Palabra de… Adrián Álvarez: O respecto, as excusas e os reproches

Teño observado o fútbol dende todos os puntos de vista. Primeiro e na actualidade como xogador. Seis temporadas coma árbitro, e dende que teño uso de razón como espectador. Todos temos o noso punto de vista, iso está claro. Pero todos cometemos os mesmos erros xerais no mundo do fútbol. A pesar de intentalo unha e outra vez, non se dan sacado esas malas costumes.

O respeto polo máximo responsable nun terreo de xogo: o árbitro; nunca é o desexado. Dende antes de comenzar o encontro, nisto do fútbol afeccionado, xa nos coñecemos todos. Dende o punto de vista do árbitro comeza cun: «Neste equipo este e este son moi protestóns, non lles vou pasar unha… Coidado co adestrador que é moi falso e á miníma xógache unha mala pasada». «O outro equipo vai líder, ten que ser un partido sinxelo.. Buf os dous últimos, vaia chea de patadas e expulsados…verás»…. e coma estas ‘premonicións’ moitas máis que se nos pasan pola cabeza momentos previos a acudir ao campo.

Dende o punto de vista de adestrador/xogador: O respecto rixe no menosprezo a certos aspectos do xogo do outro equipo, e ao igual que o árbitro neste caso, a puntualizar en certos xogadores problemáticos. «A ver se non vén xogar este que só sabe dar patadas». «Estes so saben dar patadas e xogar ao patadón». «O adestrador só sabe protestar…non dura nin cinco minutos, son unha banda», etc. E dende o punto de vista de espectador soe ser o peor de todos. Comentarios como: «Por qué pon a este titular, non ten nin idea». “No partido da semana pasada deron pena, a ver que fan esta semana». «Se non lle ganan a estes, non lle gañan a ninguén».

Cando chega o momento do encontro os comentarios soen empeorar. Dende o punto de vista arbitral: «Aí veñen estes con once, vaia ganas de xogar teñen…». «Faltan 30 minutos e aquí non aparece ninguén, isto é seriedade e o demais, tonterías». «Ese ainda vén sin durmir, seguro que lía algunha”. O adestrador/xogador barrunta cousas como: «Pítanos este,que non ten puta idea». «A este non lle digades nada que é un protagonista, e fastidianos o partido». «Quen mandou a este pitar aquí, sempre non fastidia,tennos manía». «Aí veñen estes, vaia tropa, mitad veñen cheos de onte aínda». Dende o punto de vista de afeccionado: «Tocounos o parvo este que non sabe nin donde garda as tarxetas, é medio cego e na vida viu un balón»…

Unha vez comezado o encontro e desde tódolos puntos de vista, xa sabemos o que ocorre. O árbitro non pode en ningún momento faltar o respeto a ninguén. Os xogadores e adestradores teñen ‘libertade de expresión’,con isto refírome a que eles cunha tarxeta vermella non cortan o seu afán por insultar, menosprezar ou non respectar en xeral. E dende o punto de vista do espectador, isto non ten nin que decir (por desgraza refírome á maíoria do vivido nos campos de fútbol).

Dentro do mundo futbolístico tamén está a orden do día o das excusas, coma na vida mesma. O árbitro excúsase en que nadie lle puxo as cousas fáciles, en que é un só contra 22 xogadores, suplentes, adestradores, afección… Este colectivo é o que máis perdón ten nesto do fútbol, dígovolo agora como xogador e direino sempre despois de vivilo dende dentro. Pitar é moi difícil, e a dificultade aumenta a medida que pasan os minutos e avanza a competición. Este colectivo non é visto como persoas, senón como obxectos que non teñen dereito o erro.

