Redactor - Diego Díaz Martínez

O anecdotario: “Unha voda preparatoria”, por Prosi

Isto sucedeu na temporada 18-19 no Ribadeo. Comezabamos unha nova temporada de Preferente na casa.

Viñamos dunha pretemporada esixente, na que fomos xuntando xogadores sobre a marcha. Debido ás moitas baixas que tiñamos con respecto á campaña pasada. A pesares deste hándicap, chegabamos bastante ben preparados. 

O Ribadeo celebra un gol. FOTO MIGUEL

Pero tiñamos un pequeno gran reto a maiores, froito das casualidades do calendario. Preparóusenos algo co que ninguén contaba: a voda dun compañeiro. Un evento xa posto moito antes que o citado partido.

Última semana de agosto, fin de semana. Acudimos a esa voda varios xogadores de equipo e tamén o adestrador. Non vos vou contar agora o que é unha voda. Así que sábado tocou a celebración e domingo o partido. O domingo estaban os corpos no campo como estaban. E as caras non eran as mellores. Está clarísimo que non era o mellor día para xogar.

O Ribadeo posa ante a cámara. FOTO MIGUEL

Había que loitalo e foi así. Sacamos o xene competitivo que temos dentro e fixémonos fortes. Sufrimos e obtivemos a recompensa. Gañamos 2-1. Non vou dicir que fose contra pronóstico pero non era o mellor día para competir.

Iso si, saquei en claro e máis do que xa o tiña; que un equipo faise forte dentro e fóra do campo. Ao final o que quedan son os amigos, as amizades que che da o fútbol. Se non fose por este deporte non se podería coñecer tan en profundidade a esa xente que remata sendo importante nas nosas vidas. Quizais nin a coñeceriamos!

Pablo Rivas López ‘Prosi’. Mariñán emigrado, nas filas do San Tirso.

Pereira expande a fe do Santaballés na Pinguela

Así foi a sétima xornada da Preferente Norte no subgrupo 1C dos lucenses:

  • Lemos-Santaballés (1-1): O Santaballés métese de cheo na pelexa polo segundo posto grazas a un tempo de desconto de infarto. Diego Torres adiantou aos de Edu nada máis comenzar. Os de Moirón nunca lle perderon a cara ao encontro e a sensación de perigo dos chairegos foi constante. Iso si, deixaron os deberes para a prolongación. Jorge Pereira asinou o empate nun tempo extra con tres expulsados (dous locais e un visitante) e a típica polémica que xera un gol en posible fóra de xogo. 

    Residencia-Foz (2-1): Pleno de puntos para os de Álvaro Meilán na Cheda. O Foz repetiu o seu guion habitual. Competiu de ti a ti ata o pitido final sen sorte algunha. Os capitalinos abriron a lata nada máis empezar. David Ben igualou no ecuador da reanudación despois dunha boa xogada dos de Javi Chinchón. No entanto, cinco minutos máis tarde a Residencia reaccionou ipso facto e deixou o triunfo na casa co gol de Juan Souto. 
  • Sarriana-Ribadeo (4-1): O líder sigue ao seu e aumenta as diferenzas co segundo clasificado. O pichichi Gerardo encarrilou o encontro cun dobrete ante un Ribadeo que desaproveitou as súas balas para meterse de novo no partido. Un pau e un penalti transformado por Jairo foron a mellor aportación ofensiva dos mariñáns, que remataron goleados. Raúl debutou co primeiro equipo da Ribela.

O anecdotario: “A embarcada de Boiro”, por Xusto

Disto hai xa doce ou trece anos. Estaba eu no Foz cos Criss, Diego Hermida, os Chinchóns… E a historia que vos vou contar, en realidade son dous partidos. O da última xornada de Liga e o anterior. O derradeiro coincidía co Santo, unha das festas máis importantes de Foz. Na que todo o pobo sae de acampada tres días. Ou catro incluso, se coincide co Día das Letras Galegas.

