Redactor - Diego Díaz Martínez

Diario dun mercado. Episodio 222

Xa estamos de volta! E obviamente, con novidades! Sucédense as renovacións no noso fútbol pero aínda queda algún que outro movemento importante.

Comezamos pola Terceira División, onde o antigo defensa do Viveiro Uriol é novo xogador do Estradense. O seu compañeiro de batallas Roi tamén cambia de aires e confirma os rumores que o situaban no Foz de Bebo. O equipo branquivermello non para de traballar nestas semanas e tamén conseguiu a renovación do meta Rubén Castro.

Nesa mesma Preferente, Etham Coutado vestirá o azul do Atlético Escairón unha campaña máis. E na veciña Monforte, Alberto López presentou ao seu corpo técnico. Un ano máis contará coa compaña de Rubén Barrios na preparación física. As novidades chegan repletas de xuventude. Dani Pérez realizará a preparación dos porteiros e Aarón Sánchez, excoordinador de Casás, da un paso adiante na súa carreira ao ser o segundo e man dereita de Alberto López. Completa este cadro técnico o fisioterapeuta Alberto.

Na Primeira, o Pol segue movendo ficha da boa. O central Álex González, ex do Monterroso e Polvorín, xogará finalmente no Manuel Luna e non en Portomarín. Ademais Mourelos repesca a un vello coñecido, no que confía plenamente. Non é outro que exxogador do Antas José Costa.  Nesa mesma categoría, o Monterroso pechou dúas renovacións importantes: o defensa ‘Guaje Iago’ e o extremo Crespo.

Por último, chégannos novas por partida dobre desde Chantada. O filial do Sangoñedo renova a Jordi, Kevin, Luis, Cristian e Diego. O cadro feminino fai o propio con Noela, Nati, Tania e Marian.

Diario dun mercado. Episodio 219

Luns, primeira hora da mañá e isto xa está que arde. É o que ten deixar un día sen publicar este Diario dun mercado. Así que, comezamos!

O Lemos de Alberto López colle forma e faino con dúas novas incorporacións. O defensa Borja Castro e o dianteiro Mauro, vellos coñecidos do preparador lugués, serán xogadores do Lemos. Ambos contan con pasado na Sarriana. Nesa mesma categoría, o Foz confirmou a fichaxe do mediocentro do Xove Lago Alberto. Ademais renovaron a Iván Croa e ao dianteiro Xenxo.

E na Sarriana continuará Ruchi unha temporada máis. Pablo Louzao fará o mesmo no Viveiro. Por último, na Preferente, Aitor Moreda estará ás ordes de Rafa Casanova nas Pontes. O ex do Villalbés, que apuntaba ao Foz, marcha á provincia da Coruña.

No Castro renovaron os xogadores Pablo, Borja, Quiñones, Champi, Diego e Asier. Regresa Iago desde a base do Rácing Villalbés. E no Lourenzá mantense o previsto o verán pasado. Ramallal levará os mandos da nave laurentina, na que segue o bloque ao completo máis o meta Clemente. Porteiro formado na base vilalbesa.

Para rematar, un novo apunte de fútbol feminino. Lucía Míguez e Uxía Díaz vestirán o rosa do Carballedo. No cadro masculino, Brais fará as delicias do Catro Ventos.

Diario dun mercado. Episodio 217

Pasou pouco máis de medio día e aquí estamos de volta. Comezamos pola Preferente, onde onte coñecemos a renovación de Javi Carnero coa Sarriana. Así como a fichaxe de Santi Vázquez pola Residencia. O centrocampista chega desde o Ribadeo. E outro que renova é o porteiro Alonso no Foz. Un Foz no que seguirá unha das grandes incógnitas deste verán: Diego Chao. O extremo, unha das figuras máis notables da última Preferente, xa se despediu do Burela para continuar un ano máis de branquivermello.

Un Burela no que a rei morto, rei posto. Os de Luchi mantéñense moi activos no mercado. Veñen de incorporar ao prometedor Xoel Eijo. O centrocampista mariñán vén de conquerir o ascenso de categoría coa SD Compostela xuvenil. Sen movernos da Primeira, Fran Veiga non adestrará ao Pastoricense esta temporada por motivos persoais.

Por último, un apunte dun dos nosos na Terceira División. Alberto Suárez renova no Choco. Xogará a súa sétima tempada no conxunto de Redondela. E na Segunda Galicia, Alex continuará unha campaña máis como o gardián da meta do Becerreá.

Diario dun mercado. Episodio 214

Queríades un martes movido! Pois aquí o tedes. Velaquí unha nova edición do Diario dun mercado para combatir o mal tempo deste xullo atípico.

A Preferente está que arde. Onte coñecimos as baixas dun Santaballés que aposta pola continuidade do seu bloque. David Otero, Ivi, Jorge Pereira, Castrín e Roi non estarán ás ordes de Juan Rodríguez a vindeira temporada. Pereira regresa ao Outeiro de Rei e os dous últimos seguirán baixo a tutela de Dani Moirón. O novo preparador do Ribadeo segue repescando vellos coñecidos. Os dous últimos, os centrocampistas Castrín e Roi, daranlle un salto de calidade aos do Pepe Barrera.

Sen movernos desta categoría, a Residencia asegurou a continuidade do home revelación da última temporada. Dani Renda non volverá a Outeiro e portará de novo o dez branquiazul.

