Que foi de… Edrosa: a perla ponse a punto sen presión

Edrosa e ao fútbol como os ovos ás galiñas. Unha simbiose tan perfecta como necesaria. Que comezou co pai segando a banda do Anxo Carro e; continúa, por agora, co seu fillo impartindo cátedra pola provincia adiante. Gonzalo Edrosa Anllo (A Pastoriza, 14/07/1997) é un doutor do balompé en excedencia. Un mediapunta zurdo de trato de balón exquisito, un talento da Galicia profunda. Un home que busca o seu camiño fóra do mundo da pelota. Sendo moi consciente de que o balón nunca deixa de xirar.

Luca´s Grill
Moreno´s Pizza

FUTBOLINLUGO: Boas Gonzalo! A que anda Edrosa actualmente?

EDROSA: Boas. Preparando as oposicións para profesor de Secundaria de Lingua Castelá. É a miña prioridade e ocupa a maior parte do meu día. Ademais, sigo recuperándome dunha lesión grave, que requeriu operación.

Deportes Élide

FIL: Como foi esa lesión?

Valoras as pequenas cousas, como correr quince minutos sen dor

EDR: A miña lesión apareceu hai dez meses, cando fichara pola Residencia. Xusto na segunda semana de pretemporada, cando mellor me atopaba a nivel físico. Deume unha picada, pensei que era o psoas. Pero non. Meses de incertidume… Nin os fisios eran capaces de dicirme o que tiña. Fun ao traumatólogo e díxome que tiña unha deformidade tipo ‘Cam’, un choque entre fémur e cadeira para que nos entendamos todos.

Edrosa, na súa etapa en Castro

FIL: E tocou pasar polo taller. Chapa e pintura…

EDR: Tardei dous meses en operarme, ata agosto. Saiu todo ben. Agora levo case cinco meses e estou empezando a trotar pouco a pouco, con molestias. Pero xa vexo a luz ao final do túnel. Os peores meses xa pasaron. Aprendín a valorar as pequenas cousas, como correr quince minutos sen dor. Ou xogar un pádel cos amigos. Valoras todo. Todo ten a súa parte positiva.

FIL: Que foi o máis duro deste proceso?

O mellor momento foi cando me dixeron de operarme

EDR: O máis duro… foi a ilusión que tiña. Quería xogar na Residencia. Tal e como era a Liga, tiñamos posibilidades de meternos na fase de ascenso. Faltounos un partido. Eu estaba moi contento. A Antonio xa o coñecía, a Meilán gárdolle moito agarimo (aínda que ao final non me chegou adestrar), o preparador físico Héctor… E os compañeiros, espectacular. Eu sentíame parte do grupo importante pero a lesión foi un golpe bastante duro. Ao nivel da incertidume de non saber o que tiña, ver que fas todo e máis e non vas para adiante. Parece contraditorio pero o mellor momento foi cando me dixeron de operarme. Aí sabía que era o punto de partida para recuperarme.

FIL: Chegará Edrosa para o final de temporada coa Residencia?

EDR: Eu comuniqueilles que, en principio, non ía seguir este ano xogando. Teño moitas cousas. Non quero meterme máis presión da que teño e estar suxeito a un horario. Este ano priorizo a oposición. Pero quen sabe… Non é unha retirada, son circunstancias. Con máis tempo libre, igual xa estaba xogando. Non sabemos o que vai pasar mañá, como para pensar en anos…

Non é unha retirada, son circunstancias

FIL: Cando e onde foi a túa última aventura no noso fútbol?

Edrosa, co Racing Villalbés

EDR: A miña última experiencia foron seis partidos, de febreiro a marzo de 2020 en Outeiro de Rei. Xusto antes da COVID. Unha etapa curta da que me levo moitos amigos. A nivel futbolístico non foi a mellor pero quedo cos Jorge, Renda, Alvarito, Trigo…

FIL: Deixando o fútbol a un lado, agora Edrosa é youtuber. Non si?

EDR: Non exactamente. Comecei en novembro cun proxecto. Un podcast que está en Spotify e Youtube, que se chama ‘De Contos’. A idea xa levaba un ano na cabeza. Decidinme, comprei un micro e empecei a ser autodidacta no tema. Gústame moito xa que podo falar de calquera tema e sírveme para soltar as miñas inquedanzas. E o podcast paréceme o sitio ideal.

FIL: Sona interesante, cóntanos máis!

Podemos ir falando xa para facer un podcast con Futbolinlugo

EDR: Trato todo tipo de temas, ás veces en formato charla. O das charlas é moi interesante. Por exemplo, podes entreter á xente ao mesmo tempo que podes sacar algo en claro. O outro día veu Peke, a mellor xogadora do mundo de fútbol sala. Por exemplo con ela, sacamos á luz a situación precaria do fútbol feminino ao mesmo tempo que eu ía aprendendo xa desde o proceso de documentación e busca da información.

Luca´s Grill

FIL: Para rematar, teremos que facer un capítulo de De Contos e Futbolinlugo…

EDR: Claro que ten que haber un capítulo de Futbolinlugo. Iso xa o podemos ir falando. E pode quedar algo chulo. Vós dádeslle visibilidade a un tema de interese, profesionalizades o fútbol lucense en certa medida. Eu como xogador que fun sempre che gustaba verte nos Máxicos ou destacados da xornada.

Imagen por defecto
Diego Díaz Martínez

Un enfermo do fútbol lucense. Adestrador Nivel-3 UEFA PRO

Artículos: 874

Deja un comentario

Los datos que proporciones mediante este formulario serán tratados por Futbolinlugo como responsable de esta web. La finalidad de la recogida de estos datos se realiza solamente para responder y moderar los comentarios. Estos datos estarán almacenados en los servidores de PROFESIONAL HOSTING, situados en la Unión Europea (política de privacidad de Profesional Hosting). Puedes ejercer tus derechos de acceso, rectificación, limitación y supresión enviando un correo electrónico a diegopolc8@gmail.com.