Xusto celebra un gol co Racing Villalbés. EP

O equipo estaba practicamente salvado. Necesitabamos unha carambola moi grande para descender, con arrastres e así. Remontámonos á penúltima xornada, ao partido contra o Dorneda. Iamos gañando por 3-1 e empezaron a suceder cousas estrañas. Un xogador con catro tarxetas amarelas fai unha entrada moi a destempo, outro cunha rotura de fibras, outro que busca a tarxeta…

Pero a máis simpática de todas é a dun veterano moi coñecido, hoxe en día adestrador. Tiña catro tarxetas amarelas e non había maneira de que o colexiado lle sacase a quinta. Protestaba e o árbitro non lla quería sacar, parecía que o facía adrede. Nunha xogada centrou un do Dorneda e ao noso xogador, que era central, só se lle ocurriu despexar na área de puños. Co conseguinte penalti e tarxeta. Á fin! O partido acabou 3-2 e sen maiores problemas.

E… tocou a embarcada a Boiro. Con moita xente nova de 20-21 anos, entre a que eu estaba. Co equipo salvado, non perdoamos o Santo ao que fomos todos. Por iso, só acudimos ao partido doce xogadores. Nun microbús, coas ventanas empañadas e bolsas para o mareo preparadas. Nesa viaxe, un porteiro moi recoñecido non aguantaba as ganas de ir ao baño. O condutor non podía para na autovía… Menos mal que tiñamos botellas de auga baleiras e tirou con iso.

Xusto avanza co balón. EP

Chegamos ao partido, que comezou cun Boiro situado na zona alta da clasificación. Ante un Foz bastante mermado, sen porteiro suplente. Chegou o 1-0, un tanto moi protestado. Tan protestado que o porteiro que descargara no autobús o malo que tiña dentro, tamén o descargou co árbitro soltendo unhas cantas lindeces. Expulsárono no descanso e tocoume debutar como porteiro de Preferente.

Fixen un partido meritorio. Aguantei o 1-0, con dúas paradas. Unha moi fácil nun saque dende o curruncho. E outra nun man a man contra o dianteiro local. E case empatamos ao final nunha notable actuación colectiva. Volvimos mortos cara Foz pero satisfeitos co partido feito e con ter dado a cara. E sendo domingo, algún aínda lle tomou a última no Santo para despedir a festa ata o ano seguinte.

Justo ‘Xusto’ Pardeiro Pedreira. Lucense emigrado, nas filas do Silva. Un defensa con maiúsculas.

O Lemos e o Santaballés confirman a súa candidatura ao segundo posto

Así foi a sexta xornada da Preferente Norte, primeira da segunda volta, no subgrupo 1C dos lucenses:

  • Ribadeo-Lemos (0-2): O conxunto de Edu Rodríguez recuperou a segunda posición na última media hora de encontro. O Ribadeo desaproveitou as súas oportunidades no primeiro acto para desaparecer tralo descanso. A reanudación foi do Lemos, que impuxo o seu fútbol e levou os tres puntos do Pepe Barrera cos goles de Adrián Díaz e Asier. 

    Jorge Pereira e Chechu, goleadores no Santaballés na 6ª xornada de liga

  • Foz-Sarriana (3-4): O fútbol volveu ser cruel cos do Martínez Otero ante unha Sarriana máis líder. Os de Charly mandaron durante a primeira metade e marcharon cun cómodo 0-2 ao descanso. O Foz reaccionou na segunda metade e igualou antes da hora de xogo. Omar marcou de novo e Diego Chao facía o propio minutos máis tarde (doblete para os dous atacantes). Cando o encontro parecía destinado ao empate, apareceu Gerardo. O talento individual para decantar unha tarde de tolos. A nota negativa púxoa a lesión de Álex Pérez. O lateral lucense rematou no Hospital da Costa con varios puntos despois dun choque de cabezas.
  • Santaballés-Residencia (2-0): Fútbol práctico e vitoria traballada do Santaballés. Clásico partido na Liga onde se deron todos os condicionantes favorables aos locais. O Santaballés creceu co encontro e aproveitou a ocasión que tivo para marcar. Chechu finalizou nunha boa arrincada colectiva cun bo centro de Palomo. Ao pouco de comezar o segundo tempo Jorge Pereira marcou o segundo de penalti. A partir de aí houbo que engadir a forte choiva como protagonista. A Residencia tentouno, principalmente con xogadas a balón parado, pero os puntos quedaron en Santaballa.

