Palabra de… Xabi Piñeiro: «Cámaras que contan historias»

Era un 18 de Outubro do ano 2015. A boa xente de Lugoslavia conseguiu que se me acreditara para cubrir un partido do Lugo e, sen pensalo, collín os aparatos e tireime á piscina. Recordo os nervos, os minutos previos a baixar do coche e pensar en toda a coreografía previa que tiña que facer (conseguir un peto, saber por dónde tiña que entrar, presentarme ante o xefe de prensa…). Reocordo a sensación de estar nun sitio descoñecido. Pese a que o Anxo Carro era casa, probablemente dende o ano 91, no que vivín o meu primeiro partido naquelas gradas de cemento entre fume de farias e pipas. Esa tarde non ía como espectador, ou eso cría.

O primeiro pé no verde desata unha sensación especial. Aí é cando te das conta de que formas parte do xogo, de que eres un máis e de que tes unha oportunidade única de conseguir que o que vai pasar quede reflectido en imaxes. Tes a responsabilidade de contarlle a quen o queira ver, qué se sentía dentro do estadio. Realmente eres espectador, pero de moitas máis cousas das que se pode pensar.

Preséntaste ante os compañeiros que te acollen dende o primeiro momento e danche consellos. Ves traballar a profesionais incribles como Xesús Ponte ou Endie Doarua e asumes que tes moitísimo que aprender. Pero buscas o teu camiño e a túa forma de entender a fotografía de fútbol. Eu decidín, dende o primeiro momento, que quería ver o que naide vía. Descubrín que na grada está a auténtica historia, que o que pasa no campo é só unha consecuencia. Cando todos apuntan ós xogadores, ti busca nas bancadas. Atoparás maxia nas caras, nos xestos, na xente.

Era o meu primeiro partido pegado á liña de cal. Tiña ós meus ídolos a escasos metros e podía velos a través da miña cámara e gardar para o recordo os xestos, as caras, os momentos. Alí estaban iconos coma Toquero ou Manu García, que acaba de marcarlle un gol ó Madrid no minuto 95.

Agora, tres anos despois, deambulo polos campos de España coa cámara na man, perseguindo a paixón que descubrín aquel 18 de Outubro. Dende ir a Riazor para cubrir o partido da Selección Galega recibindo a acreditación con escasas horas de antelación a facer oito horas de coche un domingo para visitar un campo histórico como o Francisco de la Hera de Almendralejo, para facer fotos por puro gusto nun Extremadura – Mirandés de playoff de Segunda “B”. En todos lados hai imaxes e historias que contar, todos teñen o seu encanto e en todos, sempre que nos deixen, seguiremos facendo fotos a pé de campo.

 

Xabi Piñeiro. Fotógrafo do fútbol de verdade.

Luca´s Grill
Moreno´s Pizza
Imagen por defecto
Diego Díaz Martínez

Un enfermo do fútbol lucense. Adestrador Nivel-3 UEFA PRO

Artículos: 861

Un comentario

Deja un comentario

Los datos que proporciones mediante este formulario serán tratados por Futbolinlugo como responsable de esta web. La finalidad de la recogida de estos datos se realiza solamente para responder y moderar los comentarios. Estos datos estarán almacenados en los servidores de PROFESIONAL HOSTING, situados en la Unión Europea (política de privacidad de Profesional Hosting). Puedes ejercer tus derechos de acceso, rectificación, limitación y supresión enviando un correo electrónico a diegopolc8@gmail.com.