Redactor - Iván Calaza

Dous lucenses peregrinan cara un soño

Hai equipos que quizais nunca deberán ser carne de Futbolinlugo, pero moitas veces convén dar un paso atrás para poder avanzar de novo con firmeza cara adiante. Un club como a SD Compostela non precisa carta de presentación, logo da súa época gloriosa na Primeira División a finais do século pasado e varias campañas na Segunda División. As dificultades económicas fixérono caer o fútbol máis modesto. Logo de rexurdir de novo dende a Preferente ata a Segunda B, hai dous anos sufriron un novo descenso á Terceira. É dende aí, de onde tenta relanzarse de novo ao escaparate do fútbol estatal despois de finalizar campións na Terceira Galega. E como non, dous lucenses forman parte da peregrinaxe cara un soño na capital de Galicia. Despois do empate a cero na ida ante o Espanyol B, un empate con goles ou un triunfo devolvería este domingo o cadro santiagués á categoría de bronce. Santi Gegunde (16-10-1993, Navia) tentará forzar para ter minutos logo de que unha lesión lle impedise estar no partido de ida; mentras que Diego Rey (27-07-1992, Mieres – Asturias -, aínda que criado na Pobra de San Xiao – Láncara) quere culminar a tempada do mellor xeito posible, despois dun ano complicado a nivel individual lastrado polas lesións. Futbolinlugo estivo con eles en San Lázaro, lugar onde hai máis dun ano nun adestramento, nos descubriron a través de twitter.

FUTBOLINLUGO: Que sensacións tedes na previa do que pode ser o ascenso do Compos?

Santi Gegunde: Moi ilusionados. É o primeiro play off que xogo, por desgraza tiven esta lesión, pero xa estou mellor e penso que vou poder xogar algún minuto. Con gañas de lograr o ascenso sen esperar a máis eliminatorias.

Diego Rey: É a segunda fase que xogo. Igual que ao principio todos lle tiñamos moito medo ao Espanyol B, creo que agora perdimos ese medo; seguimos tendo respecto, pero vexo ao equipo moi convencido. Creo que sacamos un bo resultado en San Lázaro e imos conseguir outro bo aló.

FIL: Xogaches o anterior play off co Levante B, cambia moito facelo cun filial a facelo nesta situación?

DR: Si, sobre todo na maneira de enfocalo. No Levante B tiñamos a obriga de subir porque o Levante estaba en Primeira e telo filial en Terceira, quizais, era unha categoría moi baixa. Nós agora queremos ascender tamén, pero non temos esa obriga que pode ter o Espanyol B.

FIL: Ti tamén cres que non tedes esa presión, Santi?

SG: Os favoritos son eles porque son un filial dun equipo de Primeira e cun orzamento moi superior ao noso. Nós tamén temos moitas gañas, pero sabemos que aínda temos outra oportunidade. O obxectivo do club era xogar play-off e agora todo o que veña será un premio engadido.

FIL: Pesa levar o escudo do Compos nunha fase de ascenso?

SG: O que pesa é todas as gañas que temos os compañeiros. Está claro que é unha cidade grande, o outro día viuse que temos bastante apoio da xente pero non é unha presión máis. É un orgullo que veña máis xente, que o club siga medrando e intente recuperar o sitio que merece.

FIL: Foi unha gran temporada colectiva, a nivel individual que valoración facedes?

SG: Pode ser unha das mellores. Xoguei nunha posición nova para min e creo que se me deu ben. Estou contento cos minutos que xoguei e ca aportación que fixen ao equipo. Era un papel máis entre medipunta e mediocentro e non tanto buscar goles. Foi unha pena esta lesión ao final e non poder xogar o partido de ida.

Diego Rey: “A temporada foi moi complicada, pero mentras o equipo vaia ben, lévase mellor”

DR: O meu é un caso diferente o de Santi que fixo unha gran temporada; tivo a mala sorte desta lesión que o equipo creo que o notou no encontro de ida. Na miña parte tiven que facer un tratamento por un problema de xeonllos que teño, alargouse máis da conta e despois o equipo ía moi ben polo que costaba entrar nel. Fun tendo minutos e cando mellor me estaba atopando, tiven unha rotura de fibras…foi moi complicada a temporada, pero mentras o equipo vaia ben, lévase mellor.

Santi Gegunde: “Este ano cumprimos co que o escudo manda”

FIL: Que supón para vós xogar ca camisola do Compos en Terceira?

SG: Na categoría somos a referencia, aínda que por presuposto non fosemos os favoritos. O nome do Compos sempre está asociado a estar arriba. Por sorte este ano cumprimos co que o escudo manda, pero había equipos como Boiro, Bergantiños ou Somozas que a nivel económico eran superiores a nós. Somos un grupo moi novo, con moita ilusión que fomos pouco a pouco dando pasos cara adiante. E cando nos demos conta estabamos pelexando a liga co Bergantiños. Se as cousas van ben, coma este ano, é moi bonito xogar no Compos porque ten moita máis repercusión que outros clubs, non só en Galicia, senon a nivel estatal.

Os dous criáronse no fútbol lucense e agora peregrinan cara un soño, mensaxe que o club impulsa dende as redes sociais

DR: Na outra etapa na que estiven en Segunda B, o equipo viña de ascender sempre á primeira vez. Aquel ano non tiñamos obriga de estar metidos arriba. Tiña un pouco máis de repercusión e viña máis afección. Para min tes as mesmas obrigas xogando en Segunda B ca en Terceira. Tes que dalo todo polo equipo e pola xente que temos moitos seareiros, tanto en Santiago como fóra.

Santi Gegunde: “Puiden vivir en primeira persoa o ascenso do Lugo”

FIL: Os dous saístes do fútbol lucense. Santi con pasado na Milagrosa, Comercial e Lugo, que recordos tes desa etapa?

SG: Empecei xogando cos amigos na Milagrosa ata cadetes de segundo ano; de aí fun para a Comercial onde ascendimos á División de Honra e xa me chamou o Lugo. Aí fixen novos amigos e comecei a ver o tema un pouco máis profesional. Adestraba co primeiro equipo e ves que o fútbol é outra cousa a nivel sénior. Xoguei no Lugo en Liga Galega, Nacional e División de Honra no último ano. Aí adestraba todos os días co primeiro equipo que dirixía Quique Setién e disfrutei moito dese ano. A nivel individual foi moi bo en xuvenís e puiden vivir en primeira persoa o ascenso do Lugo á Segunda.

FIL: Quedouche a espiña cravada de non poder seguir no primeiro equipo?

SG: Era complicado porque xusto cando pasei de sénior o Lugo ascendeu. Non había un filial como agora que supón un paso intermedio entre o xuvenil e o primeiro equipo. Ou tiñas un nivelón, como era o caso de Iago Díaz, ou era imposible quedar.

FIL: E estás pendente do fútbol lucense, deses equipos nos que xogaches?

SG: Si, a maior parte dos meus amigos xogan por aí. Agora teño moitos no filial do Lugo que me alegro moito polo seu ascenso que lle vai axudar moito á base a seguir medrando. No Vilalbés tamén teño amigos como Make ou Pita que fixeron un gran ano e están xogando o play off e ogallá poidan pasar a primeira rolda. Tamén pendente da Milagrosa que leva tres descensos conseutivos, aínda que o seu obxectivo é o fútbol base. Está facendo unha gran labor aí, despois do Lugo, xunto coa Resi, son a referencia na cidade.

FIL: Ti Diego, cres que na casa queren un ascenso por semana (o irmán Pablo Rey acaba de subir á Terceira co Lugo B)?

DR: Si, meu irmán tivo a sorte de vivir iso. Alégrome moito por el, por meu primo Javi Rey, e moitos amigos que teño alí. Outros anos non houbo tanta sorte. Destacar a oportunidade que se lles está dando a eses rapaces. Cando nós estabamos en xuvenís o paso era moi complicado. Agora a oportunidade que teñen para seguir unidos ao CD Lugo como para poder fichar por outros equipos é moi boa.

FIL: Estivestes no comezo da nova etapa do Lugo, como vedes esa traxectoria?

DR: Chegar o fútbol profesional axudou moitísimo. Economicamente ábreche unhas fiestras moi importantes. Creo que é beneficioso para todo, tanto para a cidade como para a xente.

FIL: Que é o que máis destacas da túa etapa do fútbol base?

DR: Curiosamente eu comecei no Polvorín cando non tiña nada que ver co Lugo, despois fichei pola Residencia, pero onde comecei a profesionalizarme foi cando fichei polo Lugo. Moi contento de pertener a esos clubs.

FIL: Credes que a situación na que está agora o Lugo pode volver chegar o Compos?

SG: A nivel do club o Compos está na maginutde do Lugo e por historia máis. Hai que dar pasos pequenos e facer un proxecto a longo prazo. Hai que ter sorte, fichar os axogadores axeitados,… ascender é moi complicado. Agora o Lugo é un equipo asentado en Segunda e medra en todas as categorías. Nós imos tentar subir este ano, senon manter o bloque e volvelo intentar o ano que vén. Logo consolidarse en Segunda B e intentar dar o paso. No fútbol profesional calquera quere vir ó Compos, a afección tamén vai medrar e a cidade volcarase moito máis.

DR: Xa fixeron un paso grande ao cambiar o tipo de proxecto. En Segunda B pensabase que por fichar a xogadores con nome se ía ascender e eu creo que non é o paso; de feito, non foi o paso do Lugo. O ano pasado tomouse máis ese tipo de liña e creo que os resultados están sendo fantásticos.

EN CURTO: DIEGO REY

FIL: Un adestrador? Quique Setién

FIL: Un futbolista co que xogaches? Complicado…Carlos Pita

FIL: Un equipo do fútbol lucense? CD Lugo

FIL: Un estadio do fútbol lucense? Anxo Carro

FIL: Un momento deportivo dende que comezaches? O campionato conseguido este ano

EN CURTO: SANTI GEGUNDE

FIL: Un adestrador? Yago Iglesias

FIL: Un futbolista co que xogaches? Bossa

FIL: Un equipo do fútbol lucense? A Milagrosa

FIL: Un estadio do fútbol lucense? A Madalena

FIL: Un momento deportivo dende que comezaches? O campionato conseguido este ano

Os onces da 2ª rolda da Copa na Segunda e na Terceira

O torneo por excelencia da primavera na provincia xa entra na fase dos oitavos de final, despois dunha segunda rolda que non volveu deixar indiferente a ninguén. Sorpresas, tandas de penaltis e protagonistas que permiten a 16 equipos do fútbol máis afeccionado seguir soñando unha semana máis con chegar a final e que quedan recollidos no once da xornada.

Na zona norte, unha das vitorias máis destacadas foi a do Matela diante do Lourenzá; aínda máis despois de que o enontro se puxese 0-3 a favor dos visitantes. Nos últimos minutos o equipo de Outeiro conseguiu anotar catro goles que lle deron unha histórica remontada, despois de non darse nunca por vencidos. O seu rival será o recén ascendido Cervo que eliminou ao Abadín. A vitoria máis contundente foi a do Burela que derrotou ao Celeiro nun encontro no que marcou tres goles nos primeiros 15 minutos, aínda así o Celeiro estivo vivo no partido durante 6o minutos que acabou sucumbindo ante a superioridade do rival. O seu rival agora é o Folgueiro, co que se revivirá un duelo de equipos que estivo loitando pola liga. O cadro do Vicedo superou nun duelo igualado ao Goiriz, nun choque xogado no artificial da Madalena.

