Víctor Couto (Celta Barreiros): “Adestrar agora xera un traballo extra, pero o principal é a saúde dos xogadores”

O Celta Barreiros foi o primeiro equipo que comezou os seus adestramentos na nosa provincia. O conxunto celeste, aínda coa incógnita da data na que arrancarán as competicións, decidiu poñerse en marcha. As amplas dimensións do Cascabeiro facilitan os adestramentos físicos individualizados, e desde o clube amósanse encantados co compromiso de tódolos xogadores.

Falamos con Víctor Couto, director deportivo do cadro barreirense, un home polifacético, que compaxina á perfección a súa vida profesional, o fútbol e tamén a política, ao exercer como concelleiro en Foz. Amósase ilusionado e optimista co equipo confeccionado para a vindeira temporada.

FUTBOLINLUGO: Sodes o primeiro clube da provincia en comezar a pretemporada. Como foi a decisión de poñervos xa en marcha?

VÍCTOR COUTO: A verdade é que foi unha decisión complicada de levar adiante, principalmente porque cando vimos os documentos que nos enviou a federación, parecíanos algo imposible de levar a cabo nestas categorías. Pero vendo o gran plantel que temos e as ganas de baixar os excesos destes meses parados, tanto Fran coma min, coa axuda de Armando Otero e a directiva, decidimos poñernos a traballar. É importante facer as cousas ben, e que os rapaces viran o compromiso que queremos que haxa.

FIL: Facedes adestramentos individualizados seguindo a normativa vixente. Como os estructurades?

VC: Por unha vez as amplas dimensións do Cascabeiro axudan (risas). Poñemos catro horarios distintos ao longo do día (dous de mañá e dous de tarde) nos cales nós marcamos as horas a cada un en función da dispoñibilidade de cada xogador para separar a xente bastante. Unha vez na entrada, medimos a temperatura coa famosa pistola dixital, dámoslles xel hidroalcólico e temos mascarillas para quen queira cambiala, sendo obligatorio o uso dela en todo o recinto e vestiarios pechados. Temos o campo dividido por sectores, tantos como exercicios físicos se vaian facer ese día. En cada sector catro picas separadas a catro ou cinco metros asignadas a cada xogador para obrigar a que cada un use o seu material sen tocar nada máis. Unha vez rematan desinfectamos todo. É moito traballo, pero temos claro que  o principal é a saúde e debemos levar todos un control exhaustivo.

https://www.instagram.com/p/CEM2luxqVO-/?utm_source=ig_web_copy_link

FIL: Como se xestiona esta nova normalidade nun deporte tan de equipo como é o fútbol?

VC: Sorprendentemente ben. Cando todos poñen da súa parte todo é máis fácil. Loxicamente notan en falta moitas cousas, sobre todo o balón, pero tamén saben o que hai. Temos uns xogadores dos que debemos estar orgullosos do seu compromiso.

FIL: Como ves o comezo das competicións? Ves factible que se xogue ao fútbol neste ano?

VC: A verdade é que o comezo vese un tanto escuro. Vendo a situación actual da pandemia todo leva a pensar que ata finais ou incluso ata primeiro do próximo ano non comezaremos. Aínda así, o máis importante é que sexa seguro ao cento por cento para todos. O prioritario é a saúde.

FIL: Podería o Celta Barreiros afrontar unha temporada sen público no Cascabeiro?

VC: Lamentablemente sí que se podería, xa que, nestas categorías a afluencia de público aos campos cada vez é menor. Pero eles son a esencia dos clubes, ver aos vecinos do pobo no Cascabeiro os sábados ou domingos e sentarse alí a carón dos xogadores, criticando cando as cousas non van ben ou aplaudindo cando saen mellor . . . . eso ten que volver!.

FIL: Xa no plano deportivo, renovastedes a maior parte do cadro de xogadores da pasada campaña, pero con baixas importantes como Álvaro, Jorge ou Celeiro. Cal é o obxectivo neste segundo ano na categoría?

VC: O obxectivo témolo claro, ou polo menos eu. Teremos mellor plantel que o ano pasado con diferencia. Confío moito no traballo de Fran, e sobre todo nos xogadores que están aquí. Prometinllo a unha persoa moi especial e agora tócame corresponderlle, polo que imos a polo ascenso.

FIL: Recentemente anunciástedes a fichaxe de Soto, que se une a Carracha, Aitor e Pedro. Que cres que lle aportarán ao equipo?

VC: Este ano buscamos xogadores para mellorar en zonas nas que estábamos con menos efectivos. Unha temporada é longa e o equipo debe estar compensado. Carracha é un lateral diestro moi rápido e versátil, de calidade que na súa última etapa de curto era titular no Foz. Vén con gañas de unirse logo de tres anos lonxe dos campos. A Soto xa o coñecemos, de enfrontarnos a él e facernos goles cando xogaba noutros equipos. Un xogador dos de antes, con compromiso e ganas, que sabe utilizar moi ben as súas cualidades e sobre todo con gol chegando desde segunda liña. Pedro é un rapaz moi novo que se crio una canteira do Foz, do que os seus compañeiros falaban moi ben, lateral zurdo técnico e áxil. Aitor ten moita calidade que chega desde o fútbol sala, moi rápido e con moita ilusión por volver a xogar ao fútbol.

Equipo titular do Celta Barreiros a pasada temporada diante do San Ciprián

FIL: Ides realizar máis incorporacións ou dades por pechado o cadro de xogadores?

VC: Si, xa temos dúas pechadas pendentes de anunciar e outra en conversacións. Se pechamos os tres apagamos o fax e pechamos o mercado (risas).

FIL: Este ano vestiraste de curto ou xa farás exclusivamente labor de despacho?

VC: Contaba con vestirme de curto no Derbi das Praias no Cascabeiro, pero por desgraza non se chegou a disputar. Estou moi agusto levando a xestión deportiva por terceiro ano, e polo de agora están saíndo moi ben as cousas. Creo que todos están contentos coa miña labor, así que o meu posto xa queda no despacho.

FIL: Como te organizas para sacar tempo para a túa actividade profesional, o fútbol e tamén a túa labor como concelleiro en Foz?

VC: Pois é complicado. O traballo é do que vivo. A política pilloume de novo o ano pasado, pero é algo que estou moi contento de facer, e ao comezo quixen adicarlle máis tempo para aprender e facelo o mellor posible e que os vecinos vexan o traballo que se pode facer polo pobo. E o fútbol, sen dúbida, aínda que sexa de forma indirecta, quizáis é o que máis tempo me saca dos tres. Son unha persoa que me gusta que se fagan as cousas ben, e para que iso pase quero estar pendente de case todo. Por sorte involucreime neste clube desde cero e a verdade é que non me arrepinto de nada, aínda que por veces me acabe coa saúde (risas). Ás veces, logo dun día estresado, os compañeiros fanme disfrutar nun adestramento, así que o considero como un hobby do que disfruto. O peor é a moza e a familia, que son quen levan a peor parte, xa que os vexo menos do que quixera, pero cando ten ven disfrutar do que fas, eles enténdeno.

Imagen por defecto
Marcos Fernández
Apaixoado do fútbol, en especial do modesto, que aínda mantén os verdadeiros valores do deporte
Artículos: 407

Deja un comentario