Xa na Primeira, turno para as renovacións. Chufi e Joel continúan en Castro unha temporada máis. Mesma situación que acontece en Monterroso co xuvenil Adrián Buján e o capitán do filial Balbino. Tamén segue Porto, un dos referentes da zaga da Ulloa e o lateral e capitán Diego Melchor.

Sen viaxar moito, chegamos a Chantada onde o Atlético aposta pola continuidade nun cadro de xogadores no que faltará o extremo Samu xemelgo. Por íltimo, Jairo López cumprirá un curso máis no Burela. O xove xogador chegara no mercado de inverno da tempada suspendida polo COVID, dende o Viveiro.

Na Terceira, o Carballedo é o gran protagonista do mercado. Renova ao capitán David Guerra, a Tony Blanco, Even, Darío, Efrén, Adrián Lobelle e o porteiro Roberto Osorio. No equipo feminino a meta Laly acompañará ás capitás María Varela, Alba Lobelle e Noelia Mazaira. Todas elas seguirán ás ordes de Iban Crespo.

Ademais, dous apuntes de Terceira División. No Viveiro renovou o meta Tomi e coñeceuse a non continuidade do central Roi. O xogador, lastrado polas lesións, apunta á Preferente. Ademais, o exxogador do Polvorín Chiqui (que chegou a debutar co Lugo) ficha no Coruxo. Esta temporada estivo cedido polo club lucense no Marino de Luanco.

Carlos Raposo: “Se Dani Galán necesita unha man, aí estaremos”

O brazalete da Residencia busca herdeiro despois do adeus confirmado do gran capitán. Carlos Raposo Gómez (15-02-1987, Lugo) pon fin a unha extensa traxectoria no noso fútbol. A máis de media vida no conxunto da Cheda, no que acumulaba xa vinte e cinco anos. O seu corazón foi sempre branquiazul e a súa camisola tamén, a excepción de dous anos na base do Club Deportivo Lugo e un no Valadouro no seu primeiro ano sénior. Raposo deixa un baleiro máis que notable, tanto no verde coma no vestiario.

Futbolinlugo: Boas Carlos! Xa pasaron uns días. Está asumido o de non volver patear a pelotiña?

Carlos Raposo: Non era unha decisión complicada, había que tomarla. Hai outras prioridades e había que decantarse pola familia. Toca asumilo, foi complicado e difícil pero xa levo plantexando isto varios anos. Esta temporada foi especial e curta e decidín botar o último ano, axudar ao grupo. Está asumido relativamente.

A Residencia é unha familia, un vestiario que non está roto

Fil: Falabas desta temporada especial. Foi a máis difícil de todas as que levas xogado?

CR: Si, quizais foi a máis difícil. Pola situación dos adestramentos ao principio, non sabes como vai ser a temporada. Non só dependías do fútbol, tamén de temas sanitarios. estaba todo no aire. División dos grupos, liga curta… Todo novo.

Fil: No entanto, este ano non xogache moito…

CR: Non, foi un ano complicado. Eu necesito ese mes de adaptación física e demais que este ano non houbo. E xusto cando te empezas a encontrar mellor acaba todo…

Tiña as ganas e a ilusión, que era o importante. Sen iso, complícase todo

Fil: Co paso das temporadas vimos o teu cambio físico. Eres un Aduriz, dos que melloras cos anos?

CR: Si, a base de traballar e sacrificarse. Adestrar e sacrificio a nivel de alimentación. Manteste un pouco para poder competir. Tiña as ganas e ilusión, que era o importante. Sen esa ilusión de competir, complícase todo. Por sorte, veñen rapaces novos. Contaxian a un de ilusión e queres estar á altura.

Fil: O equipo quedou sen referentes como Dani Galán ou Carlos Raposo. Está o relevo garantizado?

CR: Si, sen dúbida. Hai rapaces novos que veñen pisando forte. Ademais teñen esa ilusión e ese compromiso para adestrar e xogar. Asúmeno ao 100%. Son un grupo unido e iso é primordial no fútbol. Así pódense facer grandes cousas.

Xogar con meu irmán foi unha das mellores cousas que me pasaron

Fil: Como é iso de xogar cun irmán?

CR: Iso é ilusionante, unha das mellores cousas que me pasaron. Sempre quixen xogar con el (Javi Raposo) no mesmo equipo. Disfruteino nos últimos anos, tócalle tomar agora ese relevo. Vaino facer con creces e sobrepasalo. E bo futbolista e a nivel de vestiario. O proxecto seguirá adiante.

Fil:  Que ten a Residencia distinto ao resto dos equipos

CR: A unión, o grupo. Un vestiario que non está roto. Vinte ou vinte e cinco xogadores tirando para o mesmo lado e unha directiva que confía no grupo. Somos unha familia. Non hai división no vestiario nin conflitos entre compañeiros. O persoal e o grupal son o primordial no fútbol. Ao final o fútbol é un deporte colectivo.

O persoal e o grupal son o primordial no fútbol

Fil: Eres dos que pensa que o nivel baixou cos anos?

CR: A nivel competitivo penso que si. Non sei se inflúen temas económicos nin entendo ben o porqué. A miña primeira temporada en Preferente, no Valadouro, vías equipos que en dous anos chegaban a Segunda B. Non sei se se gañou agora en nivel físico. Algo si que decaeu desde o meu punto de vista. A Preferente daquelas era moito máis dura que a de agora.