Non haberá duelo xermadino nos oitavos logo de que o Cabreiros perderá ante o Pol nun dos duelos máis atractivos desta segunda rolda. Si que cumpriu o Roupar, despois de ir perdendo 3-0 no campo do Catro Roldas, fallou un penalti que parou José Antonio, conseguiu igualar a tres e culminou o pase nunha tanda de penaltis na que se puxo de gardamallas o interior Chono. A outra eliminatoria da zona norte será entre o Fonsagrada, que venceu con onces xustos ao filial do Friol, e o Celta Barreiros que superou na tanda de penaltis despois dun igualado encontro ao Rábade. O mediocentro Rubén foi un dos protagonistas xogando de porteiro todo o encontro pola ausencia dos seus compañeiros e parando tres penaltis na tanda.

1. Cervo – Matela

2. Folgueiro – Burela

3. Pol – Roupar

4. Fonsagrada – Celta Barreiros

Na zona sur, o Incio avanzou de rolda ao derrotar a domicilio a un Río Sil que cometeu erros que lle costaron os goles en contra, aínda así estivo a piques de igualar a eliminatoria. O Incio termou nos últimos minutos e enfrontarase ao SD Becerreá nos oitavos. O cadro becerrense eliminou ao filial do Monterroso aínda que sufriu nos últimos minutos cando o conxunto da Ulloa marcou dous goles seguidos.  No derbi chantadino o Chantada Atlético foi quen de superar o emparellamento  ante o filial do Chantada facendo valer a súa efectividade. Por el xa agarda o Santa Comba que leva un par de semanas clasificado ao adiantar o seu encontro ante o Paradela.
O San Lázaro evitou que o Friol tivese opción de repetir o feito na temporada pasada e enfrontarase nos oitavos de final ao Brollón. O cadro dirixido por Chura superou ao Corgo tamén na tanda de penaltis. Da mesma forma, avanzou de rolda o Portomarín diante da Comercial con Santos detendo dous penaltis. Non haberá duelo entre o conxunto da capital e o Sporting Lucense, xa que este último tamén caeu na súa visita ante o recén ascendido Guntín.

1. Incio – SD Becerreá

2. Santa Comba – Chantada Atlético

3. San Lázaro – Brollón

4. Guntín – Portomarín

 

Óscar Rivas (Lugo B): “Somos o rival a batir, pero hai que convivir con iso”

Aroma a domingo de verde na provincia, nos prados e nos campos de fútbol. Ese cheiro primaveral inigualable de herba segada, da igual se é de medio metro para ensilar ou dun centímetro para deixar o céspede no mellor estado posible. Domingo no que cantan os páxaros e tamén se pode cantar un ascenso. A situación futbolística na provincia non é a mellor na Preferente, pero hai un equipo que pode salvalo ano. O Lugo B ten a oportunidade de ascender por primeira vez a Terceira División a falta de dúas xornadas para rematala competición regular. Para iso e para non estar pendente dos rivais, debe gañar esta tarde preto da casa, no Municipal de Outeiro. Na previa dun gran encontro falamos cunha das almas máter dentro do vestiario albivermello. Viviu a época na que o primeiro equipo militaba na Segunda B, foise para volver e levar a cabo unha idea. Non é partícipe dos éxitos do Lugo na Segunda División, pero pon o seu grao de area para que o club non perda a súa esencia no momento máis importante da súa historia. Óscar Rivas (25-01-1992, Ourol) soña este domingo con dar un paso máis na traxectoria dunha entidade que non para de medrar.

FUTBOLINLUGO: Cales son as sensacións para o encontro ante o Outeiro?

Óscar Rivas: Traballamos igual ca todas as semanas. Afrontámolo como un partido máis, aínda que é certo que é unha semana soñada na que ademais de adestrar para gañar, tes o aliciente de ter o ascenso aí cerquiña. Estamos todos desexando que chegue a hora.

FIL: Hai presión por conseguir ese ascenso?

OR: Presión non, puxémola nós. O club fixo un esforzo estes dous últimos anos que competimos na Preferente. O curso pasado fixemos unha boa tempada pero quedamos ás portas. O obxectivo era chegar con vida ás últimas cinco xornadas de liga.

FIL: Xogades contra o Outeiro que non ten un obxectivo grande ao estar xa descendido, pero que está gañando moitos encontros no último tramo de liga…

OR: Sabemos que xogamos o líder contra o último clasificado, pero o partido vai ser complicado como o son todos. Somos o rival a batir, pero hai que convivir con iso.

FIL: Que suporía para o equipo o ascenso?

OR: Ao estar amparados por un club profesional, sabemos que o filial ten que estar un pouco máis arriba. Vai ser moi bo para os rapaces xogar nunha categoría como a Terceira División. Eu vivín a época anterior, na que o primeiro equipo estaba en Segunda B e o salto noso dende xuvenís era moi grande, asique imaxina agora co Lugo en Segunda. O salto ten que ser o máis pequeno posible. Hai moitos xogadores capacitados para competir co primeiro equipo nos que Francisco xa confiou ao longo do ano.

“Sempre tiven o soño de xogar co Lugo e nunca mo van quitar”

Óscar Rivas é un dos capitáns do Lugo B. Foto: @CDLUfutbolbase

FIL: E ti veste tendo a opción de competir en Segunda?

OR: Sempre tiven ese soño e nunca mo van quitar. Ca idade que teño é máis difícil ca outros dos meus compañeiros. Os rapaces téñeno un pouco máis fácil porque eu non poido alternar os dous equipos.

FIL: Como se leva esa situación, formando parte dun filial e tendo a limitación da idade?

OR: En todo vestiario ten que haber xogadores máis novos e outros máis veteráns. Todos aprendemos de todos, depende de cada persoa. Temos incluso máis presión, pero estamos capacitados e contentos por levar a cabo esa labor.

“O club está medrando a pasos axigantados”

FIL: Cambiou moito a entidade dende que ti chegaches sendo un rapaz?

OR: Estase traballando moito mellor desde abaixo, sobre todo en poñer cada vez máis xente formada nas distintas áreas. Tanto nas labores de campo, de adestramentos, oficinas,…está medrando a pasos axigantados.

FIL: No verán houbo certa renovación no equipo pero ti optaches por seguir…

OR: Vin moi noviño para Lugo dende Ourol e sempre que poño a camisola albivermella, da igual a do primeiro equipo ou a do filial, son feliz. Gústame moito ser profesional, tal como nós adestramos, que todo estea preparado. O club quixo que seguise e, mentras que eles queiran, eu vou seguir.

FIL: En que se nota esa diferenza de preparación vosa á hora de xogar os partidos fronte a outros rivais que non seguen ese ritmo tan profesional?

OR: Hai que ter en conta que contra nós todos se esfrozan ó máximo porque somos o rival a batir como comentei antes. Pero si que é certo que nas segundas partes notas cambios; vense reflectidos eses adestramentos desde a pretemporada e ao longo da semana que o final marcan diferenzas.

FIL: Sodes a boa noticia para o fútbol lucense da Preferente, como ves a situación do teu ex equipo, o Viveiro?

OR: É un club ao que lle teño moito cariño porque empecei a xogar nas escolas do fútbol de alí. Levan unha temporda irregular e unha vez que entras nesa dinámica é complicado saír. Agardo que finalmente consigan a salvación

FIL: Tampouco non foron demasiado ben as cousas no equipo do teu concello, estás pendente de como lle vai?

OR: Tocoulle vivir o paso pola Segunda Rexional despois do ascenso do ano pasado. Sígoo moito e teño grandes amigos alí. Nun futuro a ver se poido vestir a camisola do Ourol e retirarme alí.

Óscar Rivas en curto:

-Un Soño?: ascenso á Terceira

-Central ou centrocampista?: centrocampista

-Campo do fútbol lucense?: Anxo Carro

-Equipo do fútbol lucense?: CD Lugo

Pablo Vivero: “Tiña gañas doutra fase pero sen ánimo de desquite”

Non leva a conta dos partidos que portou a camisola vermella e verde do Racing Vilalbés, e non é para menos. Tampouco nós nos acordamos do que facemos cada domingo dende hai 23 anos. Pablo Vivero (6-12-1979), de Gontán a capitán, pasando por un ascenso á Terceira, unha volta á Preferente e a consolidación final do Vilalbés na cuarta categoría do fútbol estatal. No medio tamén, unha viaxe a Alhaurín de la Torre con malos recordos que xa se van esquecendo grazas a que o presente supera ó pasado. O equipo chairego vén de rematar unha temporada de récord: mellor posición histórica e mellor puntuación. Terceiro clasificado e 71 puntos; ao que se lle engade unha cita con Pulpí. Vivero é consciente do momento, probablemente irrepetible; por iso toca vivilo e desfrutalo. A unhas horas do partido de ida da primeira eliminatoria da Fase de ascenso á Segunda B conversamos cun home de club dende a tranquilidade dun vestiario que soña porque #VilalbaÉDePlayOff.

FUTBOLINLUGO: Que sensacións hai de cara a esta fase de ascenso nos xogadores? 

Pablo Vivero: Estamos moi tranquilos. Afrontámola como un premio á traxectoria que levamos toda a temporada e estes anos de traballo. Sen presión de ningún tipo. Imos intentar desfrutala e competila ao máximo posible.

FIL: Contabas a principio de temporada con volver xogar unha fase?

PV: É complicado chegar porque se teñen que dar moitos factores e máis nun club como o Racing Vilalbés. Un equipo que ten uns condicionantes a nivel económico, un cadro de xogadores curto…, pero eu sempre confiei no grupo. Ás veces pos toda a carne no asador e quedaste a un paso. Fomos moi regulares durante toda a liga e penso que o merecemos.

FIL: Que coñeces do Atlético Pulpileño?

PV: Non moito máis alá de Bruno Caballero que xogou con nós, pero tampouco comentas con el particularidaes da forma de xogar e demais. Tampouco nós llo soltamos, pero el xa sabe moito máis noso ca nós del. A Óscar si que lle chegan informes. Polo que teño entendido é un equipo moi parecido ao noso, que concede moi poucas ocasións de gol, moi sólido e que aproveita os fallos dos rivais.

FIL: Tiñas gañas de xogar outra fase co Racing?

PV: Si, pero sen ánimo de desquite nin pensando no que pasou na fase de ascenso anterior; iso xa está esquecido por todos. Eu creo que o fútbol ao Racing debíalle outra fase de ascenso porque leva moitos anos traballando ben e de forma continuada.

FIL: Con esa imaxe túa de #OneClubMan, que supón representar tamén agora un pouco ó Racing a nivel estatal?

PV: Non o tomo de ningunha forma, simplemente que a imaxe do Racing prevaleza por riba do individual. O que nos levou aquí foi o traballo de todos. O resto queda como anécdota, o importante é que o club a nivel España se coñeza e o poidan situar xeograficamente. Se poido pasar desapercibido, intentareino.