Todos neste deporte somos persoas, e poño a man no fogo polo 99% do colectivo arbitral, coma nas mellores familias sempre hai algunha ovella negra. Pero deste 99% nunca unha persoa irá a facelo mal a propósito a ningún encontro. E eles son os que sofren raiazos nos coches, ameazas, agresións, menosprezos… E están sós en máis do 50% dos encontros. Ogallá todo xogador/adestrador que é expulsado algunha vez por motivos de menosprezo ao árbitro puidese ver dende dentro o difícil que é. Igualmente no caso do afeccionado, sobretodo no afeccionado de bar, que é o máis entendido de fútbol vendo corenta repeticións dende corenta ángulos distintos.

Para os xogadores/adestradores todo é posible se o partido lles sae mal. Campo, árbitro, balón, compañeiros, adestrador, equipo rival… Frases como: «O campo está fatal, os balóns eran unha merda». «Este ponme de lateral cando eu son interior e así é imposible». «Xogando dez minutos que vou facer». «Este tío só nos pita faltas a nós». «Estes tiveron moita sorte, entroulles todo». E dende o punto de vista da afección; neste caso concorda na maioría cos xogadores, salvo algún que coma antes, criticou a alineación, a participación, o empeño, ganas, o saír de festa o día anterior e todo o que se lle ocorre para xustificar algo inxustificable.

Por último e non menos importante, os reproches. Dende o mesmo colectivo, reprocharlle a un compañeiro accións do xogo, actitudes e aptitudes… Vai na orden do día. «Como non expulsaches a aquel, que se pasou todo o partido protestando». «Como non viches aquel fora de xogo, si era clarísimo». «Que pasa neses banquiños que non me avisas e hai unha feira aí montada». Logo, para os adestradores/xogadores, aquí ven unha das peores cousas, xa que os reproches nunca soen chegar a bon porto nestes dous colectivos. Frases como: «E que non pasas unha». «E que vas andando, e pensas que os mais corremos para ti». «Vedes moita tele…». Soen ferir os sentimentos de estas persoas e acabar peor do esperado. Todo isto por utilizalas nun momento de tensión elevada. No caso da afección os reproches son coma o neno que non saca boas notas na escola: «non fas nada, non estudas, nunca tes deberes e agora mira». Traducido ao fútbol: «Non fas nada co balón, non vas adestrar o adecuado, nunca tes a culpa do que che sae mal».

Dende a miña humilde opinión, cada persoa que pertence a un dos colectivos deste deporte, debe intentar ver, escoitar, e sobretodo respectar. Todo. Decidir si estar no bando ‘escuro’ do fútbol, os que manchan este deporte; ou no bando que fai que o deporte que todos amamos sexa o mellor deporte do mundo. Con isto acabo: Non inventedes,que no fútbol esta todo inventado. Respetade, réspetenvos ou non, nunca vos rebaixedes a deixar de facelo ben en todos os aspectos. Despídome con tres citas:

  • «Ninguén esta obligado a gustar a ninguén,pero hai unha cousa que se chama respecto» (Neymar Jr).
  • «Non intentes ser o mellor do equipo, intenta que o teu equipo sexa o mellor» (Nico García)
  • «O talento depende da inspiración pero o esforzo depende de cada un». (Pep Guardiola).

Unha forte aperta.

Adrián Álvarez. Xogador do Cervo e antigo colexiado do noso fútbol

Luca´s Grill
Moreno´s Pizza
Imagen por defecto
Diego Díaz Martínez

Un enfermo do fútbol lucense. Adestrador Nivel-3 UEFA PRO

Artículos: 874

Deja un comentario

Los datos que proporciones mediante este formulario serán tratados por Futbolinlugo como responsable de esta web. La finalidad de la recogida de estos datos se realiza solamente para responder y moderar los comentarios. Estos datos estarán almacenados en los servidores de PROFESIONAL HOSTING, situados en la Unión Europea (política de privacidad de Profesional Hosting). Puedes ejercer tus derechos de acceso, rectificación, limitación y supresión enviando un correo electrónico a diegopolc8@gmail.com.