O anecdotario: “Facédelle caso ás mulleres”, por Muiña

Temporada 2017-2018. Mellor temporada da historia do Racing Villalbés con fase de ascenso incluida. Poñámonos en contexto, esa campaña andaba eu preparando as oposicións a Policía Nacional. E tiña o día 12 de abril o recoñecemento médico e a entrevista despois de aprobar o exame teórico e as probas físicas. Antes diso, toca falar do día 8 de abril. O domingo anterior. O do partido contra o Negreira na casa.

A xogada da lesión. CARMEN GUERREIRO

Esa temporada non xogara moito. Uns 6-7 partidos titular. Os centrais titulares eran Xusto e Antonio. Aquel día Xusto estaba sancionado e xogabamonos a fase de ascenso. O Villalbés estaba cuarto clasificado con 57 puntos, os mesmos que o Barco (terceiro). Por detrás viñan o Somozas e o Arousa con 56 puntos. Todo moi compromido. Así que… Decidín xogar moi a pesar da opinión da miña moza, agora xa muller, e miña nai.

Chamoume miña nai e díxome que non fose xogar. Que tiña a sensación de que me ía facer dano. O mesmo que me soltou a miña muller cando saía pola porta da casa, en Vilalba, cara o campo. Que non fose, que me ía mancar! Que tiña esa sensación no corpo. Tranquiliceinas ás dúas pero así foi.

Muiña, nese fatídico partido. CARMEN GUERREIRO

Minuto 19 de xogo. Centro de Antonio ao que vou de cabeza. E ao caer, o xeonllo foise para atrás. Fractura de meseta tibial e ligamentos… A raíz desa lesión botáronme para atrás na entrevista. Só eran 2-3 meses de lesión pero eran suficientes para descartarme. Fastidiei a oposición e a fase de ascenso.

Moralexa: Hai que ter ás mulleres nun pedestal e facerlles caso. Teñen un sexto sentido que nós, os homes, non temos.

Diego Muiña Ríos. Mítico defensa do Racing Villalbés, fútbol a flor de pel

Dous golpes na mesa en casa allea

Así foi a quinta xornada da Preferente Norte, última da primeira volta, no subgrupo 1C dos lucenses:

  • Ribadeo-Residencia (1-2): Demasiado castigo para un Ribadeo que dominou durante varias fases do encontro. Os mariñáns fallaron en exceso ante unha Residencia que creceu co gol de Alvarito pasada a hora de xogo. Dani Renda sentenciou cunha xenialidade a un equipo local que fixo o tanto da honra por mediación de Xairo.

  • Lemos-Sarriana (1-3): O Lemos mandou na primeira metade e adiantouse no marcador cun tanto de Diego Torres. A Sarriana reaccionou tralo descanso e firmou unha remontada moi traballada ante os de Edu Rodríguez, que foron de máis a menos. Os de Charly son máis líderes.
  • Santaballés-Foz (2-1): Ao Foz non lle chegou con competir ben para sumar o seu primeiro triunfo. Diego Chao adiantou aos de Javi Chinchón cun penalti á volta do descanso. O empate foi case instantáneo e Julio Camba deulle a volta ao marcador no cuarto de hora final. Tres puntos máis para o Santaballés nun encontro de poder a poder. 

