Álex Varela (SD Chantada): “Isto acaba de empezar; tres anos non son nada”

Os seus temas xa resoan pola Ribeira Sacra. As súas primeiras decisións dende un banco manteñen vivo un proxecto. Para Álex Varela (10-11-1998, A Barrela – Carballedo) o fútbol e a música son dúas das súas paixóns. Polo de agora comeza a coller experiencia nos dous ámbitos dende a casa. Colgou as botas moi cedo para formarse e centrarse en adestrar. O seu equipo de sempre deulle a oportunidade. Agora é o adestrador da SD Chantada fem e a vindeira temporada, cando a haxa, tamén axudará na SD Chantada B. Cos amigos de toda a vida apareceu o Tiam GZ. Un grupo caracterizado polo seu hip-hop combativo e moito máis que medra aos poucos. Fai unha semana sacaban a canción ‘Sandungueirada’. Un ritmo fresco e tropical para levar este fastidiado verán. Como de momento non podemos ver fútbol, quédanos escoitala música. E mentres agardamos por un tema sobre o balompé, o que facemos é conversar con Álex.

Futbolinlugo: Como valoras este ano atípico?

Álex Varela: Comezamos a temporada bastante mal. Máis tarde empezamos a mellorar en función tamén dos resultados. De feito, o parón colleunos nunha xeira bastante boa. Tivemos partidos na primeira volta que perdemos e despois na segunda gañamos. Como coa Comercial, por exemplo. Creo que podiamos chegar ao noso pico co final da campaña.

Fil: Por onde pasan as liñas a mellorar?

AV: Mellorar sempre se pode mellorar en moitos aspectos. Houbo unha porcentaxe bastante baixa de asistencia aos adestramentos. Refírome a que era relativamente baixa para o que podería ser. Ese é un dos puntos fundamentais. Se a xente falta adestrar, non vas render igual. Hai que tentar elevar esa porcentaxe de asistencia.

“Unha tira da outra. Pouco a pouco vai haber máis”

A SD Chantada fem viviu este curso o seu segundo ano de vida. Foto: Guía Fútbol en Lugo 2019

Fil: Que obxectivo terá o Chantada cando volva á competición?

AV: Debémonos marcar o mesmo. Seguir formando. E adhesionando rapazas ao fútbol. Isto acaba de empezar. Tres anos non son nada. A nosa meta debe de ser a de non perder a función pedagóxica. Obviamente hai que competir, pero sempre con carácter formativo.

Fil: Aínda queda moito traballo que facer nese sentido?

AV: Penso que cada vez menos. Unha tira da outra. Vanse xuntando máis. E van facendo unha piña. Pouco a poco vai haber máis. Nestes últimos días xa se confirmou que rapazas que formaban parte das Escolas Deportivas vanse incorporar ao equipo. É un bo salto para metelas na dinámica.

Fil: Será un hándicap a idade ao non ter unha equipo base?

AV: As máis novas sempre aprenden das máis maiores. Xa que non hai recursos para ter categorías inferiores, o salto vai ter que ser así; a cañón. É un salto grande porque van pasar de fútbol sala a fútbol campo. E van estar con mulleres máis maiores ca elas. Evidentemente teñen que curtirse porque as diferenzas son grandes a nivel motriz, fisiolóxico, futbolístico e vital.

Fil: Os resultados pesan?

AV: Non me considero unha persoa resultadista. O máis importante é o factor pedagóxico e adhesión ao deporte que é o que estamos promovendo. Se se seguen traballando igual de ben como durante estes anos, todo vai medrar. O club está facendo como se debe facer na miña opinión. Contando coa xente da casa, do pobo e que queira xogar. As cousas traballándose dan o seu froito; pasa como nunha horta.

Fil: Apostades por unha liña continuista no equipo, pero sen saber exactamente cando se vai poder xogar. Cales son as sensacións?

AV: Estámonos metendo nun terreo do que non sabemos. Non depende dunhas persoas, nin dunha Federación; depende dun virus que non se ve. Entendo que non se queiran correr riscos. Non somos de Primeira División para que nos anden facendo as probas todos os días. O que si que temos é todo disposto para o que pase. Tes que ter a situación máis amoldada posible.

Fil: Semella que o fútbol feminino comeza a espertar na provincia. É un crecemento demasiado rápido ou está no punto axeitado?

AV: Na comarca de Chantada hai dous equipos que penso que van ir medrando. Pouco a pouco vés que ten máis adeptas. Eu creo que hai xogadoras. A vista está que, tanto o Carballedo coma nós, temos cadros bastante amplios. Penso que cantos máis equipos, mellor vai ser.

“É unha pequena labor social para que todo mellore”

Álex afrontará a segunda tempada dirixindo a SD Chantada Fem. Ademais axudará na SD Chantada B. Foto: Guía Fútbol en Lugo 2019

Fil: Que significa para ti adestrar a SD Chantada fem?

AV: Ten varias vertentes. Unha que me vai na formación. Estudei Ciencias da Actividade Física e do Deporte. A preparación física lévoa eu porque tampouco existe esa figura no equipo. Podo realizar algo do que me gusta e para o cal estudei. Ademais é unha maneira de mellorar, ter experiencia e seguir vencellado o fútbol. Tamén creo que é unha pequena labor social para que todo mellore.

Fil: Ten relación o que se estuda co que se ve a pé de campo no día a día?

AV: Algo de correspondencia ten. Pero ti tes uns contidos que son de base, despois cada un ten que adaptarse dependendo das circunstancias. É un dos principios clave de calquera adestramento. A realidade tense que adaptar á persoa que ti adestres. Hai que ter unha teoría xeral e especificala no que a ti che interese.

“Está ben facer as cousas na casa”

Fil: Saíu o tema do verán do Tiam GZ. Pétao Sandungueirada?

AV: Tivo moi boa acollida. Foi sorprendente. Sempre fas as tuas cábalas, pero desta volta rompeume os esquemas. Estou moi contento. Haberá máis.

Fil: Que foi antes, o fútbol ou a música?

AV: Antes foi o fútbol. Levo catro anos adestrando ou estando nos corpos técnicos e antes xa como xogador. A música veu despois. Pero compaxínanse as dúas perfectamente. O deporte en xeral gústame moito. E non podería pasar a vida sen escoitar música.

Fil: Que supón para ti realizar as túas paixóns na túa contorna?

AV: Está ben facer as cousas na casa. Téñolle moito aprecio a SD Chantada. A calquera equipo deste club. E coa música o que máis me enche e facela cos meus amigos de toda a vida. O tema afectivo en ambos casos ten moita importancia.

Imagen por defecto
Iván Calaza
Criado no paraíso da Terra Chá. Fútbol, entre outras moitas cousas. Hai unha vida máis barata, pero iso non é vida nin é nada.
Artículos: 465

Deja un comentario