Marcos (Iberia C.F.): «Xa se retiraron os fillos dos meus compañeiros de equipo nos comezos»

Hoxe en día xa non se ven moitos casos nos que un xogador comece e remate a súa carreira futbolística no mesmo equipo. Menos aínda que o fagan no equipo do seu pobo. E habería que buscar nas enciclopedias e nos libros de historia para atopar un caso semellante ao de Marcos Rodríguez Rañón.

Marcos ten 46 anos e xoga no Iberia C.F. desde aínda non cumplidos os 16, é decir, 30 anos ininterrumpidos vestindo a camisola azul e branca do equipo de San Miguel de Reinante, pobo que o viu nacer. Un verdadeiro home de clube, agora tamén directivo, curtido en moitas máis de mil batallas e coa ilusión de xogar cada domingo.

Marcos, nun encontro ante o Lourenzá

FUTBOLINLUGO: Como te sintes xogando cada domingo? Os anos pasan, pero segues a ser un indiscutible nas alineacións.

MARCOS: Noto que os anos pasan, pero o adestrar cada semana axúdame a manterme en forma. Os partidos fanse largos e remato con dores por tódolos lados, pero a ilusión e as ganas de xogar palían as cousas negativas.

FIL: É de supoñer que eres o referente do vestiario, a quen lle piden consello os máis novos

M: Si, é lóxico. Xa xoguei cos pais dalgúns rapaces que están este ano no equipo, e incluso, os fillos de xente coa que xoguei xa se retiraron! (risas).  Fíxanse en min e tamén aproveito para ir ensinándolles algunas cousas.

FIL: Ao remate de cada temporada, que é o que te motiva a seguir un ano máis?

M: Pois atópome agusto e é una válvula de escape ao meu traballo diario. Físicamente o meu corpo vaimo permitindo, e o que é máis importante, a miña familia tamén mo permite.

FIL: Por que sempre no Iberia? Seguro que tiveche ofertas doutros equipos en máis dunha ocasión.

M: Si, houbo ofertas. Nunha época cando aínda estaba estudiando estiven a piques de cambiar de aires, pero daquela meu pai freoume e díxome que o máis importante é que rematara a carreira. E a verdade é que lle estou agradecido porque puiden estudiar e cando xa me puxen a traballar xa non atopei motivos para cambiar. Sempre estiven agusto no Iberia e son de aquí, xogo coa xente de sempre, e nunca necesitei nada máis.

 

FIL: Xogache en Preferente, Primeira e Segunda Autonómica. Que temporada lembras máis especialmente?

M: Recordo cariñosamente unha na época de Preferente, éramos todos os xogadores da zona. Na primeira volta estábamos prácticamente descendidos, pero fixemos unha segunda volta espectacular, coa mesma xente, e logramos salvarnos. É a que recordó máis especialmente.

FIL: Logo chegou a época do Iberia dos «galácticos«.

M: Si, foi outra época bonita. Con Corral de presidente chegou xente con moita calidade e quedamos cuartos, xusto detrás dos tres equipos que subiron, Montañeros, SD Compostela e Cidade de Santiago, que os tres remataron xogando en Segunda B. Eses anos había moitísimo nivel na Preferente. É outro dos bos recordos que teño gravados.

FIL: Fora unha época de fichaxes de relumbrón. Chegou a xogar Martín Murado, Diego Louzao, Kiko Rey…

M: Totalmente. Eran xogadores de moito nivel, prácticamente fóra do noso alcance. Pero tamén ten moito mérito os anos que logramos salvarnos en Preferente coa xente da casa.

FIL: Cales son os grandes cambios que notas no fútbol modesto desde que comezache ata agora?

M: Non existe o compromiso que había antes. Os chavales novos teñen moitas outras cousas nas que entreterse. Hoxe están e mañá ao mellor non. Tamén noto que o fútbol non é tan físico, e iso gústame. Inténtase xogar máis o balón que fai anos.

Xusto antes do Iberia -Foz a pasada temporada. Marcos, de pé o quinto pola esquerda

FIL: Nesta temporada o Iberia estaba chamado a loitar polos postos altos da clasificación. A que se pensas que se debe que non o lograse?

M: Non comezamos como agardabamos. Chegou no verán bastante xente nova e nos primeiros partidos non saíron as cousas como tiñamos pensado. Costounos bastante acoplarnos como equipo e agora estamos na metade da tabla, esperamos subir algún posto e non dormirnos para non pasar ningún apuro.

FIL: Retirarse non é unha opción… ou si?

M: (Risas). Ás veces pásase pola cabeza, pero tampouco estou pensando neso a diario. Vou partido a partido, vendo como me atopo e aínda non sei que vou facer a temporada que vén.

EN CURTO…

A mellor temporada: a que che xa che comentei, salvándonos en Preferente nunha segunda volta espectacular.

O mellor adestrador: Non quería decir ningún…pero quédome con Arturo de Foz, que foi o que me fixo debutar.

O mellor xogador co que compartiche vestiario: Houbo moi bos xogadores no Iberia. Qúedome con Borja Prieto, de Vilalba, Rego, que actualmente está no As Pontes, e Diego Louzao que era un pedazo futbolista.

O mellor dianteiro que che tocou defender: Tampouco gardos moitos recordos (risas), non se me ocorre ningún a verdade.

O campo no que máis ilusión che fixo xogar como visitante: En San Lázaro. Xogamos contra o Vista Alegre xusto despois dun Compostela –  Atlético de Madrid e quedáronse dúas mil persoas a vernos.

Luca´s Grill
Moreno´s Pizza
Imagen por defecto
Marcos Fernández

Apaixoado do fútbol, en especial do modesto, que aínda mantén os verdadeiros valores do deporte

Artículos: 498

Deja un comentario

Los datos que proporciones mediante este formulario serán tratados por Futbolinlugo como responsable de esta web. La finalidad de la recogida de estos datos se realiza solamente para responder y moderar los comentarios. Estos datos estarán almacenados en los servidores de PROFESIONAL HOSTING, situados en la Unión Europea (política de privacidad de Profesional Hosting). Puedes ejercer tus derechos de acceso, rectificación, limitación y supresión enviando un correo electrónico a diegopolc8@gmail.com.