FIL: Moitas temporadas ás costas, que é o que te fai seguir tendo esas ansias cada domingo?

PV: O principal é que me encontro ben nun campo de fútbol, non vexo que non dea o nivel. Se vira que non puidera competir, sería o primeiro que me faría pensar que estaba estorbando. O segundo é que estás comprometido cunha idea, cunha forma de velas cousas e que nos están saíndo ben.

FIL: Hai uns meses conversamos con Justino e el dicía que probablemente non sería quen de estar no Racing co rol que ti tes…

PV: Iso vai en función da personalidade de cada un. O rol que teño para min é importante e sei que para o club tamén. Con iso xa me basta. Cada un acepta dunha forma ou doutra xogar máis ou menos minutos. Eu con 38 anos tampouco vou esixir xogar os 90 dos 38 partidos. Particiepei en 34 encontros, deles fun 14 titular; creo que é unha cifra que non está mal. Sempre tiven a máxima de respectar primeiro o club no que estou e logo as decisións do adestrador. Un veterán é o menos que pode facer. Unhas veces xogas máis, outras menos. A parte teño unha idade na que entendo que hai que darlle paso a outra xente. Atópome ben, compito e de feito as veces que xoguei creo que o fixen ben.

“É unha campaña que sería a idónea para retirarse”

FIL: Non gusta facela, pero seguirá o ano que vén Pablo Vivero xogando o fútbol?

PV: Sempre fago unha valoración cando acaba a temporada. Tes que poñer moitas cousas na balanza para ver de que lado cae. A verdade que é unha campaña que sería a idónea para retirarse ao chegar a maior puntuación e a mellor clasificación da historia do club. Sería un broche, pero o final de temporada veremos que pesa máis.

FIL: O que si, se segues, sería no Vilalbés, non?

PV: A estas alturas non vou cambiar (risas)

FIL: E sexa cando sexa, cando o deixes seguirás vinculado ao fútbol?

PV: Teño pensando desvincularme do fútbol totalmente por unha temporada longa. Un necesita cambiar un pouco a rutina.

FIL: Cada vez é máis difícil atopar casos como os teus, aínda que no fútbol modesto si é máis habitual…

PV: Porque non te moves polo interese económico. Valoramos máis estar agusto, que o club sexa serio e moitas outras cousas. Eu son de Abadín pero meu tío xa xogaba no Racing e cando era pequeno viña con meus pais velo. Sempre tiven ese gusanillo polo Racing. Empecei a xogar con trece anos porque no Abadín non había categorías inferiores. É un club que non cambiou nesa forma global de velas cousas. Tampouco vas aspirar no fútbol afeccionado a facer grandes cousas cambiando de clubs.

FIL: Cambiou moito o equipo dende que chegaches?

PV: Como club medrou a nivel social e de organigrama. Quizais sempre foi un paso por diante a nivel estrutura que a nivel económico, pero fíxose e estase facendo un traballo a nivel de base moi bo. Ás veces tes sorte que saen moitos xogadores, outras non sae ningún; pero fas unha labor social para o pobo moi importante. Agora mesmo é unha envexa para a gran maioría dos clubs modestos da Terceira División de Galicia. Esta temporada co xuvenil en División de Honra é o culme ao traballo de canteira. É o máximo ao que un club pode aspirar. Non falemos da experiencia que adquiren eses rapaces. Algo que se lles ten que quedar na cabeza porque é imborrable. É algo que nin eu puiden vivir.

FIL: Cres que o Vilalbés ten capacidade para estar en Segunda B?

PV: Baixo o meu punto de vista non. Estruturalmente é un dos déficits que ten o Racing agora mesmo. Para xogar en Segunda B o club tense que profesionalizar dunha forma que agora mesmo non está. Xa en Terceira División lle está costando a nivel organizativo porque as axudas non son as que deberían. Non falo das económicas, se non doutro tipo. Iso que falabamos dos veciños, de botar unha man,…Entón creo que estruturalmente o club tería que dar outro salto que ao mellor sería demasiado acelerado así de repente. Aínda así, hoxe en día coas axudas económicas que hai…todo é valoralo e a ver que se pode facer.

FIL: Botas en falta o apoio da afección?

PV: Na Madalena sempre son os mesmos. Fas un chamamento e veñen os país dos cativos e pouco máis. Eu levo toda a vida aquí e o ó futbol poderíache contar que van sempre os mesmos. Eu refírome a axudas desinteresadas, esas colaboracións nas que din “en que che poido botar unha man?”. Niso creo que temos un pequeno déficit.

“Nós que levamos anos facendo as cousas moi ben, non vemos ese apoio”

FIL: Cres que este domingo haberá ambiente?

PV: Imaxino que se é como a pasada, aproveitas que xente de fútbol doutras categorías que lle chama a atención un play off, se achegue. A xente de Vilaba si que aparece en datas sinaladas, pero ese apoio do que falamos ten que ser durante toda a temporada. Vas a outros campos como no Carballiño, Arousa,.. ves unha masa social que dis ti “isto da gusto, estes si poderían estar en Segunda B”. Nós que levamos anos facendo as cousas moi ben, non vemos ese apoio.

FIL: Quédache algún soño por cumprir no fútbol?

PV: Sinceramente non. Fun capaz de ascender dúas veces; tamén a mala de descender unha e a sorte de xogar dous play-offs. Se alguén no Racing aspira a máis é un iluso. Podería ser campión de Terceira División?; si, pero estando no Racing é complicado. Xa quedar terceiros é un fito que difícilmente se volva repetir.

FIL: Con que recordo te quedas de todos os vividos?

PV: Quizais o meu debut en Terceira co primeiro equipo sendo un rapaz de 15 anos. Vinme no medio de xente maior á que admiras como Mundo, Nacho, Marino,… que acababas de velos na bancada.

FIL: Se tes que escoller, cales son os dous mellores xogadores cos que xogaches?

PV: Habería moitos, pero se me teño que quedar con dous…con Justino e con Sergio Arias.

“O fútbol busca máis ese tipo de xogador que chama a atención”

 

Sergio Arias é o máximo goleador da temporada no Racing Vilalbés con 13 goles. Foto: Carlos Castro

FIL: Cres que o fútbol, en casos como os deles, non é todo o xusto que debería?

PV: O seu potencial era para chegar máis arriba. Non o fixeron, ao mellor, por decisións persoais ou factores que non conflúen coa sorte. Penso que nese sentido o fútbol non é xusto. Sergio Arias estivo un pouco máis arriba o xogar no Lugo e tivo unha época na que despuntou; ademais tivo algún contrato enriba da mesa que non aceptou. No caso de Justino, ao ser unha persoa que non lle gustaba ser moi mediático nin nada diso…el era dos de levar a humildade por bandeira. Quizais o fútbol busca máis ese tipo de xogador que chama a atención, que busque o foco ou o protagonismo. E eles son o tipo de xogador oposto: prácticos dentro do campo, que ao equipo lle veñen de perlas e de cara ao mediático non chaman a atención. O que xoga ó fútbol e entende un pouco do xogo, non hai máis ca velos e desfrútalos nun adestramento e dis ti “estes xogan a outra cousa”.

FIL: Para ir rematando, es de dar consellos antes dos partidos aos compañeiros?

PV: Son de dalos, pero non estou encima dun. Entendo que todos os que forman o cadro de futbolistas do Vilalbés son tan capaces ou máis ca min para saber afrontar todos os partidos. Cada un ten o seu carácter, está claro, pero  os que xogan no Racing, por moi poucos anos que teñan, poden afrontar calquera tipo de partido e vímolo nos últimos da temporada.

FIL: Que vas dicir este domingo antes de xogar fronte ao Atlético Pulpileño?

PV: Simplemente animar a todos a que teñamos personalidade, que non por estar xogando unha fase de ascenso nos cohibamos. Facer o que sabemos facer e con iso xa nos vai chegar para competir, despois o resultado xa é outra cousa. Hai unha frase que dicimos dentro do noso vestiario: “este club, desfruta cando compite”, entón se competimos, imos desfrutar.

Pulpí: lugar cosmopolita, de horta, de praias e de fútbol

Pasaban ás seis da tarde do 12 de maio de 2018 cando saíu a bóla do Racing Vilalbés. Por segunda vez na súa historia o equipo chairego poñía o seu nome no sorteo da fase de ascenso á Segunda División B en Las Rozas, o que vén sendo o sorteo da “Champions” no fútbol modesto. A sorte non estivo do lado de Vilalba como no pasado 22 de decembro, á seguinte bóla do Racing seguiulle a do Atlético Pulpileño. Non sei se todos, pero bastantes fomos os que ao momento botamos man do amigo google para saber de que, onde e sobre quen estabamos falando. Pertencente ao municipio de Pulpí, localidade almeriense na raia coa Rexión de Murcia, o equipo finalizou terceiro clasificado no grupo murciano, despois de perdelo segundo posto na última xornada. Esa foi a primeira impresión, pero Pulpí tiña que ser moito máis.

Coa axuda de Antonio Cáceres, corresponsal en Pulpí do periódico Ideal de Almería   tentamos coñecer un pouco máis sobre estas terras do Levante Almeriense onde o Vilalbés, cousas do destino, se reencontrará cun xogador que vestiu a camisola vermella e verde a temporada pasada, Bruno Caballero, o irmán de Pablo Caballero, ex xogador do CD Lugo.

O Atlético Pulpileño case poderiamos definilo cun termo moi de moda na actualidade, un equipo “millenial” xa que a súa data de nacemento correspóndese co 2002. Recolleu as lembranzas do San Miguel de Pulpí que militou na década dos 80 tamén na Terceira División (daquela aínda non existía o formato actual da Segunda B). Despois duns anos onde ascendeu á Terceira, baixou e volveu subir; asentouse na categoría conseguindo nesta campaña un posto de promoción de ascenso á Segunda B por primeira vez na súa historia.

O club conta cun amplio despregaemento en canto a súa canteira, xa que entre as categorías “aguilucho” (como se coñece alí aos biberóns) e a cadete hai máis de 200 rapaces. Hai escasas semanas veñen de completar as reformas do seu estadio, San Miguel de Pulpí, de herba artificial e con bancadas que rondan os 2000 asentos. Na estrea das reformadas instalacións o Atlético Pulpileño xogou un encontro amigable fronte as lendas da Selección Española.

O San Miguel de Pulpí e de céspede artificial. As instalacións acaban de ser reformadas e estreadas pola Selección Española Leyendas. Foto: Antonio Cáceres

Ubicado nunha poboación duns nove mil habitantes (arredor de cinco mil menos ca Vilalba) e próximo as cidades murcianas de Lorca, Águilas e Puerto Lumbreras. Debido a esta ubicación, os seus equipos xogan dende hai máis de trinta anos na Región de Murcia. O municipio vive principalmente da agricultura e conta con empresas destinadas a producción hortofrutícola que lle dan emprego a moitos dos seus habitantes. Esta situación converte tamén a Pulpí nun pobo cosmopolita, con residentes procedentes dunhas cincuenta nacionalidades diferentes que traballan no sector.