O anecdotario: “Medo a sacar de banda”, por Chiqui

Aínda que podería contar varias anécdotas, sobre todo de adestramentos, xa que sempre tiven a sorte de compartir equipo con xente que da pé a ser recordada por historias graciosas; decidinme por unha que me pasou a min fai xa varios anos. E que, aínda que agora pode parecer graciosa de recordar. no momento non o foi tanto. Polo menos para min.

A historia en concreto sucedeu cando era cadete. Xogando na Residencia, tiñamos partido no campo do Conxo de Santiago de Liga Galega. Como ben sabedes os que xogastes alí, había dous campos: un de terra, que era onde habitualmente xogábamos; e outro de herba natural, que estaba máis pegado á entrada e no que xusto a un lado hai un hospital psiquiátrico. Detalle que aparentemente non debería ter maior importancia e que eu descoñecía ata ese partido.

Pois ese día en concreto, xogamos no campo de herba e o partido transcorría con bastante normalidade. Eu estaba xogando como lateral dereito e, nunha xogada do partido, dispoñíame a sacar de banda… Ata que notei por detrás que algo impactaba co balón cando xa o tiña agarrado para realizar o saque.

Eu rapidamente mirei cara atrás e vin a un señor maior cun paraugas na man apuntándome. Que me miraba con cara de enfadado (pensaba que era polo resultado ou algo así). E a unha muller, que claramente era unha enfermeira, tirando do home para que non entrase ó campo. Eu atopábame entre perplexo e, teño que dicilo, tamén algo asustado pola escena. Cando me din a volta para ver que me indicaba o árbitro (ó que non se lle vía demasiado preocupado) vin a algún dos meus compañeiros mortos coa risa. Porque algún deles si se dera conta do que estaba a acontecer.

Nos seguintes saques de banda que realicei nese partido tiven bastante coidado á hora de dar as costas á xente de fóra. E ao final do partido, algún membro do Conxo ademais da enfermeira que se quedou por alí, explicáronme amablemente a situación. A partir de ese partido intentei mellorar o meu ‘dribbling’ para que se tiña que volver xogar alí que fose como extremo, pero eu de banda non volvía a sacar.

José Martín Longarela Docando ‘Chiqui’. Capitán da Residencia, corredor habitual da banda da Cheda

A Sarriana sobe ao primeiro posto con suspense

Así foi a cuarta xornada da Preferente Norte no subgrupo 1C dos lucenses:

  • Foz-Ribadeo (1-3): O cadro de Rafa Casanova sumou o primeiro triunfo da temporada nun derbi con escasas ocasións. O Ribadeo tirou de oficio e efectividade para impoñer a súa intensidade sobre a dun Foz que pagou caro os seus erros defensivos. 
  • Residencia-Lemos (3-0): Tres goles desde o punto de penalti, dous deles de Dani Renda, quitáronlle o liderado ao Lemos. A Residencia maniatou por completo a un cadro monfortino lonxe da súa mellor versión. Os da Cheda viviron un partido moito máis plácido do agardado xa que os de Edu Rodríguez remataron a primeira metade con nove xogadores no campo. 
  • Sarriana-Santaballés (4-3): Gerardo, de penalti, adiantou á Sarriana xusto antes do descanso. Os de Charly desatáronse ao inicio da reanudación e deixaron o partido case sentenciado co 3-0, doblete de Gerardo incluido. Pero o Santaballés nunca se rende e a piques estivo de dar un susto a unha Sarriana que baixou as súas prestacións cos cambios. O conxunto da Ribela é o novo líder.

O anecdotario: “Un partido improvisado”, por Suso Tallón

Hai uns anos, adestraba nun equipo da cidade. Houbo un día, que por un erro doutros monitores, chamoume un dos coordinadores. Díxome se podía ir de urxencia a un encontro, que non había monitor. Contesteille que non coñecía aos nenos nin nada…

Pois alí me presentei na instalación… Xuntei aos nenos e fíxenlles uns xogos para ir averiguando a aliñación do día anterior, posicións e demais,. Noutras palabras: gañando tempo.

