Monterroso (domingo 14 ás 16 h. na Pinguela): Os de Edu Rodríguez amósanse intratables no seu campo, pero reciben a un Monterroso que non renuncia a engancharse aos postos de cabeza.
C.D. San Ciprián – Sporting Pontenova (domingo 14 ás 16 h) logo da dolorosa derrota ante o Foz, os de San Cibrao quererán resarcirse ante un Sporting que vén de gañar no Árbol. Partido importante na loita pola permanencia.
Segunda Autonómica
S.D. Pol – U.D. Folgueiro (domingo 14 ás 16 h. no Manuel Luna): ámbolos dous equipos igualados a puntos a tan só un dos postos de ascenso.
Terceira Autonómica: Comeza a segunda fase do campionato, co ascenso en xogo.