Praia Las Cocedores, no límite coa provincia de Murcia. Ao fondo vese a cidade de Águilas. Foto: Antonio Cáceres

Outra das grandes atraccións da localidade é o turismo; impulsado, principalmente, polas súas praias. A 8km do centro atopánse as de San Juan de Los Terreros que destacan polas augas cristalinas e a area fina. Ademais como atractivo en proxecto está en Pilar de Jaravía (antiga explotación mineira) a Geoda Gigante de Pulpí. Unha cavidade rochosa onde cristalizaron minerais que poseen cristais de gran tamaño. Atópase a trinta metros de profundidade e é a segunda maior do mundo.

Postal da Geoda Gigante de Pulpí, un dos grandes atractivos da zona

A conexión deportiva da provincia de Lugo con Pulpí, antes desta eliminatoria, vén a través do triatlhon. Na localidade almeriense adoitanse facer probas dos Campionatos de España deste deporte co engadido de que habitualmente é das últimas probas da temporada; é dicir, onde se sentencia a clasificación xeral. Nas praias de Pulpí o Cidade de Lugo fluvial proclamouse campión de España varias veces, a última o ano pasado tanto en categoría feminina como masculina. É tamén onde un dos mellores deportistas galegos da historia, Javi Gómez Noya, foi por primeira vez campión de España de Triatlhon no ano 2006.

Historias e camiños que se cruzan a máis de mil quilómetros de distancia. Unha realidade bastante diferente a da nosa provincia, pero que estará conectada por uns días. Pase o que pase, Pulpí xa está na historia do Racing Vilalbés e, en consecuencia, na do fútbol lucense.

Os onces da 1ª rolda da Copa na Segunda e na Terceira

Comezou a Copa para os equipos lucenses da Segunda e da Terceira Rexional, algo que pode significar dúas cousas. Para uns, a ilusión de seguir avanzando roldas e poder chegar a esa final na que o norte e o sur da provincia se fusionan; e para outros supón o remate da temporada. A primeira rolda, con equipos exentos, deixou sorpresas, derbis e tres tandas de penaltis.

Na zona norte, destacou a vitoria do Cervo no derbi ante a Candelaria. O conxunto recén ascendido á Segunda. Seguindo na Mariña o duelo clásico entre Burela e Mondoñedo caeu do lado burelao que parece manter a forma coa que conseguiu ser campión do seu grupo na Segunda, a pesar de quedar cun xogador menos a media hora de xogo. Tamén o Folgueiro derrotou ao Guitiriz, nunha das eliminatorias, a priori, máis igualadas. Preto da praia tiveron oportunidade de vivir unha tanda de penaltis entre o Celeiro e o Alfoz despois de igualar a un gol nos noventa minutos. O Celeiro avanzou ante un Alfoz que desputou todo o encontro só con oito xogadores.

Baixando cara a terras xermadinas, atopámonos coas vitorias de Cabreiros e Roupar. O conxunto adestrado por José Manuel derrotou con claridade ao Iberia, mentras que os pupilos de Diego Dopico fixeron o mesmo ante o Ourol. Outro dos equipos que subiu de categoría, o Goiriz, superou nun encontro de goles ao Cazás, logo de marcharse 4-1 ao descanso e ver perigar o resultado co 4-3 final; partido que se xogou no artificial da Madalena, xa que o Ventiño está en remodelación. En Paraños tamén viviron a emoción das penas máximas, e finalmente clasificouse o Matela que tivo máis eficacia ca o Rioaveso, despois dun partido de ida e volta marcado polas ausencias en ambos equipos. Noutro duelo chairego, o Abadín venceu ao Cospeito. Ademais, o Lourenzá levouse unha contundente vitoria do Pichón ante o Muimenta, un resultado abultado que se incrementou no último tramo do segundo tempo ante un Muimenta con baixas e un cadro visitante no que xogaron seis xuvenís e dous cadetes.

Na segunda rolda ponse todo en orde e entran en competición os equipos que quedaron exentos na primeira. Estes son os emparellamentos da zona norte nos que está en xogo o pase aos oitavos de final:

1. Cervo – Abadín

2. Matela – Lourenzá

3. Goiriz – Folgueiro

4. Celeiro – Burela

5. Cabreiros – Pol

6. Catro Roldas – Roupar

7. Friol B – Fonsagrada

8. Celta Barreiros – Rábade

Na zona sur, haberá na segunda rolda derbi chantadino despois de que o Chantada Atlético vencese ao Palas e que o Chantada B se levase a vitoria a domicilio ante o Relámpago Taboada nun partido que tivo que ser suspendido momentaneamente por unha granizada. Estes emparellamentos tamén nos deixaron unha tanda de penaltis entre o Quiroga e o Guntín despois de empatar a cero goles; nela foron chaves as paradas do porteiro Edu do Guntín.

Na capital houbo derbi entre o San Lázaro que derrotou pola mínima a Milagrosa nun encontro con pouco xogo. O Friol tamén é outro dos que parece manter o nivel co que rematou a liga regular e superou con claridade ao Rubián na búsqueda de batir a espiña cravada do ano pasado cando perderon na final do Anxo Carro ante o Pontenova. Máis axustado estivo o encontro no que gañou o Brollón por un gol de diferenza ante o Antas con dobrete do dianteiro Yoel. O Corgo e o Sober reviviron o último duelo da fase polo ascenso na Terceira e desta volta levouse o triunfo o Corgo que volveu contar cun gran gol de Debasa. Nos duelos de goles o Portomarín superou ao Oural (3-6), a Comercial fíxoo ante un Castroverde que entrou tarde ao partido e de pouco lle serviron os dous bos goles de falta de Gabriel (4-2) e o Sporting Lucense ante o FC Becerreá (2-7).

Tamén entraran en liza ao completo todos os equipos na zona sur, ademais o Santa Comba que xa está nos oitavos de final despois de que no partido adiantado da primeira eliminatoria da Copa derrotou nos penaltis ao Paradela logo de igualar no partido (3-3):

1. Río Sil – Incio

2. SD Becerreá – Monterroso B

3. Paradela 3-3 Santa Comba

4. Chantada Atlético – Chantada B

5. San Lázaro – Friol

6. Corgo – Brollón

7. Comercial – Portomarín

8. Guntín – Sporting Lucense

O balompé da capital abre as súas portas ao fútbol base

Mentras a campaña vai chegando ao seu fin, a primavera entra no seu máximo esplendor e invita a sácalo balón do cuarto e botalo a rodar polos prados, prazas ou parques. A época na que moitos nenos e nenas se ilusionan co fútbol e deciden iniciar a práctica deste deporte amparados por un club. Nestes días moitos equipos da provincia abren as súas portas e animan aos novos valores a probar sorte vestindo as súas respectivas camisolas.

Un destes equipos é a Comercial, cuxo conxunto sénior ascendeu este curso á Segunda Rexional. Estas son as primeiras xornadas que organiza a actual directiva e teñen un obxectivo claro segundo o seu vicepresidente, Lolo: “Non se pretende ensinarlles aos nenos a xogar ao fútbol. Simplemente animarlles a coñecer en primeira persoa ás intencións da directiva da SG Comercial de apostar polo fútbol base sen descoidar o fútbol afeccionado”. O club quere potenciar as categorías no fútbol base: “O propósito  é ofrecer aos rapaces de base a oportunidade de acompañalos nesta n0va andaina e ter conxuntos representándonos nas categorías de base nas que se poidan conformar equipos“, apunta Lolo. As xornadas da Comercial comezarán a vindeira semana no campo das Gándaras.

Tamén o Sagrado Corazón comezou xa o seu periodo de captación de novos xogadores e xogadoras. Durante un mes poden adestrarse gratuitamente nas distintas categorías coas que conta o club con nenos nados entre o 2000 e o 2014, é dicir, os que se corresponden coas categorías xuvenil, cadete, infantil, alevín, benxamín, prebenxamín e biberón.

Un mes tamén é o tempo que destina a Milagrosa para a incorporación de máis nenos e nenas a unha das bases máis consolidadas do fútbol da provincia tanto no feminino como no masculino. O conxunto vermello e branco iniciou esta campaña baixo o lema “O futuro es ti” co fin de sumar os maiores interesados posible.

Ao longo dos vindeiros días sumaranse máis clubs de toda a provincia a esta habitual iniciativa co obxectivo de que siga aumentando o fútbol base lucense e sirva de disfrute e aprendizaxe para os nenos e nenas.

 

O fútbol provincial pendente do que pasa en Galicia

Todo en xogo nestas últimas semanas de competición, nos que moitos equipos teñen que mirar máis aló dos seus encontros. Coa Copa 2018 xa iniciada na Segunda e Terceira Rexional, o resto das categorías do noso fútbol céntrano todo os derradeiros enfrontamentos da liga regular.

Segunda B:

Non hai ningún representante da provincia na división de bronce, pero o que fagan os equipos galegos ten trascendencia no resto do fútbol da terra e, por suposto, no lucense. Queda unha xornada para o final e, nestes momentos, xa está confirmado o descenso do Cerceda á Terceira. Ademais, o Racing de Ferrol e o Coruxo atópanse en zona de descenso. Na loita, tamén está o Pontevedra que ten unha vantaxe de dous puntos sobre o posto de promoción e de descenso. Esta situación implica que vai haber un descenso seguro doutro equipo galego e, no mellor dos casos, outro desputaría a promoción de descenso. Polo tanto, contamos con dous arrastres xa seguros dende a división de bronce cara a Terceira Galega.

Terceira División:

Na Terceira queda tamén só unha xornada e o único representante lucense non está preocupado polos arrastres. Non obstante, o Racing Vilalbés si podería influír neles, xa que o equipo da Terra Chá ten asegurado o seu posto de play off de ascenso á Segunda B. O conxunto adestrado por Óscar Gilsanz é terceiro clasificado con dous puntos de vantaxe sobre o Alondras, polo que se xogará a posición na última xornada diante do Laracha no que milita o vilalbés Víctor Eimil e que tamén está pendente dos arrastres. Nunha categoría na que o campión Compostela de Santi Gegunde e Diego Rey xogará a promoción de campións e o Bergantiños de Pablo Antas, Iago López e Roberto Prieto desputará o play off como segundo clasificado.

Dos catro equipos que están en descenso na Terceira, Noia e Negreira baixarían neste momento para o Grupo 1 da Preferente. Os dous arrastres que habería nestes intres levarían por diante o Areas do lucense Ross e o Arenteiro. Nese caso, ningún conxunto máis caería para o norte da Preferente. Aquí habería que ter en conta tamén os posibles ascensos que se puidesen producir de Terceira á Segunda B. Segundo ascendese un equipo, salvaríase outro e así sucesivamente ata que no suposto de que subiran os catro de Terceira, podería subir algún dos terceiros da Preferente.

Grupo I Preferente:

Restan tres xornadas na Preferente e o Polvorín lidera a categoría empatado a puntos co Paiosaco e só con dous de vantaxe sobre o As Pontes. O Ribadeo é cuarto, a catro puntos do conxunto pontés e aínda soña con poder acadala terceira praza, xa que esta temporada o cuarto non terá opcións de ascenso por mor dos comentados arrastres. O Castro é quinto, pero xa quedou sen opcións de loitar pola zona alta.