A Preferente de antes era moito máis dura que a de agora

Fil:  Por onde pasa o futuro de Carlos? Verémoste preto de Dani Galán no banco?

CR: Desconectar de todo é complicado. Irei polo campo, ver adestramentos. E se en calquera momento Dani Galán necesita unha man, aí estaremos. Seguramente sexa o delegado do equipo este ano. Intentarei axudar dentro do posible.

Temos que manter a ilusión, hai que xogar unha fase de ascenso a Terceira

Fil:  O último desexo de Carlos?

CR: Varios. O mellor para o grupo e que manteñan a ilusión. Hai que xogar unha promoción de ascenso a Terceira. Quería desexarlle toda a sorte para este novo reto a Dani Galán e aos compañeiros. Agardo que meu irmán poida ter esa continuidade que un futbolista necesita e que non puido ter, debido as lesións, xa que é un xogador moi importante para nós!

EN CURTO

Un campo: A Cheda.

Un compañeiro: O grupo.

Un adestrador: Álvaro Meilán, ademais fomos compañeiros.

O mellor momento: As temporadas que loitamos por ascensos.

O peor momento: Os descensos e as lesións de ligamentos.

Diario dun mercado. Episodio 208

Foi un luns moi animado, que quizais presaxie o que pode significar esta semana e a próxima no que a termos de mercado se refire. Movementos varios en multitude de categorías, máis alá de todo o que se está cocendo no noso fútbol. Que non é pouco!

Comezamos pola recén creada Segunda RFEF, onde coincidirán dous lucenses. Onte sabíase da fichaxe do ex CD Lugo Iago Díaz polo histórico Real Avilés. E tamén toca informar da renovación de Ross co recén ascendido Arousa. Será a segunda temporada do xogador lucense no cadro de Vilagarcía. Ross foi un dos indiscutibles ao longo da pasada campaña ás ordes de Rafa Sáez.

Unha categoría máis abaixo, o Viveiro presentou a Diego Muiña. O contrastado central chega a Cantarrana despois de oito temporadas a gran nivel no Racing Villalbés. Ademais, adiantamos onte a próxima incorporación de Brais Prieto. O medio do Valadouro regresa á Mariña desde o Arzúa e a súa fichaxe será oficial en horas ou días.

Sen movernos da Terceira, imos ver moitas caras coñecidas polo Manuel Candocia. Tal e como adiantan dende MuchaCalidad, Santi Gegunde xogará no Somozas logo da súa etapa no Racing Villalbés, equipo no que tamén causa baixa o gato do Vicedo. O meta Javi Pita pon fin á súa etapa na Magdalena.

Volvendo ao Somozas, tamén incorpora ao vilalbés Kiko. O central xogou a última temporada no Guadalajara na Terceira División manchega. E tamén chega ao cadro de Ferrolterra Asier Santalla procedente do Polvorín.

No Somozas coincidirán con Aldán Naval. O futbolista viveirense ten un ano máis de contrato logo da súa estrea como sénior. A súa presenza nos partidos foi de máis a menos a pasada campaña.

Xa na Preferente, o novo Ribadeo de Dani Moirón vai collendo forma. O Pepe Barrera ten novo killer. Regresa Adrián García dende Tapia. Canteirán e exxogador do Polvorín, entre outros. Gol garantizado. Pero para que cheguen os tantos fan falta mediocentros. E aí aparece o ex da Pontenova Charly, que tamén recala en Ribadeo desde o Tapia asturiano.

Na Primeira, o Folgueiro de Anxo terá un cadro de xogadores de 23-24 futbolistas. Incorporan varios xogadores procedentes do Viveiro B como son os casos do defensa Álvaro, o central Sergi, o mediocentro Xavi e o lateral zurdo Pablo Chao (irmán de Diego Chao). Tamén volve Mario Gómez así como Marcos ‘Paguato’.

Por último, na Segunda o potente Rivera seguirá unha campaña máis nos Medos. Renova no Brollón.

Diario dun mercado. Episodio 205

Empeza a moverse a bo ritmo o mercado. Especialmente nas categorías superiores. Comezamos cunha nova edición deste imprescindible do verán.

Na Terceira División, o Rácing Villalbés anunciou dúas renovacións nas últimas horas. O talentoso Ángel e o lateral zurdo David Buyo seguirán ás ordes de Simón Lamas. En próximas datas, confirmarase a fichaxe do dianteiro Adrián Otero polo club chairego. Atacante xove e prometedor.

O punta do Paiosaco chegará á Magdalena como adiantou o compañeiro Rubén García na súa conta de Twitter. Aínda que moitos se olviden das boas prácticas, nesta casa non queremos perder o manual xornalístico e citaremos sempre a quen consegue unha información.

Na capital, Nico, Jesús e Christian renovan co Polvorín. Tres homes importantes para o novo proxecto de Álex Ortiz. E un apunte lucense máis no club albivermello. Ruben Arce, antigo adestrador de porteiros de base e filial, regresa ao Lugo para facer esta mesma tarefa no primeiro equipo.