Pois desta forma fomos sacando o partido adiante. Facendo malabares iso si… Pero xa se sabe… Hai que andar!

Ao rematar o partido, ao saír da instalación, saudoume un pai e díxome:

“Nótase que coñeces aos nenos, daba gusto velos xogar”.

Eu contesteille:

“Pasámolo ben e pouco a pouco, seguimos!.

A tomar o vermú e a seguir que non queda outra!

Jesús ‘Suso’ Vázquez Tallón. Adestrador do Corgo. Politicamente correcto, lucense polifacético

O gol do líder ten nome propio: Adri Díaz

Así foi a terceira xornada da Preferente Norte no subgrupo 1C dos lucenses:

  • Lemos-Foz (1-0): Non diga gol, diga Adrián Díaz! Todos os goles do líder levan a súa sinatura. Esta vez, un remate seu ao bordo do descanso bastoulle aos de Edu Rodríguez ante un rival correoso. Os de Javi Chinchón foron de menos a máis ante un sólido Lemos, que foi superior na primeira metade. Xenxo puido empatar na reanudación pero a primeira vitoria do Foz terá que esperar unha semana máis.
  • Sarriana-Residencia (3-1): Traballada remontada da Sarriana na media hora final. A Residencia maniatou aos de Charly na primeira metade e Javi Raposo abriu a lata desde os once metros. Na reanudación, Óscar Rivas igualou cun fermoso gol á saída dun saque de esquina. Co partido empatado, unha indecisión defensiva castigou ao conxunto de Álvaro Meilán. Os visitantes, que mostraron unha gran imaxe, volcáronse en busca dalgún punto. No entanto, Arón sentenciou para unha Sarriana que non perde de vista o liderado.
  • Ribadeo-Santaballés (0-1): Primeiro triunfo do Santaballés nesta temporada. Unha xenialidade conxunta, de Martín no pase e Álex Novás na definición, deulle os tres puntos aos de Dani Moirón no desconto. A primeira metade foi dun frouxo Ribadeo que apenas xerou perigo. Na segunda, as mellores ocasións foron dos chairegos a excepción dun soberbio testarazo que interceptou Ivo nunha boa intervención.

O anecdotario: ” ‘Tiempo’ de superstición”, por Iván González

Podería falar de colexiados, de como case chegar ás mans cun porteiro… Pero vouvos falar da superstición. Supoño que haberá moitos futbolistas aos que lles pasa. Que se entran coa perna dereita ou coa esquerda ao campo, se sacrificarse antes de xogar… Eu en verdade, só teño unha que foi saíndo co paso do tempo.

Iván, capitán na Veiga

Eu antes compraba as miñas botas coma todo o mundo. Brancas, negras… Aínda que brancas había moi pouquiñas. Un día tiven unha pequena lesión cunhas botas negras e prometín nunca máis comprar ese calzado en dita cor. Empecei a mercar todo botas brancas. Todo superstición. Sempre vía algunha oferta que atopaba, pero o certo é que cheguei a revender botas por cambiar de cor. Todo coa intención de ver se me gustaba variar e saír do branco. Nada!

Iván marcando un gol co Castro cunhas Nike Tiempo brancas

Logo aumenteille a ter o mesmo modelo. As ‘Nike Tiempo’ para ser exactos. Non sei se era culpa miña da cabeza ou de que… Íanme moi cómodo e incluso marcaban algún gol! E disto pois… xa van quince anos ou así. Sempre en branco ainda que tiveran algún detalle noutra cor.

Recordo que tiven unhas grises que me regalaron hai cinco ou seis anos. Creo que fora meu irmán. Nada! Dábame na cabeza que me molestaban e non podía xogar con elas.