 

O Polvorín busca o ascenso na súa segunda tempada na Preferente dende que ten o convenio de filial co Lugo. Na imaxe, o gardamallas Pablo Cacharrón

Na zona perigosa o Outeiro de Rei xa confirmou o seu descenso á Primeira Rexional e aínda que non é matemático o Atlético Escairón apenas ten opcións de manterse na categoría. Está a nove punto da Residencia, do Viveiro e do San Tirso e só ten o gol average a favor co conxunto da capital lucense. Un equipo, que xunto co Viveiro descenderían nestes momentos por mor dos arrastres. Ademais do San Tirso, o seguinte na clasificación é o Betanzos que ten un punto máis ca os dous lucenses (40).

Primeira Galicia:

As contas parecen están máis claras no grupo lucense da Primeira cos dous equipos da cabeza que xa confirmaron o seu ascenso: Sarriana e Foz. A pelexa é máis dura pola zona baixa a falta de dous encontros para pechala fase regular. Xermade, Bóveda e Ferreira están descendidos e tendo en conta que nestes intres caerían catro equipos lucenses dende a Preferente, habería tres arrastres máis na división. San Roque, San Cibrao e Pontenova baixarían, aínda que a desputa está apretada tamén con Páramo, Valadouro, Taboada, Pastoricense, Monterroso e Santaballés.

Segunda Galicia:

Coa liga rematada e os equipos centrados na Copa, Burela, Pol, Friol e Chantada Atlético planifican xa a vindeira temporada na Primeira Rexional. Non obstante, pola zona baixa están aínda pendentes en cal categoría xogarán o próximo ano. Nesta situación habería tres descensos para o grupo norte e outros tres para o sur. Isto implicaría dous descensos a maiores en cadanseu grupo. No norte, descenden Alfoz e Ourol e descenderían Matela e Abadín; pola súa banda no sur baixan Rubián e Milagrosa e tamén caerían Antas e Castroverde. Tendo en conta que a previsión é que os ascensos de Cervo, Goiriz, Comercial, Corgo, Guntín e Incio se distribúan en tres para cada grupo sen influír nos descensos.

 

Fútbol feminino:

No grupo primeiro da Segunda División, o Peluquería Mixta Friol realizou outra gran temporada rematando a liga en oitava posición e sumando 37 puntos. Nun campionato no que competiu co proxecto máis ambicioso nestes momentos no fútbol feminino galego, o Deportivo Abanca. O cadro herculino finalizou en segunda posición sen posibilidades de xogar o play-off que disputa o Oviedo Moderno ao ser campión de grupo.

A Milagrosa é o equipo do fútbol provincial que conta con máis equipos totalmente femininos, sénior e de base. Nestes momentos son catro. Foto: Endie Doa Rúa

Xa na Primeira división galega, a Milagrosa remata esta fin de semana a liga na casa do Sárdoma B. As xogadoras do conxunto capitalino son décimas clasificadas con 37 puntos e non pasou apuros para lograla permanencia.

Na Segunda galega no grupo II, o Antas lidera a categoría con 63 puntos, con cinco puntos de diferenza sobre o segundo clasificado. A falta de catro xornadas para que remate o campionato o equipo da comarca da Ulloa é o claro candidato a subir o ano que vén á Primeira Galega. No grupo I, o Ribadeo está realizando unha gran temporada no seu primeiro ano de vida. Son cuartas na clasificación con 52 puntos. Quedan catro xornadas por disputar e o equipo da Mariña xa non ten opcións de finalizar na segunda posición na que se xogan os play-offs, pero si o mérito da gran temporada.

Os onces da última xornada na Segunda

Rematou a tempada na Segunda Rexional e houbo que esperar a que se desputasen as trinta xornadas da competición para coñecer o groso de equipos que o vindeiro ano competirán na Primeira. Ó xa coñecido ascenso do Friol, sumáronselle esta fin de semana o do Burela, Pol e Chantada Atlético. Por abaixo, os equipos están pendentes dos arrastres para ver en que categoría competirán a vindeira temporada, despois de consumarse o descenso de Alfoz, Ourol, Milagrosa e Rubián.

No grupo norte, a igualdade estivo servida ata o derradeiro partido cun duelo a tres bandas entre Burela, Pol e Folgueiro. Non obstante, non houbo opción á sorpresa porque os tres solventaron os seus choques con claridade. O equipo burelao conseguiu o ascenso na Marosa despois de vencer a un Ourol que competiu moi dignamente e se marchou con empate a cero goles ao tempo de lecer. O Pol foi o primeiro en disipar dúbidas e deixou a novena vitoria consecutiva encarrilada xa no primeiro tempo ante o Iberia. O Folgueiro era consciente de que tiña que darse un fallo dos seus rivais e tamén solucionou o seu encontro diante do Meira. Enfrontamento no que Aurelio volveu facer un dobrete para pechar o curso regular con 30 goles e máximo goleador da categoría. No conxunto meirego mención a parte merece Xuster que nunca faltou a un adestramento e tivo a súa oportunidade no último partido da temporada como un máis dentro dos seus compañeiros.

Cabreiros e Guitiriz tamén completaron as súas grandes campañas con cadansúa vitoria ante Cospeito e Alfoz respectivamente. Ao igual que o Lourenzá que foi superior e venceu a domicilio no derbi co Mondoñedo ante uns 400 espectadores e co debut dos cadetes Xoel, Miguel Hermida e Adnan. Na sétima posición finaliza o Roupar logo de derrotar ao Matela no seu campo. A Candelaria rematou a súa gran segunda volta cun empate ante o Abadín que a deixa nunha meritoria décima posición. A situación clasificatoria pola zona baixa

No grupo sur, o Chantada Atlético saíu vencedor da pelexa polo ascenso que mantivo ata a última xornada co San Lázaro. O conxunto adestrado por Fran Regal venceu na casa ao Castroverde, aínda que a tardanza para sentenciar o partido alimentou as esperanzas do San Lázaro que solucionou pola vía rápida o seu duelo diante do Oural. O equipo chantadino acompañará na Primeira a un Friol que rematou a fase regular coa súa vixésimo terceira vitoria da temporada ante o Monterroso B e con Dani Roca como máximo goleador do grupo con 25 goles. O filial monterrosino seguiu na liña da temporada e puxo en valor a súa canteira con nove xuvenís na concocatoria entres os que estaban os debutantes  Saúl e Adrián Buján.

O Chantada B, xa sen opcións de ascenso, empatou ante a SD Becerreá. En táboas tamén finalizou o duelo entre o Santa Comba e un Sporting Lucense que conseguiu a permanencia. Sétimo finaliza o Palas que pechou a temporada cunha vitoria a domicilio ante o Brollón. No encontro das necesidades, o empate entre Portomarín e Milagrosa deixa o equipo adestrado por Manu pendente dos arrastres e o cadro capitalino no descenso directo.

Os resultados que implican ascensos no último domingo de abril

Resultados última xornada Segunda Galicia (equipos que tiñan opcións de ascender)

Burela 4-0 Ourol

Pol 4-0 Iberia

Folgueiro 6-0 Meira

Chantada Atlético 3-0

San Lázaro 6-0 Oural

A derradeira xornada do mes de abril resolveu parte das incógnitas nas competicións regulares na Primeira, Segunda e Terceira Rexional. A falta de tres xornadas para que remate a Primeira, os ascensos xa quedaron sentenciados coas vitorias de Sarriana e Foz e os dous equipos son xa de Preferente. Máis información sobre toda a xornada o martes na nosa web cos nosos destacados da categoría.

 

Na Segunda Galicia, Burela, Pol e Chantada Atlético acompañan o Friol no ascenso á Primeira. Ningún dos candidatos fallou no último enfrontamento da fase regular, polo que non houbo cambios na parte alta da clasificación. Máis información o mércores na nosa páxina web cos nosos onces da xornada.

Final ascenso á Segunda: Ida: Muimenta 1-1 Guntín

O novo formato da Terceira Galicia deixou para o último tramo da competición unha final a dobre partido co premio de subir de categoría. Muimenta e Guntín procuran seguir os pasos do Corgo, Incio, Goiriz, Comercial e Cervo que xa teñen o seu ascenso no peto. Polo momento todo é unha incógnita despois dun primeiro partido con goles, unha expulsión e unha chilena que petou no longueiro.

Adiantouse o conxunto local no primeiro cuarto de hora de encontro por medio de Miguel Morán. O balón colgado dende a esquerda rematouno Miguel só de cabeza á esquerda da portería visitante. Era a primeira gran ocasión duns corenta e cinco minutos igualados e sen grandes oportunidades.

Na segunda metade comezou apretando o Guntín. Unha das accións máis salientables do encontro chegaba o comezo do segundo acto no que o recén entrado Saad Mohamed rematou de chilena dentro da área e o seu lanzamento petou no longueiro. A resposta chegou rápida por parte do cadro chairego cun zurdazo de Edu que o porteiro visitante enviou a saque de recanto cunha gran intervención. Máis tarde o xogo estivo detido pola lesión de Matías, que tivo que retirarse do verde. Na reanudación, o equipo visitante empatou o encontro despois de que Saad patease un córner e ninguén conseguise despexalo balón dentro da área.

O encontro volveu cambiar minutos máis tarde coa expulsión do meta Pablo Castro que deixou ao Guntín cun menos nos últimos vinte minutos. Aínda así, o cadro visitante aguantou a insistencia rival e xerou perigo nalgunha xogada a balón parado para marcharse cunha lixeira vantaxe no partido de volta. A final queda moi aberta e resolverase a vindeira fin de semana.

O Friol escribe o capítulo máis exitoso da súa historia

O normal na última fin de semana de abril é afrontala con tensión, xa sabemos que sen descontrolarse que é futbol rexional, pero está claro que un sempre quere gañar. E se está loitando por un ascenso, máis. Non obstante, hai un pobo na provincia onde os nervos xa pasaron, parte da festa tamén e agora soñan con repetilo fito histórico que o municipio acadou o curso pasado a nivel futbolístico. Agora, cando a situación clasificatoria está apretada con derradeiros encontros determinantes, e cando máis se valora o acadado polo CF Friol hai unhas semanas. Por primeira vez o conxunto friolés consegue un ascenso á Primeira Rexional logo dunha segunda volta invicto.

“Foi unha temporada moi boa, levamos varios anos loitando por este obxectivo co mesmo grupo“, afirma Dani Roca un home da casa, artífice xunto co restos dos seus compañeiros dunha campaña histórica. O dianteiro non dúbida en afirmar que a insistencia foi unha das chaves para logar este éxito: “Levamos varios anos na pelexa e este ano viñeron uns reforzos que nos deron un plus. Ademais hai unha unión de grupo no que todos somos amigos e estamos aí para adestrar e axudar. Todo a xente que pode, vén adestrar e iso repercute”.

Non obstante, a liga non foi fácil, a pesar de que se remata con certa tranquilidade, despois de ascender faltando tres xornadas e de ser campión faltando dúas. Xogados catorce partidos, o equipo non estaba en postos de ascenso directo, despois de perder cinco partidos. “Tivemos derrotas inesperadas, pero confiábamos en que a situación se ía revertir”, apunta Dani, a quen non lle faltou razón porque levan dezasete xornadas sen coñecer a derrota (dende a última fin de semana de novembro) e cunha xeira polo medio de oito vitorias consecutivas.