Volvemos á Terceira despois desta pequena paréntese. Un lucense exiliado ten novo equipo. Iñaki, que hai uns días anunciaba o seu adeus á Gimnástica de Torrelavega, ficha pola U.D Escobedo. Será a sexta camisola dun equipo cántabro que vista. Logo de xogar xa no Tropezón, Santillana, Rinconeda, Barquereño e Gimnástica de Torrelavega. No conxunto de Camargo coincidirá con Laro Setién, o fillo do adestrador Quique Setién.

Na Preferente, Diego Simón cambiará a Residencia polo fútbol sala. E no Foz teñen novo técnico. Bebo, o antigo preparador físico do Viveiro, regresa ao Martínez Otero para dirixir aos branquivermellos tralo adeus de Javi Chinchón. Ademais, segundo adianta El Progreso, Rafa Casanova despexou as dúbidas e cumprirá unha temporada máis no Ribadeo.

Unha categoría máis abaixo, Alberto Pacio recalará en Outeiro de Rei dende Friol. Ocupando así a vacante que deixa Dieguiño, que marcha estudar fóra de Galicia. Na Segunda, o Brollón segue a ser o conxunto máis activo no mercado. Renovan Bertín, Hugo, Castro, Messi, Dani, César e Javi Lamús. Incorporan ao defensa Pablo Tourón, procedente do Lemos B.

No Río Sil mantéñense as fichaxes paradas pola COVID: Luis (procedente do veciño Sober) máis Pablo (regresa a Carqueixa despois de xogar no Brollon). Ademais o conxunto adestrado por Juan Diéguez suma a filas a Lucas (procedente dos xuvenís do Monforte).

Un só gol deixa á Sarriana sen festa

 

Un triste e solitario gol deixou á Sarriana sen ascenso. Os de Jaime Paz fixeron os deberes ante o campión, con remontada incluída. Porén o triunfo do Sofán ante o Boiro por máis dun tanto (2-0) propiciou este triste desenlace. Os de Carballo xogarán na próxima Terceira RFEF.

A tarde revirouse á media hora de comenzar. Omar fallaba unha boa oportunidade e acto seguido, Nando pescaba en río revolto. Un compañeiro seu, en fóra de xogo, non participaba na xogada. O linier levantou a bandeirola e a defensa da Sarriana parou en seco. Nando, o máis listo da clase, seguiu ao estar habilitado e bateu a Javi Liz.

Tocaba remontar. Os de Jaime Paz reduciron o número de imprecisións e empataron nada máis iniciarse a reanudación. Diego Rey sacaba tallada dunha falta botada por Gerardo.

Sen tempo a dixerir o gol, un remate de Diego Núñez poñía en vantaxe aos sarriáns. Unha diferenza que non se incrementou máis. Os visitantes tentárono pero o ascenso foi parar a terras de Carballo.

No outro choque desta derradeira data, Edu Rodríguez viviu unha amarga despedida na Pinguela. Nova derrota dos monfortinos nesta fase ante un Atlético Coruña Montañeros que só se xogaba os tres puntos. Dous goles dos coruñeses no cuarto de hora final rubricaron o triste adeus de Edu despois de catro anos á fronte do histórico Lemos.

Resultados da xornada:

Lemos-Atlético Coruña Montañeros (0-2).

Noia-Sarriana (1-1).

O anecdotario: “Así naceu o correcamiños”, por Josiño

Vou contar como se certificou o alcume de ‘Correcamiños’. Foi na fase de ascenso xuvenil ante o Olímpico de Rutis. Eu xogaba na Milagrosa e iamos perdendo.

Nun saque dende o curruncho en contra, peinouna Tejeda para despexar. Collina no borde da área e comecei a correr todo o campo. Funme a tres ou catro xogadores e planteime na área rival. Empuxáronme contra o aspersor, ao cal tiven que driblar. Chegando antes que o defensa central, iso si! E dinlle o balón ao segundo pau a Fariñas. Aí fixéronlle penalti. E o resto xa é historia. Luis Díaz non fallou desde os once metros.

A ‘coña’ da xogada é que tiven que driblar o aspersor que hai en Frigsa. Se algo tiña daquela era velocidade e finta. O único que tiña, que non é pouco! E desde a grada comezaron a berrar “Correcamiños” cada vez que collía o balón e a facer o famoso “mec, mec” desta histórica personaxe. Así naceu este alcume que acabou en forma de tatuaxe na miña perna hai uns anos.

José Ángel ‘Josiño’ Núñez López.José Angelín, a finta e o sprint’. Antigo xogador da Milagrosa e o Muimenta

A Sarriana salva o ‘match-ball’ polo ascenso

Non era un día calquera na Ribela. A Sarriana xogaba unha auténtica final polo ascenso e había novo inquilino no banco. Jaime Paz deixou claras as súas intencións dende o inicio pero o encontro púxose revirado ao cuarto de hora. Blanco adiantou ao Boiro nun balón parado. O sorpresivo plan defensivo dos visitantes veuse abaixo ao comezo da reanudación. Penalti por mans e expulsión, co engadido do empate de Gerardo desde os once metros.

A Sarriana mandaba no xogo pero pasada a hora de partido, Keko era expulsado por doble amarela. E Álex Pérez marchaba lesionado. Jaime Paz apostou forte e deixou tres defensas. E meteu a Arón como acompañante de Omar. Os locais chegaron moito e ben. E Luis Díaz fixo o gol da esperanza no minuto 89 para deixar á Sarriana a hora e media dun posible ascenso. Boiro, Sofán e os nosos para unha soa praza.