O bo disto é que a superstición só existe para xogar. Para adestrar váleme calquera cor. Menos as negras! As negras son de árbitro de toda a vida…

Iván González Rodríguez. Eterno ‘killer’ do noso fútbol. Dianteiro do Pol

Pleno de triunfos locais na estrea da Preferente

Así foi a primeira xornada da Preferente Norte no subgrupo 1C dos lucenses:

  • Residencia-Santaballés: Claro dominio da Residencia na Cheda nun partido que puido conquerir máis goles. Veloso iniciou o seu doblete xusto antes do descanso para pechalo no tramo final. Entre medias, deu tempo a unha xenialidade a balón parado do debutante Dani Renda. E aun gol en propia porta de Adrián.

 

  • Lemos-Ribadeo: Moita igualdade na Pinguela. A atractiva proposta do Lemos atopou o seu premio grazas aos dous goles de Adrián Díaz. O primeiro, de penalti; e o segundo, en acción individual. Entre un e outro, Jairo Campo fixo soñar aos mariñáns con algún punto. Non foi posible.
  • Sarriana-Foz: Un competitivo Foz plantexou máis problemas dos previstos na Ribela. Diego Chao, con sendos golazos, igualou por dúas veces as mínimas vantaxes dos de Charly. Borja Castro deixou os tres puntos na casa a menos de quince minutos para o remate. Por certo, Gerardo xa ‘galifa’ de branco. Gol de pillo do asturiano.

O anecdotario: “Salto de altura no vestiario”, por Andrés Bustelo

O que vos vou contar sucedeu hai un par de anos, na miña última temporada en Xove. Foi bastante simpático a verdade. Xogabamos contra o Escairón, no seu campo. E adestrábanos o mítico José Manuel. Xa todos o coñecemos. Un motivador nato ao que lle gusta moito o fútbol. Un home moi intenso, que vive este deporte dunha maneira moi especial.

Empezou ao partido e ao pouco xa nos dimos conta que as cousas non salían como plantexaramos. Perdiamos ao descanso e José Manuel non estaba conforme co equipo. Entramos coa cabeza agachada ao vestiario, mirando para o chan. Entrou o míster, tranquilo, ata que a tomou co noso dianteiro Juanjo. O mítico Juanjo Coello, un xogador espectacular. Pero tocoulle a el.

Díxolle que non gañaba un balón. Que tiña que pelexar, saltar, gañar o balón de espaldas. O enfado ía ‘in crescendo’. Aumentando a intensidade do discurso.

“Tes que cuadrarte, poñerte de costas, aguantar ao denfesa. Tes que facer así, explicou José Manuel.

E ao dicir iso, saltou dúas ou tres veces contra a parede do vestiario. Uns saltos espectaculares, pensamos que caía o tabique abaixo. Sonaba “pum, pum”. Todos mexándonos da risa pero non podiamos rirnos nese momento. Xa vos imaxinades a uns cantos tapando a cabeza coa camiseta. Recordo que eu estaba ao lado de Juanjo e Diego Chao. E nós dabámonos empuxóns co xeonllo como xesto de complicidade. Ríome só de pensalo.

Pois nese momento José Manuel chimpou o último dos saltos. E xusto meteu o pé no cubo da roupa sucia. Medio tropezou e estivo a nada de caer. Saímos á segunda parte que non sabiamos onde meternos da risa. Pensando se aquilo fora real ou un soño. Nunca viramos un adestrador saltando contra a parede para imitar unha xogada de partido.

Andrés Bustelo Rodríguez. Centrocampista do Foz, ‘twitteiro’ consagrado

As calculadoras botan fume na Terceira

A última xornada da primeira fase da Terceira División promete emocións fortes. Moito máis que tres puntos en xogo. Polvorín e Rácing Villalbés pelexarán por estar no grupo que dispute o ascenso. O Viveiro desexa confirmar a permanencia pola vía rápida.