Rafa Casanova é alma máter do Friol, algo que compaxina sendo xogador do Ribadeo. Foto: Tomás Cuba

E se hai alguén que tampouco nunca deixou de crer foi Rafa Casanova, adestrador e alma máter deste Friol, paixón que compaxina sendo aínda xogador de Preferente no Ribadeo. Xa nos contou no seu día o sacrificio que supoñía esta dedicación, aínda que cremos que queda recompensado canso os seus xogadores falan así del: “Un exemplo como xogador e como se desvive por este club. Estamos todos moi agradecidos a el polo seu esforzo, a el debemoslle que poidamos seguir xogando no equipo do noso pobo”, comenta Dani Roca que a nivel persoal está vivindo unha gran temporada, a mellor en canto a goles dende que é sénior.

Dani pasou polo fútbol base do CD Lugo, estivo un ano no Santaballés e volveu para o equipo de onde naceu. A falta dunha xornada para que remate a liga, pelexa polo primeiro posto de máximo goleador do grupo sur da Segunda Galicia. Leva 21 goles, un menos ca Adri do Chantada Atlético, os memos ca Xende do Chantada B, un  máis ca Óscar López do Portomarín e dous máis ca o seu compañeiro Alberto. Aínda que recoñece que isto non o obsesiona: “o obxectivo principal xa está. Perdinme moitos partidos porque tiven unha lesión o empezar e agora tamén por unha sanción. Quédome con que os goles viñeron grazas a todo o equipo”.

Foi esta unha temporada especial para o club dende o principio, xa que no verán deuselle luz verda a saída dun filial que competiu e de que maneira na Terceira Rexional (finalizou en segunda posición no grupo norte na segunda fase). Algo que poida permitir no futuro que o equipo se siga nutrindo de xente da casa, e que poidan sentir o club como algo deles como é o caso do goleador Dani: “Para min o ascenso é un soño que levamos perseguindo e o que supón ascender cos amigos de sempre…”.

O curso que vén promete. “Non son quen de dicir se nos imos quedar a mayoría pero pode darse por sentado. A filosofía é a xente do pobo”, comenta Dani quen é consciente de que a tempada non rematou. O ano pasado o equipo chegou a final da Copa xogada no Anxo Carro nun día no que o equipo feminino de Friol tamén a xogou no mesmo escenario: “Hai que sacar a espiña que temos cravada. Non nos meten presión, pero temos moitas gañas. O ano pasado foi moi bonito e duro á vez…foi un pau perder a final, sobre todo como estaba a nosa xente alí no Anxo Carro. Esperamos ter sorte, volver chegar e gañar se se pode”, conclúe Dani Roca quen transmite deste xeito o sentir dun vestiario que quere seguir facendo historia no seu equipo de sempre.

 

Os sobranceiros da Terceira na derradeira xornada da fase regular

A última xornada estivo chea de emoción polo tres postos importantes que había en xogo na Terceira. Finalmente, Comercial e Cervo acompañan o Corgo (que finalizou campión), o Goiriz e o Incio á Segunda Rexional. Por outro lado é o Guntín quen vai xogar a final polo ascenso fronte ao Muimenta. Unha xornada que deixou os últimos sobranceiros da fase regular.

Na fase polo ascenso, a Comercial cumpriu co seu e non se deu a si mesma a oportunidade de sufrir xa que sentenciou moi rápido o encontro ante o Catro Roldas. Unha vez máis, comandados por Pacín que ademais marcou dous dos sete goles do seu equipo. O gran beneficiado da xornada foi o Cervo que sabía que dependía doutros resultados pero fixo o seu vencendo a un Goiriz que pelexaba polo campionato. O bo partido de Adrián e o gol de Samuelito foron definit¡vos nun partido no que o cadro visitante marchou indignado coa actuación arbitral. O cadro da Mariña aproveitou o empate do Sober que perdeu a súa praza de ascenso co campión, o Corgo nun gran partido do seu gardamallas, Manu e un gran gol de Debasa. A sorpresa estivo no partido intranscendete da xornada xa que o Fonsagrada non se presentou para xogar diante do Incio cun aviso de só tres horas previas segundo a directiva do Incio.

No Trofeo Delegación Lugo, o Guntín tampouco fallou na súa cita e erixiuse como campión do grupo sur para pelexar nesa final a dobre partido co Muimenta por un posto o vindeiro ano na Segunda. Bronny, Moreno e Rodri foron do máis sobranceiro no cadro local que superou con claridade ao Relámpago Taboada. Ás portas quedou o Paradela aínda que non foi quen de superar no último partido ao Quiroga. O Río Sil derrotou ao Laxosa nun choque que serviu para que Canteiro empatara como máximo goleador da categoría xunto con Bronny. O FC Becerreá descansou na derradeira xornada.

No grupo norte, o campión Muimenta caeu ante o Friol B que finalizou en segunda posición no seu primeiro ano de vida. Casanova (máximo goleador do grupo) e Isaac volveron destacar diante dun conxunto chairego que prepara xa esa final a dobre partido polo ascenso. Terceiro finaliza o Celta Barreiros logo de vencer a domicilio ao Rábade. Tamén acadou a vitoria como visitante o Cazás ante o Rioaveso, para acaba cuarto nun gran encontro de Cao. O Celeiro librou na última xornada e non volverá xogar ata a fin de semana do 13 de maio cando dará inicio a Copa.

Os onces da vixésimo novena xornada na Segunda

 

Tres prazas de ascenso directo á Primeira quedan en xogo para a derradeira xornada da Segunda Rexional que se desputarán o vindeiro domingo ás cinco da tarde en horario unificado. No grupo norte, os candidatos non fallaron a pasada fin de semana aínda que ao só quedar tres puntos en xogo, Burela, Pol e Folgueiro son os que chegan con opcións o último encontro. No sur, loitarán por ascender o Chantada Atlético e o San Lázaro logo de que Chantada B e Oural perderan as súas posibilidades matemáticas.

No norte, o Burela segue mantendo a primeira posición, despois de non fallar na súa visita a Roupar e sumar a súa terceira vitoria seguida. A un punto tamén segue o Pol que xa leve oito vitorias seguidas ao vencer a domicilio ao pechacancelas, Ourol. Agardando o fallo de algún dos dous atópase, empatado a puntos co equipo polense, o Folgueiro que tamén segue coa súa boa xeira de resultados ao conseguir o sétimo triunfo consecutivo, desta volta ante o Iberia. Nesta xornada quedaron sen opcións dous equipos que realizaron unha gran tempada como foron o Cabreiros que derrotou con claridade a domicilio á Candelaria e o Guitiriz que remontou o 0-2 inicial do Mondoñedo para deixala vitoria na casa.

 

Na zona baixa, os beneficiados da xornada con cadansúa vitoria foron o Meira e o Matela. O conxunto dirixido por Marcos Lombardero superou a domicilio a un Alfoz moi mermado polas baixas que certificou o seu descenso matemático á Terceira. Pola súa banda, o cadro de Outeiro de Rei aumentou as súas esperanzas de salvación logo de volver, tres partidos despois, o camño do triunfo derrotando a domicilio ao Cospeito.

No grupo sur, o Friol segue amosando a súa superioridade a pesar de contar xa co ascenso e o campionato no peto. Venceu ao domicilio a un Chantada B que con esta derrota quedou sen opcións de loitar por subir de categoría. Pelexa na que quedan só dous conxuntos: o Chantada Atlético que depende de si mesmo logo de remontar o seu partido diante dun rival directo como era o Oural; e o San Lázaro que queda a espera dun fallo do cadro chantadino despois de amosar a súa superioridade nos instantes finais do duelo capitalino ante a Milagrosa.

Na zona media destacaron os empates do Santa Comba co Portomarín nun duelo de goles que deixa o conxunto adestrado por Manu en postos de perigo polos arastres. Un Portomarín no que as baixas da primeira volta fixeron mella, xa que na xornada 13 tiña cinco puntos e que afronta a última con 31. O encontro estivo marcado tamén polo golazo de David Fino desde máis atrás do medio campo. Tamén empatou o Palas ante un Sporting Lucense que se achega a salvación e a SD Becerreá nun encontro con falta de intensidade diante dun Castroverde máis activo. O Brollón disipou as dúbidas cunha vitoria diante do pechacancelas, Rubián. A outra gran vitoria foi para o Antas no derbi da Ulloa ante o filial do Monterroso. Un Antas que recuperou xente nas últimas xornadas para ter opcións de competir aínda que segundo recoñece o seu adestrador Diego Gallego “quizais sexa algo tarde”.

A 35ª edición da Copa ten emparellamentos confirmados

 

Achégase o final da temporada regular no fútbol lucense, pero iso non significa que a campaña remate. Unha vez máis ao finalizar a liga, o fútbol afeccionado da provincia desputará a Copa que vai xa pola súa trixésimo quinta edición. Os emparellamentos presentáronse este sábado na Deputación de Lugo coa novidade de que este ano o trofeo levará o nome de Jorge Tato Rey, en homenaxe ao futbolista lucense falecido hai dous anos.  As eliminatorias desputaranse a un partido, agás nas do fútbol feminino.

Os primeiros en rematar a liga, serán os que enceten o clásico copeiro. En principio, na fin de semana do 12 e 13 de maio os equipos de Segunda e Terceira Rexional desputarán a primeira eliminatoria. No norte, cinco clubs están exentos da mesma: O Catro Roldas que xogará os oitavos de final co vencedor do Roupar – Ourol; e outros catro conxuntos que xa coñecen os seus emparellamentos de oitavos: Friol B – Fonsagrada e Celta Barreiros – Rábade. Polo tanto, a primeira rolda quedaría así:

1. Candelaria – Cervo

2. Abadín – Cospeito

3. Rioaveso – Matela

4. Lourenzá – Muimenta

5. Goiriz- Cazás

6. Folgueiro- Guitiriz

7. Alfoz- Celeiro

8. Burela – Mondoñedo

9. Cabreiros- Iberia

10. Pol- Meira

11. Roupar- Ourol

No grupo sur o Laxosa renunciou a xogala Copa e son seis os equipos que pasan exentos os oitavos de final; iso si, xa cos cruces decididos: Paradela – Santa Comba, SD Becerreá – Monterroso B e Río Sil – Incio. Os emparellamentos da 1ª rolda son os seguintes:

1. Quiroga – Guntín

2. Sporting Lucense – FC Becerreá

3. Comercial – Castroverde

4. Oural – Portomarín

5. Corgo – Sober

6. Brollón – Antas

7. Friol A – Rubián

8. Milagrosa – San Lázaro

9. Atlético Taboada – Chantada B

10. Chantada Atlético – Palas

 

Na presentación do sorteo amousouse un vídeo en homenaxe a Jorge Tato realizado polos compañeiros do xornal, Líder

A continuación entrarán en liza os dezaoito conxuntos que compoñen a Primeira Rexional. Farano na última fin de semana de maio; xogarán a primeira eliminatoria e na segunda xa será cando entren na competición os equipos lucenses da Preferente (emparellamentos no seguinte chío):

A primeira fin de semana de xuño comezaría a participación dos equipos de Preferente xa na segunda rolda:

Viveiro – Polvorín

Escairón – Vencedor (Ferreira – Pastoricense)

Vencedor (Bóveda – Lemos) – Vencedor (Chantada – Pontenova)

Vencedor (Riotorto – Xermade) – Vencedor (Páramo – Sarriana)

Residencia – Vencedor (Monterroso – Santaballés)

Ribadeo – Outeiro de Rei

Vencedor (Taboada – San Ciprián) – Castro

Vencedor (Foz – Xove Lago) – Venedor (San Roque -Valadouro)

As últimas en incorporarse á cita da Copa serían as xogadoras dos cadros femininos. Salvo modificación de datas, o calendario quedaría así (aquí as eliminatorias serían de ida e volta):

Friol – Milagrosa

Ribadeo – Antas

Os sobranceiros da Terceira na décimo terceira xornada da 2ª fase

A penúltima xornada na Terceira Galicia deixou só a tres candidatos para dúas prazas de ascenso, logo de que o Catro Roldas e o Fonsagrada perderan as súas opcións. A emoción tamén está moi viva no grupo sur do Trofeo Delegación Lugo no que o Guntín mantén un punto de marxe sobre o Paradela de cara a última xornada.

