Palabra de… Rubén Díaz: «Fútbol como forma de vida»

O xogador da Sarriana reflexiona sobre o fútbol e a súa traxectoria no mesmo
Rubén, coa Sarriana. S9 FOTOGRAFÍA

Resúltame realmente difícil poder imaxinar unha fin de semana sen fútbol. É unha paixón que non se pode explicar. A xente que cada domingo acode a un campo xa chova, neve ou non se aguante a calor; entende perfectamente a que me refiro.

No meu caso levo 28 anos disfrutando disto. Xa que me levaban a ver a meu pai, que tamén foi futbolista. Taboada, Monterroso e Paradela foron os seus equipos, por iso dende que nacín levo pegándolle patadas ó balón. Quero resaltar a importancia que ten a familia para un rapaz que lle gusta o fútbol e quere xogar. Meu pai ensinoume a xogar estando horas e horas peloteando comigo, e miña nai toda unha vida levándome a donde fose. Dende os 5 anos a Escairón a xogar ao fútbol sala, e dende os 11 anos viaxes e viaxes a Monforte para xogar no Calasancio. Despois tamén fai falta unha persona ao teu lado que te apoie en todo. Gústelle máis ou menos o fútbol. E estea sempre aí nas boas cando gañas e todo vai ben e nas malas cando perdes ou hai algunha lesión seria. Débolles todo.

Por outro lado doulle un consello aos rapaces novos. Que disfruten das categorías inferiores, xa que é a etapa máis bonita do fútbol. Eu disfrutei moito nesa etapa con varios ascensos ademais, incluído o histórico ascenso á División de Honra Xuvenil. Da que non puiden disfrutar por pasar de idade, inxusto… Dende aquí quero abordar outro tema, que para min é o máis bonito do fútbol, as amizades que se fan neste deporte. Coñeces moita xente e co paso dos anos daste de conta de que realmente fas amigos porque cando te reencontras con eles daste conta diso.

No meu caso despois de saír do Calasancio fun ó As Pontes, e estiven un período de tempo moi curto. Pero aínda me alegra cando coincido con algún compañeiro. Despois no Chantada sentinme moi querido e poido dicir que deixei amigos alí. No Lemos coincidín con amigos do Calasancio e foi moi bonito estar alí. Logo volvín a casa, a Escairón, onde formamos unha familia, un grupo de xogadores, case o 100% do Saviñao. Ademais de divertirnos como ananos fixemos historia con eses dous ascensos a Preferente. Agora estou en Sarria, xa é a miña segunda temporada na Sarriana. Despois de ser campións da Primeira o ano pasado este ano estou disfrutando da miña sexta temporada en Preferente. Pero o que realmente me importa é que sigo facendo amigos ano tras ano. E faime estar orgulloso porque penso que o día que me retire, ogallá pase moito tempo… poderei ir tranquilo a calquera dos sitios onde xoguei. Porque creo que a xente me quere ben, e quédome con iso.

Por último quero facer unha reflexión. O fútbol ten que gustar de verdade e a xente que lle gusta apórtalle uns valores moi importantes para a vida. Como son o compromiso (aínda que a temperatura sexa de 10 grados baixo cero, se se adestra hai que ir), a ambición e as gañas de superarse, esforzarte por quen se esforza por ti …, e a educación e o respecto, cousa que ás veces se perden nun campo de fútbol. E que se deben inculcar dende moi pequenos.

Rubén Díaz. Xogador da Sarriana, fiel seguidor do noso fútbol.

Luca´s Grill
Moreno´s Pizza
Imagen por defecto
Diego Díaz Martínez

Un enfermo do fútbol lucense. Adestrador Nivel-3 UEFA PRO

Artículos: 857

Deja un comentario

Los datos que proporciones mediante este formulario serán tratados por Futbolinlugo como responsable de esta web. La finalidad de la recogida de estos datos se realiza solamente para responder y moderar los comentarios. Estos datos estarán almacenados en los servidores de PROFESIONAL HOSTING, situados en la Unión Europea (política de privacidad de Profesional Hosting). Puedes ejercer tus derechos de acceso, rectificación, limitación y supresión enviando un correo electrónico a diegopolc8@gmail.com.