Neste artigo, deixámosvos todas as combinacións posibles de cada un dos nosos equipos lucenses para que estes consigan o seu obxectivo. Pero antes diso, esbozamos ao completo a Xornada 22 da Terceira Galega. Todos os partidos disputaranse o domingo día 28 de marzo ás 17.00 horas.

  • Polvorín-Arzúa
  • Silva-Rácing Villalbés
  • Viveiro-Fabril
  • Somozas-Bergantiños
  • Fisterra-Estudiantil Vista Alegre
  • Paiosaco-As Pontes

Como afrontan os nosos esta derradeira xornada?

POLVORÍN. 2 clasificado. 39 puntos.

Xogará no grupo polo ascenso se:

  • Gaña o seu duelo co Arzúa.
  • Empata e non gañan Somozas ou Rácing Villalbés.
  • Perde e non vencen Somozas ou Rácing Villalbés.

RÁCING VILLALBÉS. 4 clasificado. 37 puntos.

Xogará no grupo polo ascenso se:

  • Gaña ao Silva e perde o Polvorín.
  • Gaña e non vence o Somozas ante o Bergantiños.
  • Empata e perde o Somozas co Bergantiños.

VIVEIRO. 8 clasificado. 28 puntos.

Sálvase se:

  • Gaña ao Fabril e o Polvorín non perde co Arzúa.
  • Gaña e perde o Silva co Rácing Villalbés.

O Viveiro depende, polo menos, dun dos outros equipos lucenses.

O anecdotario: “Un accidentado debut”, por Iago Novo

Nunca se me olvidará o meu primeiro partido de fútbol. O debut en prebenxamíns foi un tanto accidentado. Saín ao campo acelerado, era a primeira vez que competía. E así me foi. O rival deu un pase atrás a un compañeiro, este pegoulle forte para arriba. E… O balón rematou na miña cara.

Marchei para o banco sangrando polo nariz. Repúxenme e volvín ao terreo de xogo. Outra vez acelerado… E a historia repetiuse de novo. Outro balonazo para a miña cara. Non me quedou outra que pedir o cambio. E xúrovos que non tiña máis gañas de xogar ao fútbol.

Iago Novo Marta. Mediapunta do Polvorín. Xogador revelación da Terceira galega

A previa: A Preferente máis lucense

Esta fin de semana comeza a Preferente Galicia máis tardía da historia. Os sete conxuntos do Subgrupo A Norte serán os encargados de dar o pistoletazo de saída. Todos eles da contorna da Coruña. Os nosos, encadrados no subgrupo C, farano unha semana máis tarde. E aquí vos deixamos a análise, equipo por equipo, dos seis representantes da provincia de Lugo. Recordamos que o Atlético Escairón renunciou a xogar esta temporada exprés.

CD Foz: Aposta polo futuro. No Martínez Otero non hai presión algunha. Pode a ilusión de desfrutar dunha categoría que pensaron perder a campaña pasada. Javi Chinchón repite no banco con moitas caras novas no verde. Reforzos de xuventude e que construirán a nova columna vertebral do equipo no curto-medio prazo. Os David Ben, Xesús, Samuel, Rubén, Diego Chao… para xerar novas ilusións ante o adeus de ídolos como Ibán Gayol ou Asier.

Ribadeo: Unha auténtica incógnita. Moitos cambios para unha temporada demasiado curta. Dende a directiva ata un cadro de xogadores repleto de caras novas. Rafa Casanova ten a difícil tarefa de conxugar rápido e ben todos os elementos dos que dispón. Vellos coñecidos como Samu Quintela ou Marcos Peña uniranse a fichaxes varias da comarca como o dianteiro Jairo Campo ou o porteiro Simón. Así como aos xóvenes talentos procedentes da SD Ribadeo.