Na fase polo ascenso, a Comercial foi o equipo máis beneficiado da xornada ao vencer pola mínima ao Incio. Nun gran encontro de Pacín, o cadro suma dous puntos máis ca o Cervo. Tamén foi unha boa xornada para o Sober, a pesar de igualar ante o Catro Roldas. Con este resultado o conxunto soberino mantén a súa posición de ascenso (un punto máis ca o Cervo) e eliminaron como rival aos de Román. Fóra deses postos atópase o Cervo despois de perder por 2-1 na súa visita á Fonsagrada. Os xogadores adestrados por Iván Pernas dependerán doutros resultados e do seu partido diante do Goiriz. O equipo adestrado por Cora colocouse na cabeza da categoría logo de derrotar ao Corgo. Diego Barro arranxou o seu erro no gol visitante con dúas boas paradas nos minutos finais, mentras que anteriormente Eladio marcou un dos goles da xornada cunha volea de 30 metros cando estaba pegado á banda. Ambos equipos son os únicos candidatos posibles para facerse co título de campión.

 

No Trofeo Delegación Lugo mantense a pelexa polo primeiro posto no grupo sur. Guntín e Paradela queren ser os rivais do Muimenta na final a dobre partido que dará acceso ao gañador á Segunda Galicia. O Guntín lidera o grupo cun punto de vantaxe sobre o Paradela despois de vencer con claridade ó Laxosa. Rodrigo abriu un marcador que pecharía Bronny cun gran gol. O Paradela tamén cumpriu na súa visita ao Relámpago cun gran encontro de Edrada que realizou tres pases de gol. No encontro sen nada en xogo, o Río Sil venceu ao FC Becerreá nun partido que deixou outra boa acción de Lobios nun dos goles. Nesta xornada descansou o Quiroga.

No grupo norte, o Muimenta segue vencendo para non perder a costume de cara a esa final. Derrotou con claridade ao Rioaveso. Tamén venceu con diferenza o Cazás ante o Celta Barreiros, en parte, grazas a entrada dos irmáns Rey Pena que revolucionaron o encontro. Bruno marcou o seu primeiro gol da temporada nun disparo que entrou pola escadra logo de esquivar a dous rivais. No conxunto da Mariña foi destituído o adestrador José Luis “Moñi”. No outro partido do grupo, o Friol B venceu ao Celeiro nun encontro no que ambos clubes amosaron a súa solidariedade. O Rábade descansou a pasada fin de semana.

Os onces da vixésimo oitava xornada na Segunda

Dúas xornadas quedan por disputarse na Segunda Galicia con tres prazas de ascenso en xogo e nove equipos loitando por elas. No norte, manteñen os seus postos Burela e Pol, pero seguidos de preto polo Folgueiro e con algo máis de distancia por Guitiriz e Cabreiros. No sur, o Friol xa é campión pero a segunda posición está moi apretada co Chantada Atlético, Chantada B, San Lázaro e Oural na pelexa.

No norte, o Burela mantén a súa condición de líder e sabe que depende de si mesmo para subir de categoría. O equipo burelao derrotou con claridade ao Cospeito na Marosa. Tamén depende únicamente dos seus resultados o Pol que segue coa súa boa traxectoria ao sumar o sétimo triunfo consecutivo logo de vencer ao Roupar. Non obstante, o Folgueiro ten os mesmos puntos ca o cadro polense, con seis vitorias seguidas despois de derrotar na súa visita ao Alfoz. A cinco puntos atópanse o Guitiriz e o Cabreiros. O cadro adestrado por Delfín Romero sumou a décimo oitava vitoria do curso diante do Abadín; mentras que o equipo dirixido por José Manuel batiu nun duelo directo ó Lourenzá a quen deixou sen opcións de ascenso.

 

Na zona media segue medrando na clasificación o Iberia que xa é oitavo logo de vencer ó Ourol. Tamén a Candelaria que chegou ao décimo posto logo dunha gran traxectoria na segunda volta que segue completando neste tramo final de liga, como a vitoria no campo do Matela. Tamén foi importante a vitoria do Mondoñedo (a segunda consecutiva) por ser ante un rival directo como o Meira. Unha xornada na que ningún dos últimos cinco clasificados sumou puntos.

No grupo sur, o Friol festexou o ascenso e completouno co campionato de liga logo de derrotar na Reigosa ao Castroverde. Un fin de festa perfecto para vivilas dúas últimas xornadas con tranquilidade. Agora a segunda praza é ocupada polo Chantada Atlético que derrotou á Milagrosa e aproveitouse da derrota dos seus veciños do Chantada B ante un Antas que respira. Non obstante, os dous equipos da vila do Asma están empatados a puntos, cun de vantaxe sobre o San Lázaro que se sobrepuxo do bache das anteriores xornadas e venceu ao Santa Comba logo de remontar un 0-2 en contra. Na pelexa a tres puntos tamén está o Oural, a pesar da súa derrota ante a SD Becerreá que completou un dos mellores partidos campionato.

 

Na zona media, o Palas lidera a pelexa pola sétima praza ao batir pola mínima ao pechacancelas Rubián. Nesa pelexa tamén está Monterroso B que venceu pola mínima ao Brollón. No filial monterrosino debutou o xuvenil David Quintá (ex do Pabellón) quen en tres minutos foi capaz de marcar o gol que lle deu os tres puntos ao seu equipo. É o xogador número 41 que disputa minutos neste curso co Monterroso B. Na zona baixa, ademais da vitoria do Antas,  volveu sumar de tres o Portomarín ao batir a un rival directo como o Sporting Lucense.

Palabra de…Iván Calaza: Fútbol de terrón

 

O inverno faise duro, sobre todo este, que tardou en vir e agora non se quere ir. Chegas a presumir de que che encanta ver chover pola ventá, mételos flocos de millo no microondas e prendes a televisión. Con todo listo, ábrelo Instagram e subes a mítica historia de “tarde de peli, sofá e manta”. Aínda que en realidade a “peli” se refira ao partido de turno que poidan botar na apretada grella televisiva. Xogan os dos cartos e algúns chámanlles fútbol de salón. Sempre crin que esta acepción viña a conto porque ese era o lugar onde te incitan a velo fútbol na actualidade.

Non obstante, outros preferimos levala contraria. Collemos a mochila, vestimos as botas de inverno, colgámola cámara ao pescozo e arrincamos polos campos adiante; pero non polos das grandes bancadas, senon eses nos que o balompé aínda se pode contemplar desde o bico dun valado. O que se di fútbol de salón (nos dous sentidos, na maneira que o entendo eu e no xeito que o comprenden outros) non se ve, pero ten o seu aquel. Que o xogo non estea tan interesante aínda che permite falar da vida co veciño, tomarlle algo na cantina ou berrarlle a un dos teus “corre que parece que estás alindando nas vacas” ou “arrastra que a terra non fai mal, moita teño comido eu de pequeno”. O das frases nestes campos de fútbol (as boas), tamén da para un libro, pero iso deixámolo para outro día. Aí é onde o fútbol de terrón sempre superará ao de salón. Onde non importa peinarse para saír guapo ante a cámara, nin levar botas de mil cores,…todo o contrario, canta máis lama, mellor.

 

Con fútbol de terrón non nos referimos a que veña o xabaril e che levante o campo. Simplemente o utilizamos como un concepto abstracto

Estamos a mediados de abril e o fútbol de terrón entra no momento chave da tempada. Cos ascensos e as disputas pola permanencia no seu máximo esplendor. Partidos tensos porque sempre queremos gañar. Ei, pero todo queda no campo porque mañá igual nos cruzamos, xa sexa no traballo ou no bar e está moi feo iso de non saudar. “Hai vés bon” di túa nai cando entras pola porta. Ducha quente, recapitulas todo o que fixeches durante o día e planificas a semana.

E é agora cando aparco o fútbol de terrón, collo os meus flocos de millo (“palomitas” para quen se despistara ao comezo) e póñome a ver os resumes do outro fútbol. Mira por onde, fago un 2 x 1, comparo e sigo quedándome co fútbol de terrón. Xa me din conta, será porque estaba vendo a televisión ao pé da cociña de ferro.

O ascenso dunha comprometida familia futbolística

Fálase moito no fútbol sobre o número ideal que ten que ter un bo cadro de futbolistas. Algúns adestradores prefírenos máis longos para facerlle fronte a calquera imprevisto que se poida producir durante a temporada; en cambio, a outros gústanlles curtos para que todos estean máis implicados e no caso de facer falta botar man da canteira. Non obstante, o difícil é atopalo equilibrio cando nin tes cartos, nin tes canteira e o obxectivo é desfrutar do balompé. A chave de como facelo hai que preguntarlla ao Goiriz que, logo de dúas temporadas, volve á Segunda Galicia da man dun grupo de 21 futbolistas.

A falta de dúas xornadas para que remate a fase polo ascenso na Terceira, o equipo adestrado por José Manuel Rey Cora subiu de categoría ao vencer con claridade no derbi ante o Catro Roldas; uníndose así, ó Corgo e ó Incio que o conseguiran na xornada anterior. O equipo vilalbés accedera a esta fase despois de finalizar na segunda posición no grupo norte, só por detrás do Cervo. Dezaseis triunfos entre unha e outra fase, xunto con tres empates devolven ao equipo do Ventiño á Segunda Rexional.

“Foi unha temporada moi boa porque traballamos ben durante todo o ano. Temos un cadro de xogadores amplio donde todos participaron e o equipo foi regular ao longo da campaña”, destaca o adestrador Cora, un dos grandes culpables da boa marcha do club, do que tamén é presidente. Á hora de analizar as chaves do éxito, o míster teno claro aínda que soe a tópico: “A gran unión que teñen os futbolistas, hai moi bo ambiente e teñen unha gran amizade entre eles que vai máis aló do futbolístico e que trascende ao día a día. Tamén o traballo, os adestramentos de todas as semanas, competir en todos os partidos e a constancia; todos teñen un nivel parello”.