O que non se xogaba máis que os tres puntos era o Lemos, que sumou unha nova derrota. Os de Edu Rodríguez, que estivo no banco, cederon ante o maior ímpeto do Sofán. Os coruñeses marcaron un gol en cada tempo. Ambos obra de Vázquez.

Por último, o Santaballés despediu a temporada cunha clara derrota no feudo do Victoria. Os branquinegros serán o equipo que xogue a final pola praza da próxima Copa do Rei. O partido resolveuse ao comezo da segunda metade, con dous goles moi seguidos que se engadiron aos dous conqueridos na primeira metade. Dani Moirón pechou a súa etapa no banco chairego a domicilio e da maneira menos desexada, perdendo.

Resultados da xornada:

Lemos-Sofán (0-2).

Sarriana-Boiro (2-1).

Victoria-Santaballés (4-0)

 

Diario dun mercado. Episodio 201

Edu Rodríguez

Comenza de novo o baile. Prepáranse xa que se veñen grandes movementos, quizais moitos máis dos esperados despois dos do pasado verán. Hoxe teñen especial protagonismo os adestradores, que adoitan ser sempre as primeiras pezas a mover.

A nova Preferente exprés fixo unha auténtica desfeita nos bancos. En mínimo a metade deles hai remuda. Como xa adiantamos no seu día Edu Rodríguez non seguirá no Lemos e o seu nome empeza a soar por terras ourensanas. Tampouco continuará en Santaballa Dani Moirón. O preparador pon fin a un exitoso ciclo na Liga e veremos onde está o seu futuro. No entanto, a principal novidade saltaba onte na Ribela. O club sarrián fixo un cambio de timón e Charly puxo fin á súa etapa á fronte da Sarriana. O novo encargado do primeiro equipo, ao que lle quedan dúas xornadas de competición, non é outro que Jaime Paz. O técnico regresa á provincia despois do seu paso pola base do Lugo campañas atrás.

Dani Moirón

O que tampouco adestrará onde estaba previsto é Adrián Vázquez Barrio. O monterrosino renuncia a unha nova época no Sangoñedo. O Chantada terá que buscar técnico despois de que Adrián declinase o banco por motivos laborais. O técnico quedará en Lugo, onde coordinará a base do Sagrado Corazón. E falando de base, o noso Diego Díaz pechou o seu ciclo co Becerreá xuvenil. Dous anos intensos nos que conqueriu un ascenso de categoría.

O último apuntamento deste Diario ten que ver cun dos nosos lucenses emigrados. Un dos destacados da última Terceira Galega, Víctor Eimil, seguirá defendendo as cores do Arenteiro na Segunda RFEF.

O Lemos e o Santaballés espertan do seu soño

O Lemos apagou o lume do ascenso no feudo dun dos grandes favoritos. Os de Edu Rodríguez foron goleados polo Noia nun encontro no que apenas xeraron perigo e só tiraron unha vez a porta. Dous goles case consecutivos preto do ecuador da primeira metade, sentenciaron aos monfortinos. Na reanudación, tiveron o hándicap engadido da expulsión de Varela. E así chegaron un par de tantos máis no tramo final.

Tampouco foi quen de gañar a Sarriana na Ribela. O empate sen goles ante o Sofán propicia que o encontro ante o Boiro da vindeira semana (tamén na casa) sexa unha auténtica final a vida ou morte para os sarriáns. O cadro lucense tivo as mellores ocasións nun encontro típico de fase: igualado, con pouco ritmo e continuas interrupcións. Keko e Diego Núñez dispuxeron das oportunidades máis claras pero a pelotiña non quixo entrar. E iso puido ser o detonante do adeus de Charly ao banco da Ribela. O club busca un novo impulso de cara ás dúas últimas xornadas da temporada.

E no triangular polo acceso á Copa do Rei, o Santaballés quedou sen opcións ás primeiras de cambio. O fútbol foi cruel cos de Dani Moirón. Os guerreiros da Liga adiantáronse por dúas veces no marcador, cos goles e Palomo e Julio Camba. E chegaron aos compases finales co encontro encarrilado. No entanto, dous tantos do Dubra nos minutos 86 e 87 destrozaron aos branquiazuis. Os chairegos serán xuíz e parte na última xornada. Iso si, sen opcións propias.

Resultados da xornada:

Noia-Lemos (4-0).

Sarriana-Sofán (0-0).

Santaballés-Dubra (2-3)

O anecdotario: “O dedo tolo”, por Alberto Pacio

Era eu xuvenil de segundo ano na Residencia. Estabamos adestrando os porteiros. Jorge, xuvenil de terceiro ano, máis eu.

Nun momento determinado, nunha parada máis a facer, un dos meus dedos debeuse quedar enganchado co chan. E saiuse do sitio o maimiño. Daquelas, Jorge estudaba enfermería. Así que fomos ao vestiario, subiume o dedo, medio curoume e seguimos adestrando.

Alberto, defendendo as cores da SD Becerreá

Ao día seguinte tiña o dedo superinflamado, cunha pelota criminal. Pensei se tería algo roto ou non. Aínda que cría que simplemente era un esguince. O dedo soldoume, pero sigo téndoo deformado a día de hoxe cunha bola nel. Iso si, non me doe nin nada.

