Os seus temas xa resoan pola Ribeira Sacra. As súas primeiras decisións dende un banco manteñen vivo un proxecto. Para Álex Varela (10-11-1998, A Barrela – Carballedo) o fútbol e a música son dúas das súas paixóns. Polo de agora comeza a coller experiencia nos dous ámbitos dende a casa. Colgou as botas moi cedo para formarse e centrarse en adestrar. O seu equipo de sempre deulle a oportunidade. Agora é o adestrador da SD Chantada fem e a vindeira temporada, cando a haxa, tamén axudará na SD Chantada B. Cos amigos de toda a vida apareceu o Tiam GZ. Un grupo caracterizado polo seu hip-hop combativo e moito máis que medra aos poucos. Fai unha semana sacaban a canción ‘Sandungueirada’. Un ritmo fresco e tropical para levar este fastidiado verán. Como de momento non podemos ver fútbol, quédanos escoitala música. E mentres agardamos por un tema sobre o balompé, o que facemos é conversar con Álex.

Futbolinlugo: Como valoras este ano atípico?

Álex Varela: Comezamos a temporada bastante mal. Máis tarde empezamos a mellorar en función tamén dos resultados. De feito, o parón colleunos nunha xeira bastante boa. Tivemos partidos na primeira volta que perdemos e despois na segunda gañamos. Como coa Comercial, por exemplo. Creo que podiamos chegar ao noso pico co final da campaña.

Fil: Por onde pasan as liñas a mellorar?

AV: Mellorar sempre se pode mellorar en moitos aspectos. Houbo unha porcentaxe bastante baixa de asistencia aos adestramentos. Refírome a que era relativamente baixa para o que podería ser. Ese é un dos puntos fundamentais. Se a xente falta adestrar, non vas render igual. Hai que tentar elevar esa porcentaxe de asistencia.

«Unha tira da outra. Pouco a pouco vai haber máis»

A SD Chantada fem viviu este curso o seu segundo ano de vida. Foto: Guía Fútbol en Lugo 2019

Fil: Que obxectivo terá o Chantada cando volva á competición?

AV: Debémonos marcar o mesmo. Seguir formando. E adhesionando rapazas ao fútbol. Isto acaba de empezar. Tres anos non son nada. A nosa meta debe de ser a de non perder a función pedagóxica. Obviamente hai que competir, pero sempre con carácter formativo.

Fil: Aínda queda moito traballo que facer nese sentido?

AV: Penso que cada vez menos. Unha tira da outra. Vanse xuntando máis. E van facendo unha piña. Pouco a poco vai haber máis. Nestes últimos días xa se confirmou que rapazas que formaban parte das Escolas Deportivas vanse incorporar ao equipo. É un bo salto para metelas na dinámica.

Fil: Será un hándicap a idade ao non ter unha equipo base?

AV: As máis novas sempre aprenden das máis maiores. Xa que non hai recursos para ter categorías inferiores, o salto vai ter que ser así; a cañón. É un salto grande porque van pasar de fútbol sala a fútbol campo. E van estar con mulleres máis maiores ca elas. Evidentemente teñen que curtirse porque as diferenzas son grandes a nivel motriz, fisiolóxico, futbolístico e vital.

Fil: Os resultados pesan?

AV: Non me considero unha persoa resultadista. O máis importante é o factor pedagóxico e adhesión ao deporte que é o que estamos promovendo. Se se seguen traballando igual de ben como durante estes anos, todo vai medrar. O club está facendo como se debe facer na miña opinión. Contando coa xente da casa, do pobo e que queira xogar. As cousas traballándose dan o seu froito; pasa como nunha horta.

Fil: Apostades por unha liña continuista no equipo, pero sen saber exactamente cando se vai poder xogar. Cales son as sensacións?

AV: Estámonos metendo nun terreo do que non sabemos. Non depende dunhas persoas, nin dunha Federación; depende dun virus que non se ve. Entendo que non se queiran correr riscos. Non somos de Primeira División para que nos anden facendo as probas todos os días. O que si que temos é todo disposto para o que pase. Tes que ter a situación máis amoldada posible.

Fil: Semella que o fútbol feminino comeza a espertar na provincia. É un crecemento demasiado rápido ou está no punto axeitado?

AV: Na comarca de Chantada hai dous equipos que penso que van ir medrando. Pouco a pouco vés que ten máis adeptas. Eu creo que hai xogadoras. A vista está que, tanto o Carballedo coma nós, temos cadros bastante amplios. Penso que cantos máis equipos, mellor vai ser.

«É unha pequena labor social para que todo mellore»

Álex afrontará a segunda tempada dirixindo a SD Chantada Fem. Ademais axudará na SD Chantada B. Foto: Guía Fútbol en Lugo 2019

Fil: Que significa para ti adestrar a SD Chantada fem?

AV: Ten varias vertentes. Unha que me vai na formación. Estudei Ciencias da Actividade Física e do Deporte. A preparación física lévoa eu porque tampouco existe esa figura no equipo. Podo realizar algo do que me gusta e para o cal estudei. Ademais é unha maneira de mellorar, ter experiencia e seguir vencellado o fútbol. Tamén creo que é unha pequena labor social para que todo mellore.

Fil: Ten relación o que se estuda co que se ve a pé de campo no día a día?

AV: Algo de correspondencia ten. Pero ti tes uns contidos que son de base, despois cada un ten que adaptarse dependendo das circunstancias. É un dos principios clave de calquera adestramento. A realidade tense que adaptar á persoa que ti adestres. Hai que ter unha teoría xeral e especificala no que a ti che interese.

«Está ben facer as cousas na casa»

Fil: Saíu o tema do verán do Tiam GZ. Pétao Sandungueirada?

AV: Tivo moi boa acollida. Foi sorprendente. Sempre fas as tuas cábalas, pero desta volta rompeume os esquemas. Estou moi contento. Haberá máis.

Fil: Que foi antes, o fútbol ou a música?

AV: Antes foi o fútbol. Levo catro anos adestrando ou estando nos corpos técnicos e antes xa como xogador. A música veu despois. Pero compaxínanse as dúas perfectamente. O deporte en xeral gústame moito. E non podería pasar a vida sen escoitar música.

Fil: Que supón para ti realizar as túas paixóns na túa contorna?

AV: Está ben facer as cousas na casa. Téñolle moito aprecio a SD Chantada. A calquera equipo deste club. E coa música o que máis me enche e facela cos meus amigos de toda a vida. O tema afectivo en ambos casos ten moita importancia.

Comparte

Sobre o autor Ver todos os posts

Iván Calaza

Iván Calaza

Criado no paraíso da Terra Chá. Fútbol, entre outras moitas cousas. Hai unha vida máis barata, pero iso non é vida nin é nada.

Deixa un Comentario

O teu Email non se publicará. Cubre os campos requeridos*