O Goiriz destacou tamén pola súa orixinal forma de presentalas convocatorias nas redes sociais

Aínda así, isto non é novidade no Goiriz que xa leva anos seguindo ó mesmo ritmo. O ano pasado quedaron eliminados da final polo ascenso co Matela, logo de descender no curso anterior. Ante a traxectoria e a labor de dirixir un equipo así, Cora apunta que “sempre é difícil. Síntome privilexiado por ter 20 xogaodores. Temos unha base de traballo de fai anos, aínda que cada ano veñan tres ou catro futbolistas novos. Cando ficho pregunto se son cumplidores en canto a adestramentos e persoas antes ca futbolistas; a raíz de aí, serás mellor ou peor, pero co balón sempre se saca algo positivo”.

 

Foi unha temporada con novidades no sistema de competición na Terceira, previo xogo de dúas fases para conseguir un obxectivo. O Goiriz tiña dúbidas ao principio pero Cora recoñece que “para nos estivo ben. Resultou atractivo ao non ser habitual enfrontarse aos equipos do grupo sur“. Ben é certo que a temporada aínda non está rematada e o Goiriz quere máis: “Podemos conseguir o primeiro posto, xa que esta semana enfrontámonos ao Corgo. E despois na Copa somos un equipo que nos últimos anos quedamos sempre eliminados na primeira ronda, asique intentaremos facer un bo papel porque tamén é a única forma de conseguir algo de diñeiro“.

 

Á par cos últimos obxectivos da temporada, preséntase a planificación da seguinte: “Intentar ter os mesmos xogadores e consolidarse na Segunda”, apunta Cora quen xa sabe que non poderá contar cun dos destacados deste ano. Mateo López non seguirá por motivos persoais (non estará xa para o final de curso) que o obrigan a marchar ao seu país de orixe, Colombia pero deixa unha fonda pegada no equipo vilalbés: “É unha baixa importante. A súa entrega foi moi positiva, integrouse moi ben e aportou todo o que puido. Cando estivo lesionado, viña adestrar igual. Intentamos que se sentira cómodo, ao igual ca Lucho o rapaz que veu de Venezuela. Mateo despediuse entre bágoas“.

Mateo López Agudelo: “Un equipo de Tercera Regional marcó parte de mi vida y mi corazón”

Esta temporada do ascenso no Goiriz tamén será recordada por ser internacional no vestiario. No medio dun cadro de futbolistas da zona formaron tamén parte Lucho de Venezuela e Mateo de Colombia. Os dous adaptáronse moi ben ao bo ambiente que impera no Ventiño, pero as circunstancias da vida fan que Mateo teña que abandonar xa ao seu equipo. Xa dende Colombia falamos co xogador que se despediu a semana pasada co ascenso e pechando cun gol o resutado que devolve ao Goiriz á Segunda Rexional.

FUTBOLINLUGO: Como valoras a túa experiencia no Goiriz?

MATEO: La experiencia en Goiriz fue excelente. Una de las mejores en mi vida. No hace falta que sea un equipo de Primera División, un equipo de Tercera Regional marcó parte mi vida y mi corazón. Me llevo de Goiriz una familia, más que un equipo futbolístico. Un grupo de hermanos, de amigos y de buena gente que quizás es lo que le falta a muchos equipos. Es un club humilde, dónde no importa el dinero sino el amor y el sentimiento por el fútbol.

FIL: Foi a túa segunda experiencia nun equipo vilalbés, pero a primeira como sénior…

MATEO: Cuándo vine visitar a mi padre hace tres años probé en la cantera del Racing Vilalbés, pero me lesioné. El año pasado tuve una segunda oportunidad y estuve allí la temporada en la queascendimos. Fue un placer haber estado en los dos equipos.

FIL: Como se produciu a túa fichaxe polo Goiriz ao inicio de curso?

M: Estaba haciendo la pretemporada con el Santaballés pero por circunstancias del destino no me pude quedar allí y Josiño me comentó la opción de goiriz. Mira como es el destino, hablé con Cora y me dijo que fuera a entrenar. Se me abrieron las puertas para poder compartir y conocer a buena gente.

FIL: Cal é o mellor recordo que levas desta etapa?

M: El ascenso. Desde el día que llegué le dije a Cora que quería ascender con este equipo. Poque me encanta luchar y hacer cosas de corazón.

FIL: Algo que se logrou no teu último partido e con gol incluído…

M: Fue una buena despedida y que quede en la historia del Goiriz que un colombiano estvo allí y a cada uno de ellos dejé y aporté un poco de mi vida.

FIL: Sabes algo de como será o teu futuro no mundo do fútbol?

M: Aún no lo sé, tuve pocas oportunidades en el fútbol, aunque es algo que amo, diriía que de lo más bonito de mi vida. Tengo claro que no todo es dinero, es aprecio y amor; instinto que ha perdido el fútbol. Lo importante es jugar para mejorar y dejar una buena huella.

Os sobranceiros da Terceira na décimo segunda xornada da 2ª fase

Cinco equipos aínda teñen opcións de subir á Segunda Rexional a falta de dúas xornadas para que remate a fase polo ascenso. Nestes momentos, Cervo e Sober acompañarían o Corgo, Incio e o Goiriz que conseguiu o ascenso a pasada fin de semana. No Trofeo Delegación Lugo, o Guntín mantén o primeiro posto seguido moi de preto polo Paradela. No grupo norte, chegou a primeira derrota do líder Muimenta.

O Goiriz converteuse no terceiro ascenso da temporada á Segunda Autonómica. O conxunto adestrado por Cora fixo os seus deberes e venceu con claridade no derbi ante o Catro Roldas. O club do Ventiño terá a oportunidade de colocarse primeiro no duelo directo da vinderia fin de semana ante o Corgo que cedeu a segunda derrota desta fase ao caer na casa ante o Cervo. Nilson foi dos xogadores máis destacados nun Cervo que aínda non perdeu fóra da casa nesta segunda fase. Opcións de ser campión tamén ten o Incio que empatou ante o Sober no día da celebración do primeiro ascenso da súa historia. O equipo adestrado por Raúl Leizán chegou a gañar 2-0, pero o Sober conseguiu igualar o 3-3 final nunha cita que contou coa presenza dun delegado federativo para comprobar que non houbese amaño. Cervo e Sober ocupan a 3ª e 4ª praza cun punto de marxe sobre a Comercial que perdeu na súa visita á Fonsagrada. O equipo local conseguiu a vitoria a pesares de presentarse con once xogadores e xogar cun menos media hora. Deste xeito, sumou a súa segunda vitoria da fase polo ascenso e ten opcións, aínda que moi remotas, de subir de categoría.

No Trofeo Delegación Lugo, o Muimenta, que xa tiña certificado o seu primeiro posto, perdeu a súa condición de invicto ao caer por goleada ante o Celta Barreiros. O equipo da Mariña notou o regreso de Rafa e Iñaki quen marcou un tanto co calcañar, xunto con Roberto que anotou tres goles. A outra vitoria da xornada estivo en Paraños onde o Celeiro venceu a un Rioaveso ao que non lle serviu de moito batir tres veces  a portería contaria. Silva fixo tres goles para o Celeiro, un deles tamén co calcañar nun gran partido tamén de Ángel. A nota negativa estivo na lesión de Marco Piñeiro que tivo que recibir dez puntos de sutura nun dos seus xeonllos. O Rábade e o Cazás empataron sen goles nun partido xogado en Cospeito. Cristian e Botana foron os mellores polo equipo que actuaba de local e Fernando, Cao e Juan os máis sobranceiros polos visitantes. O filial do Friol descansou nesta xornada sabendo xa que a vindeira temporada o primeiro equipo xogará na Primeira Galicia.

No grupo sur, o Guntín segue na primeira posición ao non dar opcións no seu choque ante o FC Becerreá onde Bronny anotou un hat-trick. A un punto está o Paradela que tampouco deixou dúbidas no seu partido ante o Laxosa. A cinco puntos da primeira praza queda agora o Río Sil que descansou nesta xornada. Por último, o Quiroga venceu o seu encontro ao Relámpago Taboada ao remontar o gol inicial de Joni con Polín e Choco como futbolistas máis destacados.

Os onces da vixésimo sétima xornada na Segunda

A falta de tres xornadas para que remate a competición na Segunda Rexional, o Friol xa é equipo da Primeira Galicia logo de vencer esta xornada ao Oural e aproveitarse da derrota do Chantada Atlético. A outra praza de ascenso decidirase entre catro candidatos. Máis igualada aínda está a pelexa no grupo norte, xa que os tres primeiros clasificados están nunha diferenza dun punto e tres equipos máis tamén teñen opcións de meterse neses postos.

O Burela continúa como líder ao volver ao camiño da vitoria ante a Candelaria. Non obstante, Pol e Folgueiro séguenlle o paso moi de preto. O equipo adestrado por Roberto Rielo sumou a súa sexta vitoria consecutiva ao vencer pola mínima ao Cospeito cun gol de Roberto. Pola súa banda, o Folgueiro logrou o seu quinto triunfo seguido ao derrotar con claridade a un Ourol que se presentou con dez futbolistas. Aurelio volveu marcar un novo hat-trick. A cinco puntos da segunda praza de ascenso sitúanse tres equipos. O primeiro deles o Guitiriz que perdeu fronte a outro rival directo o Cabreiros (6º) cun gol de Cristian e que xogou case toda a segunda metade con dez. No medio dos dous, situáse o Lourenzá que venceu na casa ao Matela. A vindeira xornada Cabreiros e Lourenzá enfrontaranse nun duelo que pode determinar quen dos dous sigue con opcións de ascenso.

Na zona media, o Roupar consolida o sétimo posto coa vitoria ante o Iberia grazas, en parte, a un gol de Jacobo Ares nos últimos instantes do choque. O Mondoñedo deu un paso importante na loitar por evitar o descenso e tamén os arrastres ao derrotar a domicilio ao Alfoz cun gol de Manu Vázquez. No duelo máis directo da parte baixa na xornada, o Abadín e o Meira empataron a un gol.

No grupo sur, o Friol ascendeu sen xogar despois dos resultados que se produciron na xornada. Antes fixo os deberes ao vencer a domicilio o Oural. O equipo friolés ten moi preto tamén o campionato xa que ten unha vantaxe de oito puntos sobre o Chantada B que caeu derrotado pola mínima ante o Brollón con gol de Casa. Aínda así, mantén a praza de ascenso con tres puntos de marxe sobre o Chantada Atlético que perdeu na súa visita a Santa Comba con gol de Hugo López que mantén opcións matemáticas de pelexar polo ascenso. Polo medio, seguen na loita o Oural (a pesar da derrota co líder) e o San Lázaro que gañou en Portomarín cun gol de Luis Fernández nun gran encontro dos locais.

Na zona media, o Palas fíxose co sétimo posto ao gañar a domicilio nun dos derbis da Ulloa ante o filial do Monterroso. O Becerreá segue sumando despois de espertar nos minutos finais do enfrontamento ante a Milagrosa e empatar os dous goles de desvantaxe. O Sporting Lucense aférrase a categoría ao sumar o seu segundo triunfo consecutivo ante un rival directo como o Rubián. Vitoria importante do Castroverde que colle diferenzas con respecto as posicións de descenso directo ao vencer ó Antas.