Xa pasado un tempo, no primeiro ano en Riotorto volveuse saír o óso do sitio nun partido (non recordo cal). Quedeime pillado. Cada vez que encollía os dedos, o óso saíaseme. E cando estiraba a man poñíase ben. Chamei ao árbitro, expliqueille, saquei as luvas e dobreille o dedo para ensinarlle a película. Arriba e abaixo, estirado e dobrado. Veu o adestrador, que era Kubala, e díxenlle que non pasaba nada. Estireillo e outra vez ao sitio.

Queríanme cambiar pero non deixei. Puxen a luva e pedinlles que me vendasen o dedo maimiño ao do lado. Co esparadrapo, que deran unhas cantas voltas para non dobrar o dedo e seguir xogando. Rematei o partido e levoume meu pai, que viñera ver o encontro, ao hospital.

No Hospital da Virxe dos Ollos Grandes fixéronme radiografías e demais. O dedo soldara mal dende que era xuvenil. E o maimiño quedou así e así segue.

Alberto Pacio Prado. Porteiro do Friol, un arqueiro de confianza

Fotografía: SD Becerreá

Pólvora mollada no inicio da pelexa polo ascenso

A primeira das xornadas do grupo de ascenso non será especialmente recordada por terras lucenses. Cero goles e dúas derrotas foron o triste botín colleitado polos nosos representantes.

A tarde comezou revirada co revés da Sarrina na Grela. Un solitario gol de Mauro nos primeiros minutos da reanudación deulle os tres puntos ao Montañeros. Un saque dende o curruncho mal defendido que lle saiu caro aos de Charly. A Sarriana desperdiciou unha vaselina e un golpeo ao longueiro de Diego Rey nun encontro pechado e con escasas oportunidades.

Non marcharon mellor as cousas por Barraña. Ao primeiro minuto de xogo, o Lemos xa perdía por 1-0 co gol en propia puerta de Manuel. O segundo mazazo, xusto antes do descanso. Marcos Piñeiro deixaba o encontro a medio sentenciar. Os de Edu Rodríguez volvían conceder en exceso e a perdonar en ataque. Especialmente nunha segunda metade, na que dispuxeron de varias ocasións para tan sequera facer o tanto da honra.

E xa por terras lucenses, o Foz impúxose no derbi mariñán aprazado da xornada 9.  Un dobrete de David Ben, cun gol seu en cada unha das partes, otorgoulle o segundo triunfo da tempada a un Foz en clara liña ascendente. Os de Javi Chinchón sobrepuxéronse ao bo inicio local e venceron con claridade a un Ribadeo que tivo que facer catro cambios ao descanso. As lesións de Criss e os irmáns Santi e Coki obrigáronlle a elo. A última delas semella especialmente preocupante. O movemento realizado polo seu xeonllo fai presaxiar o peor.

Por último, Dubra e Victoria empataron a dous goles no primeiro dos encontros da fase polo posto na próxima Copa do Rei. O Santaballés descansou nesta data

O anecdotario: “Unha fichaxe multimedia”, por Jesu

Ano 2018. Os Javi, Diego, Jhonny, Javi, Diego, Pablo, Palleiro e eu… pois tiñamos a intención de que Luis, un antigo compañeiro que deixara o fútbol polo ciclismo, volvese ao Becerreá.

Intentamos convencelo do seu regreso de distintas formas. Falamos cada un de nós por separado. Non había resultados. Subimos o nivel. Creamos un vídeo indicando as numerosas cualidades que tiña para xogar no Becerreá e os motivos polos que debía xogar con nós.

Despois de realizar o vídeo, creamos un grupo de Whatsapp que levaba o seguinte nome: ‘Campaña Fichaje Estrella’. Metemos a Luis nel e pasamos o vídeo. Viuno e convecémolo para que fichase.

O mellor de todo é que o fútbol quedou nun plano secundario. Ese grupo segue estando vixente e falamos nel de todo continuamente. Grazas a esa fichaxe, gañamos un xogador e un grupo moi activo.

Jesús J. Rodríguez Cedrón. Embaixador de Becerreá na provincia, defensa con clase

Fotografías: SD Becerreá

Un carrusel de emocións leva ao Lemos á pelexa polo ascenso

Comezaba a tarde cunha calor abafante en tres puntos tan distantes como unidos por un día. A Residencia defendía a súa segunda posición ante un Lemos que non quería dar o seu brazo a torcer tan facilmente. Así como un Santaballés, repleto de ilusión, agardando pola carambola da década.

A xogada a tres bandas comezou a saír cun sorpresivo tanto na Cheda, aos dez minutos de xogo. Na primeira aproximación do Ribadeo, Jairo facía un gol de nove puro. Lategazo a bote pronto coa perna mala e alarmas acendidas na capital lucense.

Achegábanse os encontros ao ecuador da primeira metade. O Lemos seguía sen facer os deberes e ao Santaballés racháronlle de cheo a folla de cálculo. Xenxo dáballe unha mínima vantaxe a un Foz que mandaba no Martínez Otero. Nese mesmo intre, Diego Simón devolvía algo de tranquilidade ao respectable da cidade das murallas. Gol de falta directa e empate para a Residencia.