Santaballés: Rival incómodo nunha Liga volve ser de Preferente. Na Chaira continúa o groso do cadro de xogadores que conqueriu o ascenso. Ademais, Dani Moirón reforzou o equipo con vellos coñecidos da súa etapa en Pontenova como Castrín, Roi ou Fran Fiallega. E cun ilustre con gañas de reivindicarse: Julio Camba. Jorge Pereira (Outeiro) é o novo home gol. O Santaballés agarda facerse forte no seu campo e meterlle o medo a calquera.

Residencia: Álvaro Meilán mantén o núcleo duro dunha Cheda que apunta a fortín. Ademais mellorou o seu cadro de xogadores con incorporacións da talla de Gonzalo Edrosa, Álvaro ou Dani Renda. O ‘dez’ ten a difícil tarefa de facer olvidar a Dani Galán na mediapunta lucense. Relevo xeracional constante para un club que sempre aposta pola canteira e que non renuncia a nada.

Sarriana: Ten tódolos argumentos necesarios para erixirse como o gran favorito. Xogadores de renome xunto a un técnico experimentado, Charly, e que coñece á perfección a categoría. Na Ribela ficharon e ben. Diego Rey, Álex Pérez, Javi Liz, Óscar Rivas, Luis Díaz… E o goleador Gerardo coma última incorporación. Case nada!

Lemos: Pode ser o gran tapado. Edu Rodríguez e o seu equipo seguen crecendo temporada a temporada. Manteñen o bloque e suman efectivos de garantías cada ano para darlle un novo plus ao equipo. A cancelación de Primeira Galicia brindoulle a oportunidade de pescar dous homes máis que interesantes á causa: Julito e Rubén Díaz.

Fotografía principal: La Voz de Galicia

O anecdotario: “A terapia do Ratibrom caseiro”, por Arturo Calvo

No noso vestiario somos moi de facer bromas. As botas adoitan ser recurrentes ao estar debaixo dos nosos asentos. Atamos cordóns todos xuntos, botamos champú dentro das mesmas…

Pois ben un día, entrounos un rato pequeno no vestiario. Aínda non sabemos como. Empezou a corretear por entre as botas, os bancos. Non o demos atrapado. Só o víamos pasar de cando en vez de xeito moi fugaz. Ese día serviunos para darnos conta de que un dos nosos capitáns, Xaime, lle tiña unha fobia criminal aos ratóns. O tipo chegaba, arrimábase ao interior do vestiario e preguntaba atemorizado se o bicho andaba por alí. Mentres miraba escrupulusamente todo debaixo do seu sitio, as botas incluidas.

Xaime, o protagonista indirecto da historia

Deunos unha idea. Así que un día chegamos antes ca el ao vestiario. Gastámoslle unha broma das boas. Collimos cinta negra e fixemos con ela unha pelota alongada. Semellando o corpo dun rato. Tamén lle metimos o cordón dunha bota vella para facer como se fose a cola do rato. E metimos o noso bicho artificial no interior dunha das botas de Xaime.

Xaime chegou ao habitáculo e seguía preguntando polo rato. Se estaba dentro, se o viramos… Vestiuse atemorizado e chegou o momento de calzar as botas. Tentou poñer a primeira delas. Non deu e de feito estampouna no outro lado do vestiario. Tirouna dicindo:

“Dentro da bota hai algo, dentro da bota hai algo…”, dixo cun medo evidente.

“Pero que dis oh…”, contestamos.

Pasámoslle a bota de nova. Volveuna a medio poñer e volveulle dar outro golpe.

“Aquí dentro hai algo”, repetiu Xaime.

“Que dirás, non hai nada”, respostamos de novo.

Volveuna coller, meteu a man dentro e quitou o rato de mentira gritando como un tolo. Ese día certificamos o medo de Xaime aos ratos. Un home tan forte de apariencia pero ao que un rato pequeno de nada lle atemoriza.

Arturo Calvo Martínez. Home gol do Viveiro, canteira do Cembedo