Sen chegar aínda á media hora de xogo, as augas encauzábanse pola Cheda. Pase filtrado ao corazón da área. E Dani Renda, cun sutil toque, firmando o seu enésimo tanto da temporada. A Residencia que conservaba o seu posto de grupo de ascenso ao descanso. Incluso co tanto de Xairo para os mariñáns ao bordo do tempo de lecer. O Ribadeo igualaba de novo nun balón solto na área. O Lemos non atopaba o seu gol na Ribela e os de Dani Moirón poñíanse un exercicio extra para a segunda metade.

Máis ben, dúas tarefas extra. Xa que xusto á volta de vestiarios, Canario marcaba desde os once metros. Detalle de superclase de Diego Chao, ao deixarlle tirar a pena máxima ao capitán. Gol desde os once metros con adicatoria especial (que se pode ver no vídeo). A un ceo no que xa descansa o querido pai do carismático mediocentro focego. A emotividade do réquiem deu paso ao son máis estridente. Heavy metal na Ribela. Diego Torres, á batería, subía os decibelios da xornada e colocaba ao Lemos en zona de grupo de ascenso tanto tempo despois.

A noticia chegou á Cheda, onde os de Álvaro Meilán empezaron a ver a pantasma da Copa do Rei. Unha pantasma que se vislumbraba como o mellor dos soños no Martínez Otero. Miguel recurtaba as diferenzas para o Santaballés.

E así nos plantamos na derradeira media hora do ‘superdomingo’. Cun cóctel explosivo de emocións ao longo e ancho da provincia. Os nervos atemorizaban á Residencia, que non xeraba o perigo necesario para regresar á zona noble da táboa. O sufrimento e a fe inundaban o feudo sarrián. E a ledicia máis fermosa e sincera fabricouse in extremis en Foz.

Cun Santaballés que empatou a menos de cinco minutos para o final. E que puxo a guinda co éxtase que produce unha remontada no desconto, cun tanto en propia porta do rival. Un desenlace de película para un domingo histórico. Un día no que Santaballa marchou de Copas. E o Lemos de festa rachada. Non sabemos quen pagou. Só que a peor das peaxes foi para a Residencia, que empezou téndoo todo e durmiu sen nada.

O anecdotario: “Unha serie de catastróficas desditas”, por Rafa Casanova

Ano 2009. Era xogador do Ciudad de Santiago. E viaxabamos a Barakaldo. Unha fin de semana na que nos pasou de todo, na que non puideron pasar máis cousas…

Nós tiñamos o costume de viaxar os venres á noite despois de cear nun hotel en Santiago. Como dicía, tocábanos visitar o campo do Barakaldo. Unha saída que se complicaba máis coa previsión de temporal de Meteogalicia. No telexornal avisaban de que só se fixesen as viaxes imprescindibles esa noite. Que viña un temporal moi forte e que a xente se quedase nas casas.

Un once do Ciudad de Santiago con Rafa Casanova (abaixo, segundo pola esquerda)

Falamos co club a ver se se podía retrasar a viaxe para saír o sábado pola mañá, con condicións mellores. Dixeron que nada, que xa estaba todo programado, que sempre se facía así. E así ía ser.

O noso conductor sempre era o mesmo. Pisáballe ao tolo, unha auténtica animalada. E nós pensando: “… con este vendaval imos ir con el para alá?” Indo para alá xa atopamos as primeiras árbores caídas, vimos a tráfico, bombeiros quitando árbores. Pois, aínda así, chegamos a Burgos antes de tempo. Aínda non estaba aberta a cafetería á que tiñamos que ir.

Almorzamos e adestramos unha horiña para soltar as pernas en Bilbao, nun campo artificial dun equipo de Primeira Rexional. Abrimos a porta do autobús e aí déronse conta de que non meteran material algún. Daquelas o adestrador era Luisito. E dixo que adestrar había que adestrar de calquera forma, como fose. No campo aquel había un encargado do campo que dixo que tiña roupa moi vella.

Recordo sacar fotos debido ás pintas tremendas que tiñamos algúns. Parecíamos de todo menos futbolistas. Xente con gabardinas para adestrar, pantalóns que parecían calzoncillos… A Luisito o cachondeo importoulle pouco. Había que adestrar si ou si, con aquela imaxe lamentable e esa indumentaria de todo tipo menos de futbolista.

O día do ascenso a Segunda División B do Ciudad de Santiago

Aínda así, tiveron que chamar a un taxi para que trouxese a roupa desde Santiago. Trouxéronnola. Aí pasaran as risas pero xa no hotel, o central Pablo López, que foi adestrador de As Pontes e agora un bo ollador e comentarista (non sei se anda agora por África), acababa de ter un fillo e xusto caera da mesa. Un pequeno de dous meses cun golpe na cabeza… Un susto tremendo. A muller estaba na Coruña soa e el marchou de volta no taxi da roupa.

Quedamos cun home menos, un que soía actuar de inicio. A cousa estaba indo complicada. Ao día seguinte empezamos a xogar, iamos gañando 0-1. No descanso volveron os problemas. Na charla de Luisito no vestiario, un ventanal moi grande veuse cara abaixo co aire que facía. Dobrouse cara abaixo e volveu para arriba sen saber como. Incrible pero certo. Salvámonos todos.

Pensabamos que iamos a gañar a pesares de todo o que estaba pasando. Pero non. Minuto 90 e metimos un gol en propia porta. E no 94 fixeron o segundo. Mala cesión ata o porteiro e o balón quedou nunha charca. Gol e xusto despois pitou o colexiado o final. Unha viaxe lamentable e todos queréndonos ir ao momento para a casa, non podían pasarnos máis cousas.

Non rematou todo aí. De volta á casa, por Ponferrada máis ou menos, convivimos cunha nevada criminal. Parounos Tráfico e tivemos que apartar en Vega de Valcarce ás 4 da mañá. Despois marcharon os de Tráfico e o busero, que era un pouco tolo, dixo: “imos detrás das quitaneves”. Logo púxose a adiantar a todas as quitaneves e chegamos nun ‘plisplás’. O bo de todo esto é que non foi nada a máis. O pequeno estaba ben e nós quedamos coa derrota, que foi o peor nunha fin de semana que pasou todo o que podía pasar e moito máis.

Rafa Casanova Peteiro. De Friol e case de Ribadeo. Adestrador, presidente e xogador. Historia viva do fútbol lucense 

O Partido Fisioterapia Ronda . . . Todos miran de reollo cara A Cheda

Póñanlle pila aos seus vellos transistores e prepáranse para unha xornada de infarto. A derradeira cita da Preferente disputarase a tres bandas e de xeito simultáneo. Este domingo ás 18.00 horas chega a batalla definitiva por un posible ascenso. Os protagonistas: Residencia, Lemos e Santaballés.

Palomo

O cadro capitalino depende de si mesmo, xa que conta cun punto de vantaxe sobre os seus perseguidores. Unha vitoria asegúralle o pase á seguinte fase. Ademais, en caso de tropezar conta con varias balas na recámara. O golaverage particular co Lemos teno gañado, así como no caso dun triple empate. No caso particular co Santaballés o golaverage atópase igualado, aínda que os de Álvaro Meilán contan con dous goles máis de diferenza no golaverage xeral.

O terceiro posto, nestes momentos, é do Lemos. Unha praza que daría acceso á loita pola Copa do Rei. Veremos como responde o equipo monfortino despois do anuncio, esta semana, da non continuidade do seu técnico Edu Rodríguez a vindeira temporada. Os da Pinguela atópanse empatados a 14 puntos co Santaballés. Iso si, o golaverage particular é seu. Polo tanto, pola Liga precisan gañar e agardar que pinchen os seus rivais. Difícil pero non imposible.

Todo o mundo mirará, ben de cheo ou de reollo, cara A Cheda. Alí a Residencia recibe a un Ribadeo que adestrou un só día dos últimos dez. Un conxunto que parece o convidado perfecto para unha posible festa. Pero non se enganen. Os de Rafa Casanova non veñen de comparsa á cidade das murallas. Así o asegura un dos seus xogadores revelación, o dianteiro Jairo Campo: Chegamos xustiños polo feito de case non adestrar pero moi motivados. Queremos dar a mellor imaxe posible, non imos ir de paseo. Temos a espiña cravada de que fomos capaces de competir moi ben por momentos a pesares de que este ano saiu todo ao revés. Con malos resultados e os confinamentos”.

Dafonte

No bando contrario, o capitán Chiqui teno claro: “Imos a por ese premio da fase de ascenso, é unha oportunidade histórica. Temos que manter a ilusión, a competitividade e as ganas de facelo o mellor posible. Iso foi o que nos trouxo ata aquí. Estamos todos a unha. Dependemos de nós mesmos pero vai ser difícil. O Ribadeo gustoume moito na ida”.

No caso de que os mariñáns consigan enmudecer ao público da Cheda, as primeiras olladas irán cara A Ribela. Alí o campión Sarriana recibe ao Lemos nun novo clásico da provincia. O meta Javi Liz avisa das intencións dos de Charly, por se alguén se pensa que se poden deixar ir: “O obxectivo é sempre ser serios e competitivos. Queremos pechar ben a primeira fase cunha vitoria. O partido contra o Lemos é sempre de rivalidade e imos darlle unha última alegría aos nosos seguidores antes da segunda fase”.

Un dos motores do conxunto monfortino, Dafonte, sincérase sobre a situación actual do Lemos antes deste trascendental encontro: “Fixemos unha boa semana de adestramentos pero o equipo non se atopa ben. Fíxonos dano o partido da Residencia que nos privou de depender de nós mesmos. O equipo está motivado e toca agardar por acontecementos. Estamos ilusionados coa fase de ascenso pero hai que recoñecer que esta segunda volta non foi moi boa e que é probable que quedemos fóra”.

Diego Chao, co Burela

O Lemos espera un tropezo. E o Santaballés, dous. Ademais dun triunfo ante o Foz. Iso si, na Liga é todo ilusión. Así o describe o extremo Palomo: “Imos sen presión algunha, só ilusión e ganas por xogar o partido. Firmabamos isto a principio de temporada. Temos moito que gañar e pouco que perder. Levamos unha volta sen perder e queremos prolongar a xeira ante os amigos do Foz, que non quererán quedar últimos e o poñerán complicado”.

A cita será no Martínez Otero, onde o Foz pelexará polo segundo triunfo da temporada. Así o certifica o seu home-gol Diego Chao. Melloramos moito nestes meses e buscamos a última vitoria como locais. A afección merece unha alegría por todo o apoio que nos da. Imos facer o noso traballo e a gañar o derradeiro partido dunha Liga que se nos fixo curta“.

Tres escenarios e un mesmo destino. Un domingo de fútbol con maiúsculas. Dos que quedan na retina. Sorte a todos e saúde!